第十九章 忽必烈的“钱袋子”阿合马

才江慕海

<p class="ql-block ql-indent-1">理财是把好手,刮地是副黑心,结局是条死路——这阿合马啊,说到底不过是忽必烈钱袋子里一把沾血的算盘。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">第九十一回 理财能手上台阶</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">忽必烈头疼。</p><p class="ql-block ql-indent-1">黄金家族要赏赐,十万铁骑要军饷,大都城要修建,江南水患要赈济。</p><p class="ql-block ql-indent-1">钱!钱!钱!</p><p class="ql-block ql-indent-1">草原英雄可以征服世界,却未必懂得打理世界。</p><p class="ql-block ql-indent-1">这时候,阿合马登场了。</p><p class="ql-block ql-indent-1">回回人,察必皇后陪嫁的“梯己人”。眼睛会算账,脑子会盘算。</p><p class="ql-block ql-indent-1">一次廷对。</p><p class="ql-block ql-indent-1">忽必烈问及江淮税赋,阿合马不用账簿,脱口而出:“粮四十七万石,钞二十八万锭,丝十一万斤。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">左右核验,分毫不差。</p><p class="ql-block ql-indent-1">忽必烈眼睛亮了。</p><p class="ql-block ql-indent-1">这比那些满口“仁政”“王道”的儒臣实在多了。</p><p class="ql-block ql-indent-1">先任命为诸路转运使。三年,国库翻番。</p><p class="ql-block ql-indent-1">再提拔为中书平章。</p><p class="ql-block ql-indent-1">汉臣摇头:“此聚敛之臣也。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">忽必烈摆手:“尔等能令国库充盈乎?”</p><p class="ql-block ql-indent-1">无人应答。</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马笑了。</p><p class="ql-block ql-indent-1">他的算盘,要打遍天下了。</p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">第九十二回 刮钱三把刀</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马理财,有三板斧。</p><p class="ql-block ql-indent-1">第一斧:官营专卖。</p><p class="ql-block ql-indent-1">盐铁茶酒醋,统统收归官办。价格翻倍,私贩者斩。</p><p class="ql-block ql-indent-1">第二斧:税上加税。</p><p class="ql-block ql-indent-1">“包银”之外增“俸钞”,“丝料”之上加“户钞”。江南新附之地,税赋倍于往昔。</p><p class="ql-block ql-indent-1">第三斧:滥发宝钞。</p><p class="ql-block ql-indent-1">中统钞还未稳住,至元钞又铺天盖地。今天一贯买只羊,明日只换半斤盐。</p><p class="ql-block ql-indent-1">钱像流水般涌进国库。</p><p class="ql-block ql-indent-1">大都城墙越修越高,宫室越建越华丽。</p><p class="ql-block ql-indent-1">忽必烈夸赞:“阿合马,朕之管仲也!”</p><p class="ql-block ql-indent-1">真这么美好吗?</p><p class="ql-block ql-indent-1">看看民间。</p><p class="ql-block ql-indent-1">河北农民交完“包银”,卖儿鬻女。</p><p class="ql-block ql-indent-1">江南织户纳罢“丝料”,停机罢梭。</p><p class="ql-block ql-indent-1">长安市上,商户纷纷关门——“课税太重,不如归去”。</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马不管这些。</p><p class="ql-block ql-indent-1">他的账本里,只有收入,没有哭声。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">第九十三回 朝堂硝烟起</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">汉臣们坐不住了。</p><p class="ql-block ql-indent-1">廉希宪首先发难:“陛下,阿合马苛敛伤民,恐失天下人心。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马反驳:“若不取之于民,军费何出?赏赐何来?”</p><p class="ql-block ql-indent-1">忽必烈沉吟。</p><p class="ql-block ql-indent-1">是啊,漠北诸王正等着赏赐,没有钱,谁还认他这个大汗?</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马胜一局。</p><p class="ql-block ql-indent-1">崔斌再战。</p><p class="ql-block ql-indent-1">列举十大罪状,句句见血:“任人唯亲,其子侄皆居要职;贪赃枉法,家财可敌国库……”</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马不慌不忙,呈上账册:“此乃臣为陛下所增之财。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">数字惊人。</p><p class="ql-block ql-indent-1">忽必烈面色转暖。</p><p class="ql-block ql-indent-1">崔斌被贬出京,不久“暴病而亡”。</p><p class="ql-block ql-indent-1">朝堂寂静了。