<p class="ql-block">网上看了一个介绍蜡梅的视频,才知道蜡梅也有很多品种。</p> <p class="ql-block">素心、狗牙、磬口、金钟、虎蹄、檀香等等,自以为学会了。</p> <p class="ql-block">匆忙跑去实地查看,才发现又懵了。它们并不好区分。</p> <p class="ql-block">比如这个,是虎蹄吗?</p> <p class="ql-block">这是狗牙?</p> <p class="ql-block">还是檀香?</p> <p class="ql-block">这个应该是素心吧?</p> <p class="ql-block">放大看好有质感。</p> <p class="ql-block">学习后,才知道蜡梅的蜡是蜡烛的蜡,而不是腊月的蜡,取之质地如蜡。</p> <p class="ql-block">之所以我们习惯地认为是腊月的腊,是因为我们认为蜡梅是腊月开的花。</p> <p class="ql-block">从这个角度看,似乎确实言之有理。但其实蜡梅并非全是腊月开花。</p> <p class="ql-block">不同品种的腊梅开花时间可能会略有差异,其中虎蹄梅开花相对较早,大约农历十月就开花了。。</p> <p class="ql-block">又比如现在才农历十一月,就能看到好几个蜡梅品种花开了。</p> <p class="ql-block">今年冬天,前一段气温较高,梅花上还看到了蜜蜂。</p> <p class="ql-block">蜡梅受人们爱戴,最重要的是它的飘香。尤其是一剪寒梅傲立雪中,更显其品节高雅。</p> <p class="ql-block">墙角数枝梅,凌寒独自开。遥知不是雪,为有暗香来。(宋·王安石《梅花》)</p><p class="ql-block">———写尽腊梅傲雪独放、暗香浮动的风骨。</p> <p class="ql-block">零落成泥碾作尘,只有香如故。(宋·陆游《卜算子·咏梅》)</p><p class="ql-block">——咏其香魂不灭、气节不改的品格。</p> <p class="ql-block">不要人夸好颜色,只留清气满乾坤。(元·王冕《墨梅》)</p><p class="ql-block">——赞其淡泊虚名、清气长存的襟怀。</p> <p class="ql-block">梅须逊雪三分白,雪却输梅一段香。(宋·卢钺《雪梅·其一》)</p><p class="ql-block">——以梅雪对比,见各有千秋的辩证之美。</p> <p class="ql-block">雪似腊梅,腊梅似雪。似和不似都奇绝。(宋·吕本中《踏莎行》)</p><p class="ql-block">——写梅雪交融的奇绝意境。</p> <p class="ql-block">天然金蕊冠群英,谁信鹅黄染得成。(宋·朱淑真《蜡梅》)</p><p class="ql-block">——状腊梅金黄天然、冠绝群芳的神采。</p> <p class="ql-block">闻君寺后野梅发,香蜜染成宫样黄。(宋·黄庭坚《从张仲谋乞腊梅》)</p><p class="ql-block">——喻腊梅鹅黄明艳、香气醇厚。</p> <p class="ql-block">冰雪林中著此身,不同桃李混芳尘。(元·王冕《白梅》)</p><p class="ql-block">——颂其不与俗艳为伍的高洁。</p> <p class="ql-block">雪里已知春信至,寒梅点缀琼枝腻。(宋·李清照《渔家傲》)</p><p class="ql-block">——道腊梅报春先知的灵秀。</p> <p class="ql-block">忽然一夜清香发,散作乾坤万里春。(元·王冕《白梅》)</p><p class="ql-block">——写腊梅香透天地、唤醒春光的气魄。</p> <p class="ql-block">不经一番寒彻骨,怎得梅花扑鼻香。</p><p class="ql-block">(唐代 黄櫱禅师《上堂开示颂》)</p><p class="ql-block">——用梅花不畏严寒,冒着风雪开放。教导人们应该要有梅花的这种品格和思想,无论做什么事都要经过艰苦磨难才能赢得成功。</p> <p class="ql-block">香中别有韵,清极不知寒。(唐代 崔道融《梅花》)</p><p class="ql-block">——冬日里梅花高贵的品格和绝俗的神韵,平淡的香气中却暗藏了铮铮骨气。</p> <p class="ql-block">不知近水花先发,疑是经冬雪未销。</p><p class="ql-block">(唐代 张谓《早梅》)</p><p class="ql-block">——刻画了早梅凌寒傲雪的高贵品格。</p> <p class="ql-block">古诗词中的“腊梅”,不止是凌霜傲雪,更有祝福,友情和爱情。</p> <p class="ql-block">故里琴樽侣,相逢近腊梅。江村买一醉,破泪却成咍(hāi)。</p><p class="ql-block">(五代十国 崔道融《江上逢故人》)</p><p class="ql-block">——以“腊梅”来代表自己和故人之间深厚的情谊。</p> <p class="ql-block"> 腊梅冬笋知时节,驿骑回时早寄将。</p><p class="ql-block">(宋 刘敞《送萧山和弟》)</p><p class="ql-block">——讲述的是兄弟之情。兄弟之情,久而弥坚,用腊梅来代表,恰如其分。</p> <p class="ql-block">腊梅如可寄,为折最南枝。</p><p class="ql-block">宋 赵鼎臣 《和钦止桐庐中道见寄二首·其二》</p><p class="ql-block">——表达了诗人对朋友的知遇之恩的感激,感情更加深沉。</p> <p class="ql-block">犹记别离时,梳头病起迟。</p><p class="ql-block">向西窗、细问归期。</p><p class="ql-block"><b>弹指黄花都过了,春又上,腊梅枝。</b></p><p class="ql-block">一雁寄相思,红笺小字诗。</p><p class="ql-block">料匆忙、倒写乌丝。</p><p class="ql-block">满纸春愁谁可数,算只有,杜鹃知。</p><p class="ql-block">(清 吴绮《唐多令·其三·犹记》)</p><p class="ql-block">—— 毫无疑问,腊梅的傲雪,腊梅的坚强,也象征了爱情的坚贞。</p> <p class="ql-block">中国古诗词,美了千年,醉了流年~</p> <p class="ql-block">一剪寒梅傲立雪中,只为伊人飘香。</p><p class="ql-block">爱我所爱无怨无悔,此情长留心间。</p><p class="ql-block">——《一剪梅》歌词</p> <p class="ql-block">最后,请欣赏毛泽东《卜算子·咏梅》:</p><p class="ql-block">风雨送春归,飞雪迎春到。</p><p class="ql-block">已是悬崖百丈冰,犹有花枝俏。</p><p class="ql-block">俏也不争春,只把春来报。</p><p class="ql-block">待到山花烂漫时,她在丛中笑。</p><p class="ql-block">——冬天里的梅花,不但俊美,而且无惧风霜的高贵形象,激励着我们在面对困难时要坚守初心和坚强不屈的品质,坚持到底,永不言败。</p>