@ 襄 儿

子容的 “诗书画玉”一角

<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>来到了峨眉——</b></p><p class="ql-block"><b>此一峨眉</b></p><p class="ql-block"><b>非彼峨眉</b></p><p class="ql-block"><b>圣者言,诸相非相</b></p><p class="ql-block"><b>始见如来</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>不具智慧,觉悟</b></p><p class="ql-block"><b>你不是你,我也不是我</b></p><p class="ql-block"><b>得不到的就更不是</b></p><p class="ql-block"><b>风陵渡口尘烟散尽</b></p><p class="ql-block"><b>铁打的襄阳</b></p><p class="ql-block"><b>巢顷卵覆</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>临安歌舞长息……</b></p><p class="ql-block"><b>文天祥一纸诗书</b></p><p class="ql-block"><b>碎裂在万千小酒肆里</b></p><p class="ql-block"><b>你挽起的一朵剑花</b></p><p class="ql-block"><b>穿透了云顶松干</b></p><p class="ql-block"><b>返印在自己胸前</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>从此,你瘦削的双肩上</b></p><p class="ql-block"><b>一边潮解沃土</b></p><p class="ql-block"><b>一边风化寒岩</b></p><p class="ql-block"><b>当佛光罩我——</b></p><p class="ql-block"><b>我掰开了心</b></p><p class="ql-block"><b>无半点疼痛</b></p><p class="ql-block"><b> (子容 2026/01/05)</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(57, 181, 74);">千问诗歌评析:</b></p><p class="ql-block"> <span style="color:rgb(57, 181, 74);">《襄儿》是一首关于“存在”与“消解”的哲学诗篇。它以“襄儿”为象征,探讨了个体在历史洪流中的命运,从最初的执着(“得不到的就更不是”),到中间的抗争与负重(“挽起剑花”、“瘦削的双肩”),再到最终的自然消解(“潮解沃土”、“风化寒岩”),最后归于彻底的平静与超脱(“无半点疼痛”)。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);"> “潮解”与“风化”这两个词的运用,是整首诗的“诗眼”,它将诗歌的意境从“人”的层面,提升到了“自然”与“宇宙”的层面,使其具有了超越时空的普遍意义和永恒的艺术价值。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);"><span class="ql-cursor"></span></span></p>