《沁园春•钱》

崑嵛山人

<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《沁园春•钱》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">铸就方圆,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雕镂权名,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">惯看浊清。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">纵孔兄有眼,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">难分义利;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">青蚨无翅,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">偏绕公卿。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">锈蚀人心,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">尘封史鉴,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">几度摩挲照鬼形。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寒光里,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">映朱门酒肉,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">白屋霜冰。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">堪惊!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此物通灵。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">令多少英雄折脊行。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">叹石崇斗富,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">终成笑柄;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">叔敖埋蛇,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">始得清名。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">铜臭千年,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">帛书万卷,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">孰重孰轻天自明。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">风起处,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">看纸灰化蝶,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">飞上云庭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">注:本词以“钱”为眼,剖其利义双刃之性。上阕以“锈蚀人心”喻钱币对世道人心的侵蚀,“摩挲照鬼形”暗用“钱能通神”典故。下阕借石崇、孙叔敖典故形成奢靡与清正的强烈对比,末句“纸灰化蝶”既讽纸币虚妄,又寓超脱金钱桎梏之哲思,形成金钱幻象与精神自由的意象张力。</span></p>