<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">美篇号:17362155</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 昵称:潇雨</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 原唱:邓丽君</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 翻唱:潇雨</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 图片:网络(致谢作者)</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《月满西楼》是李清照早期的作品,创作于她与丈夫赵明诚婚后不久。当时,李清照的父亲李格非在党争中蒙冤,李清照受到牵连,被迫还乡,与丈夫时有别离。词中通过描写清秋时节与爱人分别后,独自上船排遣忧愁的情景,以及西楼望月、怨雁无书等意象,展现了两地相思之情,寄托了词人不舍离别的深情。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《月满西楼》歌曲通过优美的旋律和深情的歌词,表达了作者对爱人的深切思念和淡淡的忧伤。歌词中的“月满西楼”、“一种相思,两处闲愁”等句子,描绘了一种清冷幽静的环境氛围,传达了作者的离愁忧伤。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 词中“雁字回时,月满西楼”一句营造的绝美与含蓄蕴藉的韵味,是情景交融的景语。这一句词人李清照将个人的相思,升华为人类共同情感—对圆满的渴望,以及在时空永恒面前的孤独与守望。它美得令人屏息,也寂寥得令人心碎。这确实是李清照笔下,乃至宋词世界中,最晶莹、最完满的一轮“词中之月”。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《月满西楼》,唱不尽的相思,道不完的深情。</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 《月满西楼》歌词欣赏</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">红藕香残玉簟秋,轻解罗裳,独上兰舟。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">云中谁寄锦书来,雁字回时,月满西楼。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">花自飘零水自流,一种相思,两处闲愁。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">此情无计可消除,才下眉头,却上心头。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">(副歌重复)</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">红藕香残玉簟秋,轻解罗裳,独上兰舟。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">云中谁寄锦书来,雁字回时,月满西楼。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">花自飘零水自流,一种相思,两处闲愁。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">此情无计可消除,才下眉头,却上心头。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">才下眉头,却上心头。</span></p>