<p class="ql-block">作者:南岸青栀~860571</p><p class="ql-block">图:网络💐致谢</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">荷鉴</span></p><p class="ql-block">(谨以此诗,献给所有在时间里独自成篆的生命)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">你曾临水簪花,笑捻青梅时节,</p><p class="ql-block">也赌书泼茶,温过金石冷冽。</p><p class="ql-block">待烽烟漫卷山河裂,</p><p class="ql-block">便将半生流离,淬成残荷—</p><p class="ql-block">任西风折骨,犹立寒塘照霜雪。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">他曾冠笏满床,坐拥朱门春色,</p><p class="ql-block">也泼墨挥毫,题尽江左烟月。</p><p class="ql-block">当繁华碾作尘与土,</p><p class="ql-block">偏把满腔孤愤,皴作残荷—</p><p class="ql-block">纵朱颜凋敝,敢向冰霜借清白。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">而今渔火渐隐,鬓角堆雪,</p><p class="ql-block">方知所有守望都需穿越长夜。</p><p class="ql-block">后来星河垂野,山河无言,</p><p class="ql-block">始觉所有风骨,终要独自撑越。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我辈亦曾逐霓虹,醉危楼明月,</p><p class="ql-block">纵马青春,欲踏千山万岳。</p><p class="ql-block">待风雨浸透旧行囊,</p><p class="ql-block">便将浮沉起落,活成残荷:</p><p class="ql-block">根在泥泞深处,茎向云天挺屹。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">纵霜雪侵鬓,尘烟没膝,</p><p class="ql-block">依旧在断折处,擎住半轮清辉不灭。</p><p class="ql-block">偶有踉跄时分,独对空阶听雪,</p><p class="ql-block">却把眉间丘壑,焐成温润的玉玦。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">这人间荣枯不过春秋一页,</p><p class="ql-block">守得筋骨如篆,静待春风——</p><p class="ql-block">来装订</p><p class="ql-block">所有散落成残简的</p><p class="ql-block">山河阙</p> <p class="ql-block">注:玦,环形有缺之玉,喻决断与残缺之美;阙,门观也,喻文明之门缺失待补。</p>