《雪途望火》

时光写诗@

<p class="ql-block">暮色熔金染雪山,长路如弦向苍茫。</p> <p class="ql-block">雪原无垠铺素练,孤影行处是故乡。</p> <p class="ql-block">斜阳未肯沉西岭,先照林梢一树霜。</p> <p class="ql-block">谁把赤珠悬碧落?照我征衣暖且长。</p> <p class="ql-block">红月升时天欲晚,千峰寂寂裹银装。</p> <p class="ql-block">曲道盘空入寒雾,两行枯木立苍黄。</p> <p class="ql-block">风不惊枝雪自落,远近皆宁无雁行。</p> <p class="ql-block">唯有心火燃未熄,步步踏碎夜微凉。</p> <p class="ql-block">粉月浮空夜未央,霜枝缀玉映幽光。</p> <p class="ql-block">野径弯弯藏足印,几度回望失来方。</p> <p class="ql-block">寒气侵肌非所惧,怕的是梦也冰凉。</p> <p class="ql-block">若问归期向何处?灯火遥在水云乡。</p> <p class="ql-block">赤月当空照雪疆,山影沉沉卧苍茫。</p> <p class="ql-block">林间小道覆新雪,一步一印向远方。</p> <p class="ql-block">枝头霜花轻颤动,似诉人间冷与伤。</p> <p class="ql-block">我自裹衣默然走,心头微火未曾亡。</p> <p class="ql-block">橙月穿云照雪岗,蓝穹如洗净尘光。</p> <p class="ql-block">枯树斜倚坡一隅,黄叶犹存旧岁香。</p> <p class="ql-block">不羡春华争烂漫,只求寸暖抵寒霜。</p> <p class="ql-block">此身虽在千山外,心火微明夜未央。</p>