<p class="ql-block"><b> 逢乙巳冬深,蓉城寒轻无雪。客居十五载,未逢盈庭琼英,却常忆北方故园:千树梨花开、寒雪覆庭阶之盛景。遂以顶针体成四章,或忆聚友煮茗、或记临窗小酌、或赋廊前赏雪、或咏雪霁兆丰。字句相承若贯珠,梅香映月、酒香牵思,蓉城无雪而心藏故雪,乡怀与雅趣交织。聊寄客居忆雪之情,应景之意。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> ——题记</b></p> <p class="ql-block"><b> 雪夜煮茗忆贤</b></p><p class="ql-block"> 大乔</p><p class="ql-block"><b> 江天一色玉尘扬,扬空飞絮覆平岗。</b></p><p class="ql-block"><b> 岗头禽寂哀霜雪,雪夜人闲煮茗香。</b></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b> 香濡笔,笔生芳,芳辰漫忆古袁章。</b></p><p class="ql-block"><b> 章含高节融清品,品似梅花初上妆。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> </b></p><p class="ql-block"><b>注①古袁章:化用“袁安卧雪”典故。指东汉袁安,遇大雪闭门守节,后喻清贫高洁之品格,“章”谓其气节篇章。②禽寂:雪天各类禽鸟静息。 </b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;"> </span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 雪夜临窗小酌</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;"> 大乔</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> 妆饰梅品清且香,香襟暗浸沁心乡。</b></p><p class="ql-block"><b> 乡关远隔程千里,里巷深藏酒一觞。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> 觞对雪,雪临窗,窗前小酌邀清光。</b></p><p class="ql-block"><b> 光凝雾敛霜尘满,满地瑶华访戴郎。</b></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">注: 访戴郎:典出《世说新语》“雪夜访戴”,东晋王子猷雪夜乘兴访友,兴尽而返,喻雪夜访友的雅兴。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> </span><b style="font-size:20px;">廊前赏雪赋章</b></p><p class="ql-block"><b> 大乔</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> 郎归何处倚朱廊,廊前雪落覆寒塘。</b></p><p class="ql-block"><b> 塘边柳瘦依霜岸,岸畔琴幽弄玉篁。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> 篁间赋,赋华章,章凝雅韵忆关乡。</b></p><p class="ql-block"><b> 乡关絮落纷纭景,景牵情心向远方。</b></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">注: 玉篁:雪后翠竹覆雪,莹润如玉,为竹林雅称。</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 雪霁观鳞兆丰</b></p><p class="ql-block"> 大乔</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> 方知雪霁接天长,长风吹梦返家乡。</b></p><p class="ql-block"><b> 乡情只识雪魂暖,暖意偏怜梅魄香。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b> 香呈瑞,瑞呈祥,祥云缓绕玉鳞翔。</b></p><p class="ql-block"><b> 翔空漫作丰年兆,兆应春回润大江。</b></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">注: 玉鳞:雪片雅称,因洁白莹润、形似鱼鳞得名。</p> <p class="ql-block"> 四首 顶真大雪词跋</p><p class="ql-block"> 岁逢乙巳,大雪启节,应时赋此四阕,均仿晏几道体。以顶真为纲,字承顶真之妙,意贯大雪之魂。以清景为骨,玉尘覆岗凝素色,暗香浸袖忆清欢。</p><p class="ql-block"> 词意雪态纷呈:飞絮漫岗、雪落寒塘、雪霁天长、玉鳞翔空,皆扣节气之真;雅事相随,煮茗濡笔、对雪小酌、篁边赋章、访戴寻幽,兼含古贤之韵。反复推敲,得“字接意随”之妙,成“首尾回环”之趣。</p><p class="ql-block"> 大雪之日展卷,蓉虽无凝雨,然恍见霜凝梅萼、雪映清辉,雅怀与节气之美交融。谨跋数语,贺大雪嘉节。</p>