<p class="ql-block">腊梅韵味</p><p class="ql-block">寒酥初破玉玲珑,暗香浮月影重重。</p><p class="ql-block">虬枝不借春光力,独向霜天展傲容。</p><p class="ql-block">一树清绝凝素魄,半窗疏影写幽悰。</p><p class="ql-block">人间万色皆沉寂,唯有梅魂韵未终。</p> <p class="ql-block">枝头初破腊寒深,</p>
<p class="ql-block">薄瓣浮光似蜜沉。</p>
<p class="ql-block">一点朱砂藏蕊底,</p>
<p class="ql-block">风来不语自清吟。</p> <p class="ql-block">三朵斜簪碧落边,</p>
<p class="ql-block">纤枝挑破一冬天。</p>
<p class="ql-block">不争桃李喧春色,</p>
<p class="ql-block">独向霜风理素笺。</p> <p class="ql-block">日影穿绡金缕细,</p>
<p class="ql-block">暗香浮处影参差。</p>
<p class="ql-block">莫道孤芳无伴也,</p>
<p class="ql-block">光在花心,光在枝。</p> <p class="ql-block">淡黄怯怯立风前,</p>
<p class="ql-block">未许浓妆夺岁寒。</p>
<p class="ql-block">枝瘦偏承千斛雪,</p>
<p class="ql-block">幽香一缕已春先。</p> <p class="ql-block">晴光漫洒满枝明,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">绿底浮金气自清。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">蕾似青钱藏旧约,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">风过微摇,暗数春声。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2026.1.24拍摄于莘庄公园</p> <p class="ql-block"> 我常于岁末踱步小园,不为寻春,倒像赴一场旧约。腊梅不声不响,却总在最枯的枝上,点出最暖的黄。它不似春梅灼灼,亦不学秋菊飒飒,只把清气揉进风里,把光含在薄瓣中,把时间熬成一缕幽香。</p><p class="ql-block"> 偶有雪落,花不垂首,反将雪粒托成碎银;偶有风来,枝不乱颤,只轻轻一抖,便抖落几星冷香,沾衣不散。我每每驻足,竟觉不是我在看它,是它正静静打量这人间——看我们裹紧衣领奔忙,看我们对着手机屏笑,看我们忘了低头,忘了枝头还悬着一整个冬天的温柔。</p><p class="ql-block"> 它不争不抢,却把“韵”字写得最透:韵在薄如蝉翼的瓣里,韵在深褐枝条的枯瘦里,韵在未绽花蕾的缄默里,更韵在那一抹将红未红、将暖未暖的蕊心——像一句欲言又止的叮咛,等你走近,等你慢下来,等你忽然懂得:所谓韵味,原是生命在凛冽中,依然选择轻盈地亮着。</p>