寒潭渡影,红杉瘦

陈家公子

<div style="text-align: center;">摄影/后期:陈家公子</div><div style="text-align: center;">美篇号:34181671</div><div style="text-align: center;">模特/妆造:三百岁的十七</div> <p class="ql-block">——————————————————</p><p class="ql-block"> 瘦影寒潭谁与渡?西风卷尽残红。鲛绡泪染晚霞空。愁凝眉黛浅,梦断玉箫中。</p><p class="ql-block"> 莫道香魂随逝水,钟声暗度孤鸿。离魂清月照梧桐。人间多少恨,都付一江风。</p><p class="ql-block">——————————————————</p> <div><br></div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 寒湖凝烟,一泓秋水瘦尽冬色。水杉倚岸,枝桠斜横,红叶如血,零落成尘,簌簌覆于青石,恍若天地泣珠。<br><div><br></div> <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 女子临水而立,汉裳广袖,罗衣轻扬,似与风絮共舞,却舞不尽眉间秋山。眸含秋水,波光潋滟,映着红杉残影,却照不见前尘欢愉。她低眉轻叹,怅惘如黛玉焚稿,魂消烟波,唯余一痕孤影,在寒潭中萧疏摇曳,如搁浅的舟,载不动满湖秋声。<br><br> <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 红杉瘦尽,褪尽秾华,枝头绛珠似离人血泪,滴落湖心,漾开千重漪纹,却漾不开心底荒芜。素手撷取飘枫,恍若触旧时温存——彼时,湖畔笙歌盈耳,红杉如火,映着双影交颈。而今,唯见寒潭锁霭,渡影支离,一树红杉蚀尽冬色,而伊人,已化天际断鸿,杳邈难寻。<br><br> <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 湖水幽幽,倒映红杉残影,与女子孤影重叠,似旧梦难拾。她伫立良久,指尖轻触飘落红叶,仿佛触碰前尘往事——往日欢愉,今朝寂寥,皆随寒烟消散。湖畔寂静,唯闻叶落声碎,如时光剥蚀,徒添几许凄凉。<br><br> <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 寒湖凝烟,渡影萧疏,一树红杉瘦尽冬色。女子低眉,秋波流转,却掩不住心底荒芜。此景此情,非关离别,却似永恒孤寂,在红杉凋零中,凝成一首无言的诗。<div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;">场景:华南国家植物园</div><div style="text-align: center;">时间:乙巳蛇年冬月</div><div style="text-align: center;"><br></div>