薛涛传(组诗)

帅青哥

<p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:22px;"> 薛涛传(组诗)</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"><i> ● 江苏 施来青</i></b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(57, 181, 74);"> 其一·惊才</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>扫眉才子谪仙真,一顾惊才动紫宸。</b></p><p class="ql-block"><b>诗撼严公筵上客,声名秀若蜀江春。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(57, 181, 74);"> 其二·劫尘</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>十离诗就雪逢春,万里桥空逝水粼。</b></p><p class="ql-block"><b>元白尘封云水外,枇杷巷口月如轮。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(57, 181, 74);"> 其三·铸春</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>深汲浣花溪底云,自调霞色铸笺纹。</b></p><p class="ql-block"><b>文心敢兑千金直,井畔犹涵孤鹤氛。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(57, 181, 74);"> 其四·濯笔</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>古色斑斑接杜邻,江声千载浣缁尘。</b></p><p class="ql-block"><b>滔滔不尽东流水,犹作沧浪濯笔人。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b>🌀🌀🌀 🌀🌀🌀 🌀🌀🌀</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(255, 138, 0);"><i><u> 【注解】</u></i></b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b>其一·惊才</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 扫眉才子:唐王建《寄蜀中薛涛校书》诗云:“扫眉才子知多少,管领春风总不如。”是为其历史定评。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 谪仙:唐范摅《云溪友议》载:“(薛)涛工为诗,词翰高绝,时人比之谪仙。”</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 紫宸:本为唐宫内朝正殿,此喻指韦皋幕府之权力中枢。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 严公:指剑南节度使严武,其筵席为蜀中名流渊薮,薛涛诗才初显于此。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 声名秀若蜀江春:谓其声誉如蜀地江山春色,清丽隽永,自成气象。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b>其二·劫尘</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 十离诗:五代何光远《鉴诫录》载,薛涛因事见怒于韦皋,罚赴边地,作《十离诗》以献,情辞恳切,遂得释还。是为其人生关键转折。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 万里桥:成都古迹,为当时送别之所。此句浓缩其与元稹(字微之)之情事。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 元白:指元稹与白居易。二人诗名并称于“元和”(唐宪宗年号)年间,史称“元和体”。此代指薛涛所处之时代文坛与风流际会。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 元白尘封云水外:谓往昔情缘与文事,皆如尘封旧物,遥隔于云水渺茫之外,心境超然。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b>其三·铸春</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 浣花溪:成都水系,薛涛制笺于此。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 铸笺纹:指其创制“薛涛笺”之独特工艺,以芙蓉皮、浣花溪水、云母粉及植物染料,匠心而成桃红小笺。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 文心敢兑千金直:直言其以诗文与笺艺,实现自身文化价值与经济自立。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 井畔犹涵孤鹤氛:“井”指其故居薛涛井。“孤鹤氛”喻其幽独不群、清远高洁之人格气韵。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b>其四·濯笔</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 杜邻:杜甫曾任检校工部员外郎,世称杜工部。薛涛晚年居浣花溪,与杜甫草堂遗址邻近,此喻其诗魂接武诗圣,薪火相传。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 浣缁尘:以诗歌艺术涤洗世俗之尘垢。</b></p><p class="ql-block"><b>♬ 沧浪濯笔人:</b></p><p class="ql-block"><b>  ♬ “沧浪”音义注:此处读作“cāng láng”,为平声。《孟子·离娄上》载《孺子歌》曰:“沧浪之水清兮,可以濯我缨。”本指青苍之色之水,后为隐逸高洁之典。诗中亦暗含地名,然此处主用其典故意象。</b></p><p class="ql-block"><b>  ♬ 诗解:终篇之象。将薛涛一生定义为在历史之长河(沧浪)中,以诗歌(笔)为志业,不断涤荡、净化,从而获得精神永恒之“濯笔人”。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(176, 79, 187);"> 【创作手记】</b></p><p class="ql-block"><b>本组诗以薛涛(约768-832)生平为经,以其精神蜕变为纬。勾勒中唐传奇才女如何以其绝世才华周旋于权力场,历经情缘劫尘,最终通过“薛涛笺”这一奇特创造,实现物质与精神的双重自立,由“扫眉才子”升华为不朽的“沧浪濯笔人”,完成了一场壮丽的文化生命突围。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b>🎵🎵🎵 🌴🌴🌴 🎵🎵🎵 🌴🌴🌴</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(255, 138, 0);">(AI制图)</b></p>