初冬漫步拾影

静山竹语

<p class="ql-block"> 静山竹语——暖冬小坐</p><p class="ql-block"> 初冬的风是温软的,裹着湖畔清浅的凉意。我随性而走,湖畔的咖啡屋吸引了我的视线,老板娘不算漂亮,但笑起来很甜,我静静地看着她微笑着招待着客人。仿佛春日暖阳。我临湖坐定,老板娘笑语盈盈的端上了咖啡,眼前是粼粼波光。</p><p class="ql-block"> 忽觉膝头一沉,低头时,店家那只橘猫不知何时跳了上来,蜷成一团毛茸茸的金团子,喉咙里发出细碎的呼噜声。它全然不怕生,琥珀色的眸子半眯着,和我一同晒着这暖融融的太阳。</p><p class="ql-block"> 阳光斜斜地淌下来,给远处的芦苇镀上了一层柔光。芦花蓬松如絮,在风里轻轻摇曳,每一缕绒絮都裹着细碎的金光,像撒了满天的星子落在了苇丛间。风掠过湖面,带起微澜,也带起芦花的香。</p><p class="ql-block"> 我抬手想摸一摸那橘猫的绒毛,它却只是慵懒地蹭了蹭我的掌心。时光便在这暖阳、软猫、芦花与湖光里,慢成了一首温柔的诗。</p> <p class="ql-block">  唐多令·初冬湖亭</p><p class="ql-block"> (竹语小字)</p><p class="ql-block">暖日照汀洲,芦花淡淡柔。</p><p class="ql-block">小亭闲、漫品香瓯。</p><p class="ql-block">忽有狸奴轻跃至,金缕软,卧肩头。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">风细碧波流,时光缓缓悠。</p><p class="ql-block">任浮生、半日偷休。</p><p class="ql-block">懒看斜阳沉远岫,心自惬,意悠悠。</p> <p class="ql-block"> 鹧鸪天·湖堧猫伴</p><p class="ql-block"> (竹语小字)</p><p class="ql-block">湖畔风柔减薄寒,小窗斜照暖檀栾。</p><p class="ql-block">橘猫不识生疏客,轻跃肩头占锦鞍。</p><p class="ql-block">芦雪舞,水纹残,一襟晴色醉余欢。</p><p class="ql-block">浮生难得须臾静,偷取闲光半日安。</p> <p class="ql-block">  卜算子·暖冬偶得</p><p class="ql-block"> (竹语小字)</p><p class="ql-block">晴日满湖滨,小坐风初软。</p><p class="ql-block">忽有狸奴跳膝头,金缕绒绒暖。</p><p class="ql-block">芦絮漾金光,湖水摇清浅。</p><p class="ql-block">偷得浮生半日闲,岁月都温婉。</p> <p class="ql-block"> 初冬湖亭闲坐</p><p class="ql-block"> (竹语小字)</p><p class="ql-block">暖日融金照水涯,小亭闲坐品流霞。</p><p class="ql-block">橘猫慵卧偎襟袖,芦絮轻飏落鬓华。</p><p class="ql-block">案上咖啡凝浅碧,壶中香气透窗纱。</p><p class="ql-block">浮生难得须臾静,一枕清风梦亦嘉。</p>