<p class="ql-block">古诗词三首</p><p class="ql-block">文.田李福(山西)</p><p class="ql-block">七绝.老爷山石阶</p><p class="ql-block">苔侵石阶三百旋,</p><p class="ql-block">似闻呐喊裂岩前。</p><p class="ql-block">劝君莫扶弹痕处,</p><p class="ql-block">恐有殷红烫指尖。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七律.登老爷山怀古</p><p class="ql-block">太行余脉莽苍苍,</p><p class="ql-block">松阵排空势未降。</p><p class="ql-block">弹洞犹铭焦土恨,</p><p class="ql-block">碑文自映血霞光。</p><p class="ql-block">千峰雾散烽烟迹,</p><p class="ql-block">万壑风回鼓角昂。</p><p class="ql-block">最是山花红艳处,</p><p class="ql-block">当年碧血润芬芳。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一剪梅.屯留老爷山</p><p class="ql-block">群山列队齐昂昂,松挺胸膛,云舞霓裳。老碑字迹刻沧桑,烽火当年,血战沙场。</p><p class="ql-block">弹雨纷飞震四方,风吼刀枪,谷应火光。青峰红日照苍茫,魂化朝霞,魄印朝阳。</p><p class="ql-block">乙巳年夏游山西屯留老爷山初稿,修改稿于丙午年元月十一日黎城半心斋。</p>