<p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">道在屎溺:懊恼和欣赏 </b></p><p class="ql-block">蓬草 2025年12月29日</p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">驱车快意正销魂,拦路飞禽欲写真。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我见空中抛物线,谁知窗后叹息人。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">急刷点彩虹初现,转画青山色不均。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">无意难敌天意扰,扬眉未料竟出神。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">七十偶思</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">人老了乐趣在能吃饭,隐忧在难排便。饥肠得饱,乐在其中;愁肠不语,忧在其中。大道不畅,口福消失。一旦突破难关,隐忧瞬间变成乐趣。多巴胺释放,内啡肽飙升。此等脑肠轴运作,犹如美国进出口贸易:逆差,导致长期郁闷;缓解,带来一阵欣快。肠道时时提醒大脑:我不舒畅,你也别想痛快。肠道的意见早已嵌入大脑的潜意识,老年人尤甚。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">蓬草七旬之际,原想是否会发一番感慨,作一首诗留念,证明这七十年没白过,还有雅兴。没想到生日之际,全无此等情思。于是不得不怀疑孔老夫子的名言,“七十从心所欲不逾矩”。作诗的思路说关就关,还真不服从意志的指挥。不过生日之际,忽然写了几篇关于“道在屎溺”的诗文。想起来是老年人的隐忧转化成了快乐,潜意识在作怪。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">在肠道的暗示之下,对各种动物的出恭就有了兴趣。以前车窗被鸟类轰炸,带着涂鸦作巡回画展,强迫路人审丑,自觉颇丢颜面。况且洗车费劲儿,难免不悦。到了七十岁,心态更加豁达了一点。给车窗上的点彩喷些水,再用雨刷涂抹,倒有点“两水夹明镜,双桥落彩虹”的感觉。须臾之间,抽象艺术就变为泼墨山水。画中笔法有枯有湿,亦浓亦淡。经过这一番“再创造”,少了几分懊恼,多了几分欣赏。活了七十岁,总得有点儿小进步。鸟有投弹的爽快,人有思路的畅通。愁肠能化解,无事不可化解。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(21, 100, 250);">道在屎溺系列 </b></p><p class="ql-block"><a href="https://www.meipian.cn/500ekixp" target="_blank">道在屎溺:猫的价值观</a> </p><p class="ql-block"><a href="https://www.meipian.cn/5inlisds" target="_blank">道在屎溺:空中波洛克</a> </p><p class="ql-block"><a href="https://www.meipian.cn/5iyk0a4a" target="_blank">道在屎溺:事了拂衣去</a> </p><p class="ql-block"><a href="https://www.meipian.cn/5it2tvyc" target="_blank">道在屎溺:树懒出恭</a> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p>