初心

倪郁

倪郁<div deep="9"><br data-filtered="filtered">守得初心未染尘,襟怀澄澈见纯真。<br data-filtered="filtered">历经风雨情依旧,不负光阴不负身。<div><br data-filtered="filtered"></div><div>2026.01.14</div><div><br data-filtered="filtered"></div><div>闲来展卷,忽忆半生行迹,风雨几番,尘事千般,竟不觉鬓角已染秋霜。然案头笔墨未冷,心间那份澄澈,却似山涧清泉,从未因岁月冲刷而蒙尘。<br data-filtered="filtered">便有了这几句《初心》。所谓初心,原不是什么振聋发聩的誓言,不过是年少时握笔的那份纯粹,是行路时不肯弯折的脊梁,是历经世事后,依旧肯信 “人间有味是清欢” 的天真。<br data-filtered="filtered">风雨来袭时,也曾迷茫踟蹰;尘嚣扰攘处,也曾心生倦怠。可每当静立窗前,看流云舒卷,听鸟鸣深树,便知襟怀中的澄澈,从不是与生俱来的幸运,而是千帆过尽后,依旧选择的坚守。<br data-filtered="filtered">守得初心,便守得住岁月的馈赠;不负光阴,方能不负此生赤诚。寥寥数语,聊以寄怀,也愿与同好诗友,共守这份人间纯真。<br data-filtered="filtered"></div></div>