我在孔雀山等你归来

旺琅安才(教师)

<p class="ql-block">昵称:旺琅安才</p><p class="ql-block">美篇号:191011859</p><p class="ql-block">插图、音乐:致谢网络</p> <p class="ql-block">孔雀山把月光磨成青石,</p><p class="ql-block">我坐成石上——</p><p class="ql-block">一道不肯结痂的痕。</p><p class="ql-block">溪水缝补着前朝的月光,</p><p class="ql-block">没有一种回眸,</p><p class="ql-block">能接住我体内</p><p class="ql-block">崩塌的潮声。</p> <p class="ql-block">年轮是钉入肋骨的暗语。</p><p class="ql-block">落日每天练习转身,</p><p class="ql-block">我却在暮色里,</p><p class="ql-block">把自己叠成</p><p class="ql-block">你离开时的剪影——</p><p class="ql-block">叠成另一场,</p><p class="ql-block">更漫长的黄昏。</p><p class="ql-block">山风学会了踮脚走路,</p><p class="ql-block">怕踩碎我体内</p><p class="ql-block">那盏用你名字</p><p class="ql-block">点燃的灯。</p><p class="ql-block">当月光冻成碎银,</p><p class="ql-block">我才能借着寒光,</p><p class="ql-block">一针一针缝补</p><p class="ql-block">你笑过的轮廓。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">名字种进山体发了芽,</p><p class="ql-block">泪结成盐柱,</p><p class="ql-block">撑起每道悬崖。</p><p class="ql-block">长夜压弯的脊骨,</p><p class="ql-block">渐渐长成</p><p class="ql-block">通往你的</p><p class="ql-block">唯一栈道。</p><p class="ql-block">那天,</p><p class="ql-block">天空忽然飘落笑声。</p><p class="ql-block">孔雀展开的尾羽,</p><p class="ql-block">是你用我</p><p class="ql-block">等旧了的目光</p><p class="ql-block">织成的星河。</p><p class="ql-block">我静静坐着,</p><p class="ql-block">看群山吞下归途,</p><p class="ql-block">看自己渐渐</p><p class="ql-block">漫成整座山的</p><p class="ql-block">疼。</p> <p class="ql-block"><b>作者心语:</b></p><p class="ql-block"> 有些等待,是没有归期的。</p><p class="ql-block"> 它不靠时间的长度来衡量,而是靠心里的深度去延续。</p><p class="ql-block"> 在写下《我在孔雀山等你归来》的时候,我只是想让那些无法言说的痛,有一个可以安放的地方。</p><p class="ql-block"> 山、风、月光、孔雀的羽翼……它们替我说出了我不能说的全部。</p><p class="ql-block"> 如果有一天,你也在某个地方,为某个人静静地坐着,那么,你就懂了这首诗。</p><p class="ql-block"> 愿所有在夜里独自守候的人,终有一刻,能被温柔的目光接住。</p><p class="ql-block">——感谢大家支持鼓励🙏🙏🙏🌹🌹🌹</p>