原创/君子论道 <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block"> <span style="font-size:18px;">时间快的像流星,又到跨年!岁</span>末的钟声轻响耳畔,远处的华灯灿如星海,办公楼的光却只余我之一盏。突然间,“夸、挎、垮、跨”这四个同音异形的字眼在脑海中快速浮沉,像四块不同形状的镜子,照到我四十余载人生的不同断面,在更长的时空之门里跨年……</p> 夸 <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px;">诗——《七绝·夸》</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">文/君子论道</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">少年意气贯长虹,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">语破苍穹志未穷。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">莫笑浮言撑海阔,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">鲲鹏蓄势待东风。</span></p> <p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 在长辈、同辈的记忆中,年少的我,狂得没边,大话说得震天响,所以很小就有了一个外号——牛皮队长。<b>在我的字典里,好像没有“不可能”三个字。那时我的世界是一张未被折叠的宣纸,墨迹酣畅淋漓。</b>我夸海口要成为像金庸一样有名的作家,小学六年级就开始不务正业写小说,书名叫《白云大侠》,歪歪扭扭的文字还真的被同学们疯抢传看。现在看来,<b>尽管由于职业原因,没公开出版过一部专著,但自己一笔一划积攒下来的文字,好像也有上百万字了。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 高中时看了一部电影《乌龙山剿匪记》,里面有个使用双枪的军人,很帅、很正义、很有范,就是跟我一样爱吹牛皮。从那时起,我就立志要当兵,要超过他,成为神枪手、真男人、盖世英雄。<b>高考过后万千大学可选,我却大声高呼——“宁为百夫长,胜作一书生”,毅然携笔从戎,要的就是那股义无反顾的豪横、气吞山河的架势</b>。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 大学毕业留校任教,几个同学围炉夜话谈论未来。我又脑子被闪电击中,放出豪言——“乾坤未定,你我皆是黑马。这里只是起点,未来志在青云。”<b>依稀记得,那个夜晚的月光下,我的眼睛亮得吓人,仿佛真的可以化身鲲鹏,“海到无边天作岸,山登绝顶我为峰”。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 那些年的“夸”,像春日里肆意生长的藤蔓,攀附着青春的篱笆,开出虚幻而绚丽的花朵。我不知天高地厚,却也因不知而勇往直前。每个夸下的海口都是一颗种子,虽然大多没有落地生根,却让我的内心始终保有一片肥沃的想象土壤。<b>现在想来,那些夸夸其谈里,藏着未经世事的纯真,也藏着生命最初对世界最直白的宣言——我要、我想、我能。</b></p> 挎 <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px;">词——《沁园春·挎》</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">文/君子论道</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">劲骨横戈,铁衣映雪,廿载雕弓。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">正关山月冷,烽烟淬刃;</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">辕门鼓震,瀚海屠龙。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">血热胸襟,霜明肝胆,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">踏破层霄第九重。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">抬望眼,有星槎渡汉,直指苍峰。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">男儿意气贯虹。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">纵险塞、云涛十万重。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">把吴钩看了,烽台倚断;</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">昆仑劈裂,天堑凿通。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">饮马冰河,餐毡朔漠,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor"></span>弹铗高歌大江东。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">归来说,笑半生尘土,都是峥嵘</span><i style="color:rgb(22, 126, 251);">。</i></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 都说三十而立。立什么?圣贤是立德、立功、立言。而我们凡夫俗子,是立家、立业、立志。当锐气遮掩、锋芒藏拙,自己也从“夸”进入了“挎”。<b>“挎”这个字,总让我想起挎着背包跋涉的旅人,挎着工具上工的木匠,挎着责任前行的肩膀。</b>三十到四十,这是野心落地生根的十年,是豪言壮语变成落地践行的十年。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> <b>事业追寻之路、思想求索之旅,要的不再是热血,而是汗水。</b>相信每个求学的学子,追梦的青年,都经历过三重境界。开始是“独上高楼,望断天涯路”,中间是“衣带渐宽终不悔,为伊消得人憔悴”,最后是“暮然回首,那人却在灯火阑珊处”。我亦如此!那时的我,为了见那一抹阑珊灯火,不知疲倦,无所畏惧。饮风、餐雨、爬冰、卧雪。<b>我深刻的知道,凌晨两点半的月亮有多美,寻常三倍量的浓茶有多苦,一座山一个人的孤独有多烈</b>……也从中体会到“实现”二字的分量——它比“想象”沉重得多,也真实得多。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> “挎”阶段的我不再轻易夸口,而是把目标挎在肩上,一步一步向前走。有时深夜任务结束,走在空旷的路口,我会想起年少时那些夸张的誓言,微微一笑——它们没有全部实现,但它们把我带到了这里,一个更坚实的地面上。