无为诗成

屯 哥

<p class="ql-block">开篇语</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 始于盆养,半载闲置,杂草萌新,长出繁芜,衍生寂寞。</p><p class="ql-block"> 观盆久思,莫非这就是道本自然,无为而化;进而联想诗非强作,感物而生。天地无言,四时行而不辍;人心有契,万象触而成章。故空盆半载,非刻意以栽愁;藤蔓自舒,乃无心而成韵。剪枝非为求工,顺其性以除芜;养气非为炼句,守其真以合道。是以诗不在雕琢,而在忘机;意不在铺陈,而在自得。观盆中之景,悟物我之同;察岁月之流,知有无之互。此无为之为,乃诗之至境也。</p> <p class="ql-block">沁园春·盆养</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">小盆空陈,半载无言,寂寞暗生。</p><p class="ql-block">似苔痕侵砌,悄铺幽意;尘丝萦架,静锁闲情。</p><p class="ql-block">朝剪柔枝,暮修疏蔓,渐把心尘细细清。</p><p class="ql-block">光阴里,任藤条漫绕,暗吐芳馨。</p><p class="ql-block"> 偶然拾得诗灵,</p><p class="ql-block">非刻意、推敲字句成。</p><p class="ql-block">看青条绾日,圈成雅韵;绿痕凝露,缀作清声。</p><p class="ql-block">守拙藏真,无为自化,一钵清欢伴此生。</p><p class="ql-block">回眸处,这盆中天地,尽是心程。</p> <p class="ql-block">盆 养</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">无意空盆半年</p><p class="ql-block">竟长满了寂寞</p><p class="ql-block">像青苔,悄悄爬满</p><p class="ql-block">每一寸无人问津的角落</p><p class="ql-block"> 早晚修剪藤枝</p><p class="ql-block">剪去疯长的杂乱</p><p class="ql-block">也剪去心头的褶皱</p><p class="ql-block">让阳光,一寸寸</p><p class="ql-block">挤进缝隙</p><p class="ql-block"> 终于长成了诗</p><p class="ql-block">不是刻意的平仄</p><p class="ql-block">是藤蔓绕着时光</p><p class="ql-block">一圈,又一圈</p><p class="ql-block">把日子,绕成</p><p class="ql-block">韵脚的芬芳</p> <p class="ql-block">盆 养</p><p class="ql-block">空盆半载寂无声,暗长苔痕伴晓晴。</p><p class="ql-block">朝剪柔枝除乱绪,暮梳青蔓理心程。</p><p class="ql-block">不凭刻意求佳句,自有闲情化韵成。</p><p class="ql-block">一钵清欢藏小景,藤牵岁月尽诗行。</p> <p class="ql-block">【越调·天净沙】盆养</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">空盆半载无花,</p><p class="ql-block">青苔暗锁烟霞,</p><p class="ql-block">朝剪柔枝暮罢。</p><p class="ql-block">闲情入画,</p><p class="ql-block">诗成不在繁华。</p> <p class="ql-block">【双调·沉醉东风】盆养</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">守空盆半年自暇,</p><p class="ql-block">任青苔暗上窗纱。</p><p class="ql-block">朝剪蔓,暮梳芽,</p><p class="ql-block">顺天然、不事浮夸。</p><p class="ql-block">待到青藤绕竹斜,</p><p class="ql-block">便把那闲情,都作了诗中雅。</p> <p class="ql-block">【中吕·山坡羊】盆养</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">空盆半榻,</p><p class="ql-block">闲愁暗惹,</p><p class="ql-block">朝朝暮暮修枝桠。</p><p class="ql-block">不矜夸,</p><p class="ql-block">不喧哗,</p><p class="ql-block">任他藤蔓随心挂。</p><p class="ql-block">待到诗成风自雅。</p><p class="ql-block">盆,藏造化;</p><p class="ql-block">心,归淡霞。</p> <p class="ql-block">结篇话</p><p class="ql-block"> 夫诗者,心之声也;道者,物之理也。以无为之心,观自然之变,则触目皆诗,信手成章。空盆生寂,非寂也,乃静以养虚;藤蔓成诗,非诗也,乃动以合道。朝剪暮修,顺其性而不扰;春生夏长,任其化而不执。故诗成于无意,道显于平常。小盆之中,藏天地之妙;寸心之内,含造化之机。盖无为非不为,乃不妄为;诗成非强成,乃自然成。观此集也,可见道法之真,亦可见人心之朴矣。</p>