</p><p class="ql-block ql-indent-1">但暗流汹涌。太子真金厌恶阿合马,曾用弓击其面。</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马摸着肿脸,冷笑:“太子终有登基之日,我岂无退身之策?”</p><p class="ql-block ql-indent-1">他错了。</p><p class="ql-block ql-indent-1">等不到那天了。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">第九十四回 铜锤已在铸</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">民怨在发酵。</p><p class="ql-block ql-indent-1">至元十七年,河北童谣传唱:“九重天子浑不觉,只道相公能富国。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">至元十八年,江南传出匿名揭帖:“回回宰相心似铁,剥尽民脂不歇手。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马不在乎。</p><p class="ql-block ql-indent-1">他扩建府邸,门槛包金。妻妾五十,皆佩珠宝。</p><p class="ql-block ql-indent-1">出行时,仪仗堪比亲王。百官避道,百姓俯首。</p><p class="ql-block ql-indent-1">有人提醒:“宰相宜稍敛锋芒。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马嗤笑:“我为天子理财,何惧之有?”</p><p class="ql-block ql-indent-1">他不知道,山东益都有个千户叫王著。</p><p class="ql-block ql-indent-1">此人平生仗义,专好打抱不平。</p><p class="ql-block ql-indent-1">秘密铸就铜锤一柄,重四十斤。</p><p class="ql-block ql-indent-1">每日演练,力贯千钧。</p><p class="ql-block ql-indent-1">友人问:“铸此何用?”</p><p class="ql-block ql-indent-1">王著目视北方:“为天下除害。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">“害在何处?”</p><p class="ql-block ql-indent-1">“大都城,宰相府。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">风,越来越紧了。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">第九十五回 血溅健德门</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">至元十九年三月。</p><p class="ql-block ql-indent-1">忽必烈携太子往上都。阿合马留守大都。</p><p class="ql-block ql-indent-1">机会来了。</p><p class="ql-block ql-indent-1">王著与高和尚密谋,定下计策。</p><p class="ql-block ql-indent-1">三月十七夜,假传太子令旨:“皇太子还京做佛事,命中书省官员迎候。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马疑心,遣人探查。</p><p class="ql-block ql-indent-1">探子回报:“确见太子仪仗,闻太子声音。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">不敢怠慢,率百官出健德门。</p><p class="ql-block ql-indent-1">夜色中,火炬通明。</p><p class="ql-block ql-indent-1">“太子”端坐马上,面垂薄纱。</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马跪伏道左。</p><p class="ql-block ql-indent-1">“太子”突然厉喝:“阿合马!汝可知罪?”</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马抬头。</p><p class="ql-block ql-indent-1">铜锤已到面前!</p><p class="ql-block ql-indent-1">咔嚓——颅骨碎裂,红白四溅。</p><p class="ql-block ql-indent-1">百官惊散,卫士拥上。</p><p class="ql-block ql-indent-1">王著大笑:“吾王著也!为天下除此巨奸,死得其所!”</p><p class="ql-block ql-indent-1">三日后,王著就义。观刑万民,有垂泪者。</p><p class="ql-block ql-indent-1">消息传到上都。</p><p class="ql-block ql-indent-1">忽必烈震怒,下令彻查。</p><p class="ql-block ql-indent-1">抄没阿合马家:黄金三万五千两,白银二十万两,田产七万顷。</p><p class="ql-block ql-indent-1">忽必烈默然良久。</p><p class="ql-block ql-indent-1">叹道:“王著杀之,诚是也。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">诏令:剖棺戮尸,曝于通衢。子侄皆斩。</p><p class="ql-block ql-indent-1">一代权相,身死族灭。</p><p class="ql-block ql-indent-1">但忽必烈很快又重用卢世荣、桑哥。</p><p class="ql-block ql-indent-1">为什么?</p><p class="ql-block ql-indent-1">因为大汗的黄金宫殿,总要有人付账。</p><p class="ql-block ql-indent-1">阿合马死了,阿合马们的时代,还在继续。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">欲知后事,且看下篇。若想了解更多,请点击下面作品集《元朝的事儿我们知之甚少》。</p>