冬至里的诗词

老者

<p class="ql-block">转眼岁末,冬至即将来临。</p><p class="ql-block">冬至标志着太阳的新生,是日光回转、天地循环重启的吉时,因而被古人视为“大吉之日”。</p><p class="ql-block">冬至既是一年中白昼渐长的起点,也叩响岁暮的门扉,引人悄然回望。天愈寒,夜愈长,愈觉光阴深重。</p><p class="ql-block">在此书录几首冬至诗词,愿在长夜寒冬之中,借诗意取暖,亦以字句照见来日春暄。</p> <p class="ql-block">杜甫诗句</p><p class="ql-block">冬至至后日初长,</p><p class="ql-block">远在剑南思洛阳</p> <p class="ql-block">邯郸冬至夜思家</p><p class="ql-block">唐·白居易</p><p class="ql-block">邯郸驿里逢冬至,抱膝灯前影伴身。</p><p class="ql-block">想得家中夜深坐,还应说着远行人。</p> <p class="ql-block">庚午冬至夜</p><p class="ql-block">宋 · 郑刚中</p><p class="ql-block">旋寻村酒不须浓,饮少愁多酒易供。</p><p class="ql-block">灯下一身家万里,今年恰好是三冬。</p> <p class="ql-block">减字木兰花·冬至</p><p class="ql-block">宋·阮阅</p><p class="ql-block">晓云舒瑞。寒影初回长日至。</p><p class="ql-block">罗袜新成。更有何人继后尘。</p><p class="ql-block">绮窗寒浅。尽道朝来添一线。</p><p class="ql-block">秉烛须游。已减铜壶昨夜筹。</p> <p class="ql-block">冬至夜怀湘灵</p><p class="ql-block">唐·白居易</p><p class="ql-block">艳质无由见,寒衾不可亲。</p><p class="ql-block">何堪最长夜,俱作独眠人。</p> <p class="ql-block">满江红·冬至</p><p class="ql-block">宋·范成大</p><p class="ql-block">寒谷春生,熏叶气、玉筒吹谷。</p><p class="ql-block">新阳后、便占新岁,吉云清穆。</p><p class="ql-block">休把心情关药裹,但逢节序添诗轴。</p><p class="ql-block">笑强颜、风物岂非痴,终非俗。</p><p class="ql-block">清昼永,佳眠熟。</p><p class="ql-block">门外事,何时足。</p><p class="ql-block">且团栾同社,笑歌相属。</p><p class="ql-block">著意调停云露酿,从头检举梅花曲。</p><p class="ql-block">纵不能、将醉作生涯,休拘束。</p> <p class="ql-block">元丰己未冬至夜万载驿尝有诗寄广汉今岁万安驿用前韵呈广汉友兄学士 其一</p><p class="ql-block">北宋 · 彭汝砺</p><p class="ql-block">去年万载驿逢冬,今夕万安村驿中。</p><p class="ql-block">长笑布袍翁发白,不知今我亦如翁</p> <p class="ql-block">冬至宿杨梅馆</p><p class="ql-block">唐 · 白居易</p><p class="ql-block">十一月中长至夜,三千里外远行人。</p><p class="ql-block">若为独宿杨梅馆,冷枕单床一病身。</p> <p class="ql-block">仓央嘉措诗《问雪》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">‌我问雪,为何飘然而至,洁白了世界?</p><p class="ql-block">雪曰:我本无根之花,随风而来,只为装点这尘世的荒芜。</p><p class="ql-block">我问雪,为何悄然融化,不留痕迹?</p><p class="ql-block">雪曰:生命本就无常,我以短暂之美,唤醒人们心中的纯净。</p><p class="ql-block">我问雪,为何冰冷彻骨,却又让人眷恋?</p><p class="ql-block">雪曰:冷是我的本质,而眷恋是你们心中对美好的渴望。</p><p class="ql-block">我问雪,你可曾有过悲伤?</p><p class="ql-block">雪曰:我有悲有喜,只是顺应自然的轮回,在飘落与融化间,演绎着生命的真谛。</p><p class="ql-block">我问雪,何处是你的归宿?</p><p class="ql-block">雪曰:大地是我的归宿,我融入泥土,滋养万物,等待下一次的飞舞。</p><p class="ql-block">我问雪,你可懂人间的爱恨情仇?</p><p class="ql-block">雪曰:万物皆有爱恨情仇,我更喜欢以我的纯净,抚慰那些受伤的心灵。</p><p class="ql-block">雪曰:停留之期,系于君心。君心若惜,我自长留,君心若怠,我即飘走。</p><p class="ql-block">我问雪,你是否孤独?</p><p class="ql-block">雪曰:孤独是一种心境,我在飘落的瞬间,与风为伴,与天地相融,何来孤独?</p><p class="ql-block">我问雪,你最美的时刻是什么?</p><p class="ql-block">雪曰:当我覆盖大地,万物皆白,盛世纯洁,那便是我最美的时刻,也是我对世界最深情的告白。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">‌</p>