岁杪三章

泮池儿语

<p class="ql-block">岁杪三章</p><p class="ql-block">沈光明</p><p class="ql-block">小引:2025,已走完,即将成年度记忆。世人于此,多数过往的辉煌,希冀新年的好运。鄙人回眸已久,乏善可陈,仅以“岁杪三章”为题,提供一种闲居者的生活范式。</p><p class="ql-block"> 一、七律.岁杪回眸</p><p class="ql-block">日历撕成仅一张,羞于回首剩凄凉。</p><p class="ql-block">得闲岂止因无事,多病居然思故乡。</p><p class="ql-block">岁杪仍知春色好,晚来不觉少年狂。</p><p class="ql-block">人生到处是风景,何必动情还感伤。</p><p class="ql-block">二、五律.年终得句</p><p class="ql-block">一年将尽时,回首顿生疑。</p><p class="ql-block">不见光阴老,却怜毛发衰。</p><p class="ql-block">未能谋大事,总想得便宜。</p><p class="ql-block">早已成油腻,如何再赋诗?</p><p class="ql-block">三、巫山一段云.闲居有吟</p><p class="ql-block">掐指粗粗算,闲居一岁余。</p><p class="ql-block">见天无语独踌躇。懒得读闲书。</p><p class="ql-block">每日浑浑过,平常故旧疏。</p><p class="ql-block">清风半夜醉乡闾。老是梦当初。</p>