<p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">冬至·归途断章</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">文/蒙古</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> </b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">时光清浅,岁月无言,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">一朵云的去留,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">悄然宣判——</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">某些人、某些事</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">终将走远。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">今夜,是长夜的门槛,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">跨过去,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">是归途的信笺,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">停驻的,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">是异乡漂泊的碎片。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">远方的乡音,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">在风中预约归年,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">而我的诺言,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">仍在他乡的小巷,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">盘旋。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">回家过年——</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">父亲的方言,</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">是烈酒,</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">醇厚,甘甜,</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">一饮,</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">便暖透整个冬天。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">黑夜依旧冰凉冗长,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">许多梦已作云烟。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">翻翻旧日记,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">想编个理由拖延,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">心底仍有滚烫的期盼,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">等一片蔚蓝,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">唤醒春天。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">推门,是熟悉的笑脸,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">也有藏不住的生分。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">想见的热切,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">不想见的寒暄,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">都刻成流年的印鉴。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">年关过,重整行囊,</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">转身又赴远方风烟。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">浪子的脚步,</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">在归与离之间辗转,</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">行囊装得下乡愁,</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">却载不动半生的尘缘。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">而火车长鸣,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">将替我把“再见”揉软。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">把“再见”揉软</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;"> </b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">——《冬至·归途断章》的现代乡愁叙事</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;"> </b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;"> 点评/清风</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">一、意象转译:从地理坐标到精神悬浮</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 古典诗词中的漂泊,总以具体地理场景为锚点。张继写下“姑苏城外寒山寺,夜半钟声到客船”,客船是孤独的载体;马致远叹出“枯藤老树昏鸦,小桥流水人家”,古道是乡愁的延伸——那份孤寂有形可触,有地可依。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 而现代人的失根感,更多游离于精神层面,是钢筋水泥丛林中无处安放的彷徨。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> “而我的诺言,仍在他乡的小巷,盘旋”。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 这一意象颇具匠心。诗人以“小巷”这一现代都市的微观空间,取代了古典的“驿站”“客舍”,未兑现的承诺如风穿梭于城市的毛细血管,道尽了快节奏生活中身不由己的窘迫,也藏着理想与现实碰撞后的无奈拉扯。这种“无地彷徨”的悬浮状态,在延续传统乡愁内核的同时,精准捕捉了信息时代特有的疏离体验——这恰是古典诗词未及书写的现代境遇,让乡愁有了更贴合当代人的精准表达。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">二、情感落地:宏大天道归于人间信笺</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 古人写冬至,常借“一阳来复”的自然规律寄寓希望。杜甫挥毫“冬至阳生春又来”,是对天地轮回的哲思喟叹;范成大落笔“灯下一阳生”,是对时序流转的诗意感知——这份期盼寄托于宏大叙事,高远却终究疏离于日常烟火。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 而《冬至·归途断章》却将这份玄远天道,稳稳拉回人间烟火里。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> “今夜,是长夜的门槛,跨过去,是归途的信笺”。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 杜甫说“冬至阳生春又来”,诗人蒙古却说,冬至的希望从不是抽象的季节轮回,而是一张触手可及的家书、一张标注归期的车票。这种从星穹到掌心的情感转译,把“春日期盼”从哲学外衣中剥离,转化为普通人最朴素的归家念想,让漂泊岁月里的温暖,变得可感、可触、可珍藏。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">三、美学协商:刺耳长鸣中的温柔和解</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 传统离别诗的美学,多聚焦于“痛感”的极致渲染。柳永“执手相看泪眼,竟无语凝噎”的缱绻不舍,王维“西出阳关无故人”的苍凉怅惘,皆以撕心裂肺的悲情,定格离别的沉重瞬间。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 《冬至·归途断章》却在工业时代的符号中,发掘出截然不同的离别诗意。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> “而火车长鸣,将替我把‘再见’揉软”。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 这书写尤为动人。“揉软”二字堪称神来之笔,既完成了听觉(火车长鸣)到触觉(柔软)的通感转化,更藏着现代人面对离别的生存智慧:不再以悲戚对抗离别,而是以柔化刚的韧性,消解漂泊的艰涩与告别时的生硬。这种美学尝试,跳出了传统离别诗的悲情框架,为当代离别书写开辟了内敛而温润的新维度,让漂泊者的灵魂在转身时,仍能保有体面与温度。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">四、结语:照见漂泊者的心灵图谱</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 这首诗的动人之处,在于它不回避生活的粗粝,更不吝啬温柔的慰藉。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> “推门,是熟悉的笑脸,也有藏不住的生分”,道尽了久别重逢的复杂况味;“想见的热切,不想见的寒暄”,戳中了当代人归乡时的真实尴尬。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 却又在这些现实的裂缝中,点起一盏暖灯:“父亲的方言,是烈酒,醇厚,甘甜,一饮,便暖透整个冬天”。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 《冬至·归途断章》的价值,或许正在于它触碰了当代人共同的生存褶皱。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 当“行囊装得下乡愁,却载不动半生的尘缘”成为无数漂泊者的集体喟叹,诗中那些被揉软的告别、盘旋的诺言、冰夜里的期盼,便化作了千万人的心灵和声。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 它不提供标准答案,却让每个在路上的灵魂,都能在诗行中照见自己的影子。于是,我们收起手机,把耳机里的鸣笛声调到最小——像诗人那样,把“再见”揉软,带着心底的暖意,重新上路......</b></p> 感谢您的支持