<p class="ql-block"><b>[故乡的山] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>梦故乡</b></p><p class="ql-block">少小出家游, 转眼霜满头。</p><p class="ql-block">几度魂梦里, 总是回珙州。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌</p><p class="ql-block"><b>绚烂之极归于平淡</b></p><p class="ql-block">那年《五言古体诗集》付梓印刷,请巩武威先生作“序”</p><p class="ql-block">他以“心境.语境.禅境”代序,开句:读唐人写的诗句,是通过词语组成的画面和情理来揣摩1000多年前古人生活的状态,总感到他们周围的环境要清新、朴素、单纯得多。景色秀丽,视野开阔,四处田园茅舍,举目闲云野鹤溪流映月,归舟唱晚,青山托日……</p><p class="ql-block">先生应该是仔细看了我的诗稿,由此被带入到唐诗那种语境中了。</p><p class="ql-block">他在文中写道:李东川的五言古体诗,正是表现了这种对传统文化形式的依恋与固守的情怀。</p><p class="ql-block">他看的很准,正是这种对传统文化形式的依恋与固守的情怀,让我在当时的古体诗爱好者还不多的社会环境中,毅然地选择了这条孤独的行程。</p><p class="ql-block">那个年代,在诗歌创作方面有颇为前卫的“意识流”,“朦胧诗”等流派,在我看来,这些探索实际上是把诗歌变成了更纯粹的个人玩物。</p><p class="ql-block">我当时对诗歌创作的形式,并没有作过多探索,只是觉得古体诗,尤其是五言古体诗的直白质朴完全能以简洁的词句承载起情绪的表达和抒发。</p><p class="ql-block">我喜欢李白的诗,是因为他的诗既质朴直白直抒胸臆,又充满了触动人心的诗意,近似白话的诗句很能引发人们的共情共鸣。</p><p class="ql-block">当时上“文学理论”课的那一句:“绚烂之极归于平淡”,这么多年来成了自己构建诗歌和散文世界所遵循的原则。</p><p class="ql-block">所以我的诗更接近于平淡的白话,自己的想法也很简单:能把自己的心声传达给别人,能引发大家的共鸣共情就好。</p><p class="ql-block">很喜欢巩武威先生在“序”中的结束语:东川是中年人,他绝非赶时髦和附庸风雅。他的五言古体诗是流出来的,流得爽快,流得愉快,流的淋漓尽致。其缘故是他精神世界里有一个盛唐。</p><p class="ql-block">武威兄有所不知的是,这些在中年从心里流出来的诗,竟然在后来的岁月里被封存起来了。</p><p class="ql-block">是志伟贤弟的邀约,才猛然想起了自己曾有的这段诗歌岁月。</p><p class="ql-block">已经进入古稀之年的我,翻出了在三十年前中年时期写的这些诗,在久违的字里行间里,我看到了那些大白话的诗句,心里竟产生了一份欢喜,不由的感谢那句让我受益终生的创作箴言:绚烂之极归于平淡。</p><p class="ql-block"><b> 巳乙岁末</b></p> <p class="ql-block"><b>[故乡的云] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>过田家</b></p><p class="ql-block">布谷啼村边, 润雨湿山前。</p><p class="ql-block">田野村深处, 农家无人闲。</p> <p class="ql-block"><b>[江河] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>过赤壁</b></p><p class="ql-block">烽火烧赤壁, 周郎遗恨多。</p><p class="ql-block">不废江河流, 舟上听渔歌。</p> <p class="ql-block"><b>[绿春风] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>春游</b></p><p class="ql-block">春风行无迹, 芳径绿有声。</p><p class="ql-block">马踏千年湖, 著雨芦更青。</p> <p class="ql-block"><b>[梦] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>三峡游</b></p><p class="ql-block">一夜高唐梦, 云雨起巫山。</p><p class="ql-block">来吟多少客, 魂笼川水间。</p> <p class="ql-block"><b>[山村] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>山村夜宿</b></p><p class="ql-block">向林欲寻幽, 月下谁弄琴。</p><p class="ql-block">披衣推窗闻, 泠弦传清音。</p> <p class="ql-block"><b>[秋韵] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>游白石洞</b></p><p class="ql-block">霜重白石洞, 秋深黄栌明。</p><p class="ql-block">寻声近暮鼓, 山寺摇风铃。</p> <p class="ql-block"><b>[冰花] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>洛表悬棺</b></p><p class="ql-block">峭壁沉无言, 暮云对青山。</p><p class="ql-block">残阳夕照处, 壁悬谁家棺。</p> <p class="ql-block"><b>[影映] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>铜镜吟</b></p><p class="ql-block">虽为汉时镜, 复来照今人。</p><p class="ql-block">月光菱花里, 恍惚触香魂。</p> <p class="ql-block"><b>[油菜花] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>车马馆则畔</b></p><p class="ql-block">殉车沉土寂, 侧畔菜花黄。</p><p class="ql-block">乡野田家歌, 春耕古战场。</p> <p class="ql-block"><b>[虚幻] 李东川摄</b></p> <p class="ql-block"><b>梦境</b></p><p class="ql-block">春堤点点梅, 寒塘片片红。</p><p class="ql-block">小舟清波里, 玉笛唱晚风。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> 2026年元月25日</b></p>