【江城采风】《金陵大寒遇雪》

润物无语(陈)

<p class="ql-block">《金陵大寒遇雪》</p><p class="ql-block">作者:陈伯兴</p><p class="ql-block">朔气横江覆石城,凛凝楚甸雪初倾。</p><p class="ql-block">紫金岭上银铺嶂,虎踞关前玉缀楹。</p><p class="ql-block">梅破疏枝呈冷艳,潮回古渡咽寒声。</p><p class="ql-block">金陵此际皆佳素,尽涤尘氛万象清。</p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">《雪中金陵赋》</p><p class="ql-block">作者:陈伯兴</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">朔雪纷扬覆帝城,龙蟠虎踞尽结晶。</p><p class="ql-block">紫金叠嶂银为阙,玄武平湖玉作屏。</p><p class="ql-block">古堞妆梅涵晋韵,长堤萦絮漾吴清。</p><p class="ql-block">燕矶浪敛琼铺岸,乌巷烟轻玉缀楹。</p><p class="ql-block">秦淮榭冷凝寒素,朱雀桥闲映晓晴。</p><p class="ql-block">阅江楼外天垂练,孝陵松边石缀瑛。</p><p class="ql-block">六朝胜迹皆披皓,万里江天一望明。</p><p class="ql-block">洗尽尘嚣融古意,金陵千载焕新荣。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">《古人写“大寒”的经典诗句》</p><p class="ql-block"> 唐代</p><p class="ql-block"> 元稹《咏廿四气诗·大寒十二月中》:腊酒自盈樽,金炉兽炭温。大寒宜近火,无事莫开门。冬与春交替,星周月讵存?明朝换新律,梅柳待阳春。</p><p class="ql-block">孟郊《苦寒吟》:天寒色青苍,北风叫枯桑。厚冰无裂文,短日有冷光。</p><p class="ql-block">白居易《村居苦寒》:八年十二月,五日雪纷纷。竹柏皆冻死,况彼无衣民。北风利如剑,布絮不蔽身。乃知大寒岁,农者尤苦辛。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">宋代</p><p class="ql-block"> 邵雍《大寒吟》:旧雪未及消,新雪又拥户。阶前冻银床,檐头冰钟乳。清日无光辉,烈风正号怒。人口各有舌,言语不能吐。</p><p class="ql-block">黄庭坚《岁寒知松柏》:松柏天生独,青青贯四时。心藏后凋节,岁有大寒知。</p><p class="ql-block">陆游《大寒》:大寒雪未消,闭户不能出。可怜切云冠,局此容膝室。</p><p class="ql-block">曾丰《冬行买酒炭自随》:大寒已过腊来时,万物那逃出入机。木叶随风无顾藉,溪流落石有依归。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">明清</p><p class="ql-block"> 张嗣纲《山居大寒雪》:山居逢岁腊,衣薄觉严寒。折竹声催听,飞禽影断看。</p><p class="ql-block">赵翼《晓行大寒》:寒威刮人铦于刀,透入层层揫筋络。但觉两足非我有,更恨双耳无处阁。</p><p class="ql-block"> </p>