</p> 垮 <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px;">歌——《垮》</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">文/君子论道</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">那年我迎着风奔跑的时候</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">以为远方有座山的尽头</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">把誓言当作锋利的匕首</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">刺破所有平凡的气候</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">直到地图都褪色成路口</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">才明白山不过是另一条褶皱</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">后来我学会和世界握手言和</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">在合适的场合唱合适的歌</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">曾经滚烫的字句慢慢降温</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">变成备忘录里的折痕</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">电梯里看数字安静地跳动</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">像心跳不再为日出而汹涌</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">他们说这是成熟的收获</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">为什么我听见某种东西在沉没</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">垮了 垮了 脊梁弯成舒适的弧度</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">垮了 垮了 眼神学会对镜子让步</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">用妥协的砖瓦 建起温暖的坟墓</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">里面睡着那只 不肯认输的猛虎</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">酒杯碰撞出精致的泡沫</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">话题绕开所有危险的承诺</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">偶尔在深夜停车场的角落</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">看见月光还像当年般清澈</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">只是手指在方向盘上停留</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">终究没有推开那扇门逃走</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">垮了 垮了 脊梁弯成舒适的弧度</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">垮了 垮了 眼神学会对镜子让步</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">用妥协的砖瓦 建起温暖的坟墓</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">里面睡着那只 不肯认输的猛虎</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">听啊 听啊 虎啸变成疲惫的呼吸</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">看啊 看啊 火焰困在油尽的引擎</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">我还在等某个失约的雨季</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">来浇醒这片 太过懂事的荒漠</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 四十岁以后,某种变化悄然发生。先是身体发出了信号——连续工作两天就会头痛,熬夜后需要三天才能恢复。然后是心态的微调:不再争强好胜于每个细节,不再认为所有事都必须亲力亲为。曾经那股“挎”着一切向前冲的劲头,像退潮般缓缓撤离生命的沙滩。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 我开始接受有些事情做不到,有些目标不必达到。工作愈发熟悉了,却失去了创新的冲动;生活愈发安逸了,却少了改变的勇气。<b>有时翻阅年轻时的日记,那些炽热的计划让我感到陌生,仿佛那是另一个人写下的文字。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 最明显的是今年以来。一场意想不到的事故,一个不同频道的人,让我给自己找到理由:“现在这样挺好,何必折腾”。<b>直到今夜,当思绪放空,望着窗外飘落的树叶,才第一次意识到:我的斗志,正像这些叶子一样,在成熟的季节悄然脱落。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> “垮”不是崩塌,而是某种松懈,某种接受,某种对生命重力的妥协。它带来了平和,也带走了锐气;给予了安宁,也收走了激情。像一件穿久了的毛衣,舒适却已松垮无形。</p> 跨 <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px;"> 赋——《跨》</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">文/君子论道</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block"> <span style="color:rgb(128, 128, 128);">夫太虚垂象,辰宿列张;四时代序,贞下起元。观夫跨之玄义,实乃乾行健动之枢机也。昔夸父逐日,其跨也追光;愚公移山,其跨也移岳。今余临不惑之崖,揽镜自照,乃作跨赋以振精神。其辞曰:</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">若夫滞川成淤,怠羽堕尘。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">懒思蚀骨,倦意销魂。