<p class="ql-block">时序轮转,岁聿云暮,当朔风卷着最后几分凛冽掠过山川,二十四节气的终章——大寒,便踏着琼芳碎玉,悄然降临。它是冬日最极致的留白,也是春声隐约的序曲;是霜雪覆途的清寂,亦是人间烟火的温存。在这至寒的时节里,蕴着岁月最深沉的凝思,也藏着天地最温柔的盼念。</p><p class="ql-block">大寒之日,万象仿佛被覆上一层静默的薄纱。长阶覆厚霜,履步簌簌,如闻大地私语。千峰裹素,江河凝脂,往昔奔流的脉络化作剔透的玉带,静卧于群山之间。风过旷野,雪落无声,屋瓦、林梢、阡陌尽染一色皎然。寒鸦栖秃枝,孤月悬如钩,清辉与雪色交融流淌,分不清是月照亮了雪,还是雪映澈了夜。征鸟振翼疾翔,掠过冻云垂垂的天幕,羽影如刃,划开一片凛冽的孤倔。水泽腹坚,冰痕浸骨,空气似也凝作晶莹的寒霰,呼吸间凉意透腑,却令人心神俱澈,顿悟这冬日庄严的沉默。</p><p class="ql-block">书录古人笔下的大寒诗八首,句句如雪落,字字含清寒,与此天地光景,正好相映。</p> <p class="ql-block">岁寒知松柏</p><p class="ql-block">北宋——黄庭坚</p><p class="ql-block">松柏天生独,青青贯四时。</p><p class="ql-block">心藏後凋节,岁有大寒知。</p><p class="ql-block">惨淡冰霜晚,轮囷涧壑姿。</p><p class="ql-block">或容蝼蚁穴,未见斧斤迟。</p><p class="ql-block">摇落千秋静,婆娑万籁悲。</p><p class="ql-block">郑公扶贞观,已不见封彝。</p> <p class="ql-block">村居苦寒</p><p class="ql-block">唐——白居易</p><p class="ql-block">八年十二月,五日雪纷纷。</p><p class="ql-block">竹柏皆冻死,况彼无衣民。</p><p class="ql-block">回观村闾间,十室八九贫。</p><p class="ql-block">北风利如剑,布絮不蔽身。</p><p class="ql-block">唯烧蒿棘火,愁坐夜待晨。</p><p class="ql-block">乃知大寒岁,农者尤苦辛。</p><p class="ql-block">顾我当此日,草堂深掩门。</p><p class="ql-block">褐裘覆紖被,坐卧有馀温。</p><p class="ql-block">幸免饥冻苦,又无垄亩勤。</p><p class="ql-block">念彼深可愧,自问是何人。</p> <p class="ql-block">大寒</p><p class="ql-block">宋——陆游</p><p class="ql-block">大寒雪未消,闭户不能出。</p><p class="ql-block">可怜切云冠,局此容膝室。</p><p class="ql-block">吾车适已悬,吾驭久罢叱。</p><p class="ql-block">拂麈取一编,相对辄终日。</p><p class="ql-block">亡羊戒多岐,学道当致一。</p><p class="ql-block">信能宗阙里,百氏端可黜。</p><p class="ql-block">为山傥勿休,会见高崒嵂。</p><p class="ql-block">颓龄虽已迫,孺子有美质。</p> <p class="ql-block">大寒吟</p><p class="ql-block">宋代——邵雍</p><p class="ql-block">旧雪未及消,新雪又拥户。</p><p class="ql-block">阶前冻银床,檐头冰钟乳。</p><p class="ql-block">清日无光辉,烈风正号怒。</p><p class="ql-block">人口各有舌,言语不能吐。</p> <p class="ql-block">咏廿四气诗·大寒十二月中</p><p class="ql-block">唐——元稹</p><p class="ql-block">腊酒自盈樽,</p><p class="ql-block">金炉兽炭温。</p><p class="ql-block">大寒宜近火,</p><p class="ql-block">无事莫开门。</p><p class="ql-block">冬与春交替,</p><p class="ql-block">星周月讵存?</p><p class="ql-block">明朝换新律,</p><p class="ql-block">梅柳待阳春。</p> <p class="ql-block">后嘉鱼诗 其九</p><p class="ql-block">清——屈大均</p><p class="ql-block">半在崧台市,渔船买更鲜。</p><p class="ql-block">自烹香积外,相馈大寒前。</p><p class="ql-block">小用葱花糁,轻将酒子煎。</p><p class="ql-block">雪儿能劝客,歌曲有馀妍。</p> <p class="ql-block">山居大寒雪</p><p class="ql-block">明——张嗣纲</p><p class="ql-block">山居逢岁腊,衣薄觉严寒。</p><p class="ql-block">折竹声催听,飞禽影断看。</p><p class="ql-block">僮仆痴环户,牛羊懒出栏。</p><p class="ql-block">最疑天气极,指日转春官。</p> <p class="ql-block">和仲蒙夜坐</p><p class="ql-block">宋——文同</p><p class="ql-block">风鸣北户霜威重,云压南山雪意高。</p><p class="ql-block">少睡始知茶效力,大寒须遣酒争豪。</p><p class="ql-block">砚冰已合灯花老,犹对群书拥敝袍。</p>