等一场雪

梨乡安然

<p class="ql-block">摄影:毛延茹</p> <p class="ql-block">等一场雪</p><p class="ql-block">等一只过路的云雀</p><p class="ql-block">等一片皑皑的荒野</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">野外的梅花将开未开</p><p class="ql-block">苍老的枝干已经向着</p><p class="ql-block">心的方向</p><p class="ql-block">倾斜</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我已经选好了位置</p><p class="ql-block">去看雪后的月亮</p><p class="ql-block">它将变得</p><p class="ql-block">更加皎洁</p> <p class="ql-block"><b>作者自话</b></p><p class="ql-block"> 当代中国诗歌有两种倾向。</p><p class="ql-block"> 一种是自“朦胧诗”以来,诗人大量借鉴西方象征主义、意象派、超现实主义等流派的技巧,如密集的象征、跳跃的意象、非逻辑的拼接。导致文化断裂,消而不化,晦涩难懂。</p><p class="ql-block"> 一种是过度依赖口语、网络用语甚至琐碎流水账,放弃了诗歌语言的锤炼、精准与陌生化美感。出现了大量口水诗或废话诗。 </p><p class="ql-block"> 这首小诗试图通过构建画面,营造意境,回归到“含蓄”、“蕴藉”、“言有尽而意无穷”的<span style="font-size:18px;">中国古典诗词的审美轨道上来。</span></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p>