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">床笫困龙虎之志,杯盏没星斗之文。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">忽见东壁残简,字如惊电劈昏——</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">北海鲲徙,非一朝之振;</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">南山松立,岂一夕之根!</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">于是裂绳缚,破茧障。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">启明坠而披衣,北斗斜而踞嶂。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">涤砚如洗犀角,展帛若铺云浪。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">墨泼处,千峰雪崩;</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">笔落时,万壑雷响。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">懒散之瘴,溃于鸡鸣三彻;</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">懈怠之魇,散于禹步九向。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">至若跨之气象,有双翼凌空之姿:</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">一翼负羲和之辔,鞭策六龙行天;</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">一翼垂愚公之锸,凿通九曲危渊。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">左踏兰台石鼓,惊起篆魄;</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">右涉沧海银涛,唤醒蜃船。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">观其跨迹所及:</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">跨涸辙,则生卿云甘露;</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">跨迷谷,则见琪树瑶泉。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">跨昔我之颓影,今我立成岳峙;</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">跨往昔之踟蹰,来路尽化鹏旋。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">虽冯唐易老,犹能裂时空之限;</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor"></span>纵李广难封,亦可创无名之传。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">重曰:</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">星霜其迈兮不可驻,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">朽壤其蚀兮不可伫。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">跨天堑兮铸新梯,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">越幽谷兮听凤语。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">骐骥既醒兮岂复眠,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">长风在袖兮即远征。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">试看明朝寰宇内,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">鸿痕深深——</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">尽是云泥逾越处!</span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 然而,人总要在某个时刻醒来。跨年之夜,与自己人生的启蒙导师电话闲聊。谈起近况,我有些自嘲地说:“现在没什么大追求了,平平淡淡才是真。”导师沉默了好一会儿,说:“你二十岁时在演讲比赛里说过,要‘一生保持出发的姿态’。现在不出发了么?”</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 这句话像一枚石子投入沉寂多年的心湖。此刻,看着窗外飞逝的街景,忽然明白了——<b>“垮”之后的阶段,不该是停滞,而应是“跨”。跨过懒散,跨过懈怠,跨过“这样也挺好”的温柔陷阱。不是回到年少轻狂的“夸”,也不是重复负重前行的“挎”,而是一种更清醒、更从容的跨越。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 其实,当繁华褪尽,我们需要的不是野心勃勃,也不是随遇而安,而是一种新的平衡:跨越自己、享受自己。 <b>这个“跨”是一种姿态,是意识到生命有四季后,依然选择在秋天播种,在冬天生长。它知道不可能什么都有,但也拒绝过早地放弃所有。</b></p><p class="ql-block"><b></b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px;">尾声</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 难得这么畅快,一笔写完,又到凌晨三点。打开窗户,依稀可见烟花灿烂。我站起身,活动了一下有些僵硬的肩膀。夸、挎、垮、跨——这四个字串起了我的前半生,也将指引我的后半程。从轻狂到实干,从松懈到觉醒,每个阶段都是生命必要的节奏。<b>夸要有夸的胆气,挎要有挎的担当,垮要有垮的反思,跨要有跨的勇气。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 窗外,2026年的第一缕微风拂过,带着冬末的寒意和早春的气息。我忽然想起年少时读过的一句话:“人的一生不是直线,而是螺旋上升。”是的,我们总在类似的阶段里循环,但每次循环,都站在了更高的平面上。<b>夸过,挎过,垮过,而今我要跨过去——跨向一个既不辜负年轻时的梦想,也不轻视岁月积淀的新起点。这跨越没有终点,它本身就是传奇。</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor"></span></b></p>