<p class="ql-block">《长尾林鸮赋》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">鸮有长尾,号曰玄君。栖北地寒林,伴霜天晓月,乃丘壑之灵,暗夜之俦也。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">其形也,修躯裁霜,广翼凝烟。霜灰为骨,玄褐为纹,腹垂碎玉之斑,背染苍苔之晕。面盘如满月流辉,瞳眸似墨珠含赭,异于凡鸮金睛之状。尾长曳练,振则风回,静则影匿,融于暮色,十步之内莫能辨,此造化之巧,藏形之秘也。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">其性也,耽幽畏喧,嗜寒恶暑。千年古柏为庐,百里深溪为邻。昼敛虬枝,敛翼若眠;夜出巡狩,悄如鬼魅。羽振无声,眸凝有焰,爪裂狡兔,喙啄黠鼠,雉雊之辈,莫能遁形。食罢吐丸,雪霁则林间墨丸累累,山氓拾之,号曰“鸮砚”,谓能纪百兽之踪也。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">其鸣也,或幽或厉,若诉若警。春和求偶,则呜然三叠,回荡空谷,如巫祝召云;冬寒觅食,则咔嗒数声,穿裂夜雾,闻者毛竖。山民传曰:九鸣不绝,暴雪将至,故又呼“寒信使”。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夫鸮之存也,系于古林;林之存也,关乎玄脉。今斧斤不息,茂林日蹙,玄君之迹渐稀。昔《山海》载幽鸮司夜,今寰宇列之为珍。护一鸮者,非独护羽族,乃护山川之元,天地之序也。林深鸮啸,山魂乃安;鸮去林荒,灵脉斯断。愿世人敛斤存木,使玄君长唳月下,永为寒林之守也。</p> <p class="ql-block">《鹧鸪天·雪林鸮》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">素雪堆林万木疏,玄翎轻裹玉肌肤。</p><p class="ql-block">圆颅绒似棉猴帽,利爪寒凝碎玉珠。</p><p class="ql-block">眸炯炯,影如如,一声清唳落冰壶。</p><p class="ql-block">莫言山野无仙客,此物翩然是隐儒。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">《七律·霜目炯炯洞星河》</p><p class="ql-block">幽谷玄裳立雪柯,霜眸炯炯洞星河。</p><p class="ql-block">巡山尾拂松烟重,唳月声凝剑气多。</p><p class="ql-block">鼠迹难逃铁爪刃,鹰巢偏择斧痕窠。</p><p class="ql-block">莫言林海藏形易,恐有风雷在薜萝。</p> <p class="ql-block">《如梦令·雪林鸮影》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雪岭千峰凝素,</p><p class="ql-block">玄翮翩然穿雾。</p><p class="ql-block">利爪挟霜风,</p><p class="ql-block">金眸电射林莽。</p><p class="ql-block">惊顾,惊顾,</p><p class="ql-block">一抹寒痕掠树。</p>