<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">摄影:一袭月</p><p class="ql-block">2025.12.6 洛阳隋唐遗址园</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">断蓬与残萼支起疏疏的骨,</p><p class="ql-block">倒影却把破碎的轮廓,晕成一汪揉皱的诗行。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">原来衰败从不是结局——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">是夏天褪下华裳,把风骨晾给冬阳看。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">莲蓬空了,荷杆枯了,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">可浸在凉水里的姿态,偏生比盛放时更从容。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">蜷叶是收束的心事,折梗是未说尽的余韵,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">连浮在波心的碎影,都带着“删繁就简”的通透。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">这一塘枯荣,是季节最坦诚的落款。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">棕黄与浅蓝撞在水面,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">枯茎的褶皱里,还藏着夏末的风。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">不必惋惜“菡萏香销”——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">当花瓣归了泥,荷梗便成了画里的笔,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">把“静”与“淡”,一笔一笔,写进冬的肌理里。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p>