<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">每到农历冬至月,腊梅在寒风里开花,金灿灿的花瓣透着亮泽,香气袭人,园子里、巷陌处、街角边、老屋墙根都能看到金黄小花挂在光秃的枝头。这最美的绽放不是凑热闹,而是在寒冬里默默坚守。这份不张扬的“孤芳”,反而成了冬天最动人的风景。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">腊梅花开了!一树树,一丛丛,疏影横斜,暗香浮动,在冬天的暖阳下,远远望去,像一片宫黄色的云。腊梅花满树满枝,有的含苞待放,有的热烈绽放,一朵朵,一簇簇,柔嫩的宛如精雕玉琢似的。微风轻拂,柔枝轻颤,腊梅花频频点头,令人流连忘返。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">冬日里腊梅绽放,枝头满是金黄花朵,香气清新淡雅,于冷空气中冰爽迷人,花骨朵闪闪发亮,渐渐舒展成小巧之花。园林里,腊梅与各式古建筑相映成趣,枝干似天然艺术品。假山间,它让枯地焕然一新,古寺中,黄花绽于枝头,花香沁人心脾,在古建筑映衬下,更显得古典沉静。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">雪后的腊梅,疏枝缀金,凌寒初绽,更添风骨。阳光泼洒下来,给花瓣镀上亮边,暗香丝丝缕缕,花瓣上的冰晶折射着晨曦,晶莹剔透,恍若玉琢。倚树静立,细观一蕊,或微闭、或半开、或盛放,每一朵都蕰藏着蓬勃的生命力。哪怕天寒地冻,它们依旧傲然绽放,在冷冽中书写坚韧的诗行。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">腊梅不以繁华取悦世人,却在最寒冷的时节独自吐蕊,飘溢馨香,让人在沉静中感悟坚贞与清雅。携一份清香,一份坚韧回到尘世凡俗,自会觉人生亦如雪后寒梅,虽遇风霜,但不改本心,在逆境之中自有一番别样的风致。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">腊梅,疏枝横斜,缀满碎金,在清冷冬阳下泛着耀眼的光芒。阳光穿过稀疏的枝桠,在地面上投下斑驳交错的影子,仿佛时间也在此刻切割成明暗相间的片段。腊梅不争春,却在最寂寥的时节悄然怒放,那点点金黄,像是从冰霜里淬炼出的星屑。王安石曾写“墙角数枝梅,凌寒独自开”,此刻站在树下,才真正明白那份孤绝并非寂寞,而是一种沉静的坚持。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">雪压枝头,腊梅却傲然绽放,金黄的花瓣顶着皑皑白雪,凝霜挂冰也难掩铮铮风骨。它不与春日百卉争艳,偏在寒冬里舒展身姿,以一抹亮色破开萧瑟。这份迎难而立的坚韧,这份凌寒傲雪的倔强,正是腊梅最动人的品格,也藏着不屈的生命力量。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">沁园春.《腊梅》</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">词:肖锐锋</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">岁末奇观,馨香四溢,腊梅绽苞。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">看宫黄霜染,画师泼墨;芬芳缀玉,骚客挥毫。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">陌野幽深,疏枝凝玉,傲骨凌霜韵自高。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">尘嚣远,任寒风凛凛,含笑枝梢。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">闲约挚友相邀。赏梅去、山间雅兴高。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">看腊梅盛放,孤芳增俏;崖巅静守,独领风骚。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">久历沧桑,临风笑傲,早把尘俗烦恼抛。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">香凝远,叹冰姿雪魄,醉在今朝。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">(依苏轼《沁园春.孤馆灯青》体填词)</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;"></span></p>