꧁水彩畫柳蔭꧂

馮承預

<p class="ql-block">春風微漾,紙上煙嵐輕浮,一筆淡綠暈開,如霧如紗,勾出柳絲縷縷垂落。水色交融間,蔭影婆娑,彷彿聽得葉隙間蟬鳴低語,陽光碎金灑在畫紙邊緣,未及落筆,心已入畫。</p> <p class="ql-block">柳影斜侵素箋柔,水暈墨痕染春流。</p> <p class="ql-block">輕毫一掃千絲綠,淡彩微瀲映晴洲。</p> <p class="ql-block">風來不動色,動處似輕愁;</p> <p class="ql-block">誰將煙雨一掬淚,寫入青簾小畫樓?</p> <p class="ql-block">紙上春深,柳蔭如夢。</p> <p class="ql-block">水色漸沁,筆鋒輕提,一縷縷綠意自墨韻中浮起,彷彿春風親吻過的痕跡。</p> <p class="ql-block">不求形似,但取神韻——那蔭下曾有誰佇立凝望?</p> <p class="ql-block">一瞬的靜謐,化作永恆的暈染,在宣紙上悄然生根。</p> <p class="ql-block">水彩無聲,卻訴盡千言。</p> <p class="ql-block">柳條低垂,非為哀婉,而是春的低語,是陽光穿葉時的輕笑。</p> <p class="ql-block">淡黃暈染天際,彷彿夕照餘暉,</p> <p class="ql-block">與嫩綠交織,織成一片溫柔的蔭,</p> <p class="ql-block">遮住了塵世喧囂,只留心間一片澄明。</p> <p class="ql-block">畫中柳,非止於柳;</p> <p class="ql-block">是記憶裡河畔的舊影,是童年追逐的風,</p> <p class="ql-block">是某個午後,母親手中的紙傘,</p> <p class="ql-block">在雨霧中緩緩走來,身影融進這片蔭裡。</p> <p class="ql-block">水彩輕薄,卻承載了歲月的厚度。</p> <p class="ql-block">筆尖微顫,水痕自成紋理,</p> <p class="ql-block">如時光的裂縫,透出舊日光影。</p> <p class="ql-block">柳蔭之下,無需人跡,</p> <p class="ql-block">一葉飄落,便足以喚醒整片春天。</p> <p class="ql-block">這不是寫實,是心象的遊走,</p> <p class="ql-block">在水與色的邊界,尋找寧靜的歸處。</p> <p class="ql-block">不為留形,只為留韻。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">當筆洗傾去殘色,畫已不在紙上,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">而在眼波流轉處,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">那一片,永遠青翠的蔭。</p>