予谓菊,花之隐逸者也。——周敦颐《爱莲说》。一年一深秋,正是赏菊时。

冰糖

<p class="ql-block">霜风染叶时,武汉第42届菊展正盛。千般菊影绽于庭前,或雍容如锦,或清雅若雪,数十种风华皆入镜头。不必说叠瓣如绣的名品,也不必说垂丝似瀑的奇株,单是那沾着晨露的模样,便藏尽秋日温柔。今以美篇为册,将这份独属深秋的绚烂与雅致,妥帖赠予每一个爱秋的人。</p> <p class="ql-block">秋天到了,枫叶红了。桂子月中落,天香云外飘!金桂浓醇,银桂清逸,丹桂暖灼,四季桂绵长。正直桂花梅开二度之时,菊花又开了,五彩斑斓的菊花,在一片清霜中,香气扑鼻,卓然而立。</p> <p class="ql-block">《鹧鸪天·寒日萧萧上琐窗》(南宋·李清照)</p><p class="ql-block">寒日萧萧上锁窗,梧桐应恨夜来霜。酒阑更喜团茶苦,梦断偏宜瑞脑香。</p><p class="ql-block">秋已尽,日犹长。仲宣怀远更凄凉。不如随分尊前醉,莫负东篱菊蕊黄。</p> <p class="ql-block">宋·郑思肖</p><p class="ql-block">花开不并百花丛,独立疏篱趣未穷。</p><p class="ql-block">宁可枝头抱香死,何曾吹落北风中。</p> <p class="ql-block">秋霜造就菊城花,不尽风流写晚霞。--李师广 《菊韵》</p> <p class="ql-block">菊花</p><p class="ql-block">唐·元稹</p><p class="ql-block">秋丛绕舍似陶家,遍绕篱边日渐斜。</p><p class="ql-block">不是花中偏爱菊,此花开尽更无花。</p> <p class="ql-block">赵昌寒菊</p><p class="ql-block">宋·苏轼</p><p class="ql-block">轻肌弱骨散幽葩,更将金蕊泛流霞。</p><p class="ql-block">欲知却老延龄药,百草摧时始起花。</p> <p class="ql-block">《咏菊》</p><p class="ql-block">  唐·白居易</p><p class="ql-block">  一夜新霜著瓦轻,芭蕉新折败荷倾。</p><p class="ql-block">  耐寒唯有东篱菊,金粟初开晓更清。</p> <p class="ql-block"> 《枯菊》</p><p class="ql-block">  宋·陆游</p><p class="ql-block">  翠羽金钱梦已阑,空余残蕊抱枝乾。</p><p class="ql-block">  纷纷轻薄随流水,黄与姚花一样看。</p> <p class="ql-block">《寒菊》</p><p class="ql-block">  明·杨循吉</p><p class="ql-block">  金蕊荧煌翠叶圆,移栽花屋最宜看。</p><p class="ql-block">  一冬斋阁深深闭,留待秋香到岁寒。</p> <p class="ql-block">《叹庭前甘菊花》</p><p class="ql-block">  唐·杜甫</p><p class="ql-block">  檐前甘菊移时晚,青蕊重阳不堪摘。</p><p class="ql-block">  明日萧条醉尽醒,残花烂熳开何益。</p><p class="ql-block">  篱边野外多众芳,采撷细琐升中堂。</p><p class="ql-block">  念兹空长大枝叶,结根失所缠风霜。</p> <p class="ql-block">《咏菊》</p><p class="ql-block">  明·丘浚</p><p class="ql-block">  浅红淡白间深黄,簇簇新妆阵阵香。</p><p class="ql-block">  无限枝头好颜色,可怜开不为重阳。</p> <p class="ql-block">《寒菊》</p><p class="ql-block">  明·杨循吉</p><p class="ql-block">  金蕊荧煌翠叶圆,移栽花屋最宜看。</p><p class="ql-block">  一冬斋阁深深闭,留待秋香到岁寒。</p> <p class="ql-block"> 《华下对菊》</p><p class="ql-block">  唐·司空图</p><p class="ql-block">  清香裛露对高斋,泛酒偏能浣旅怀。</p><p class="ql-block">  不似春风逞红艳,镜前空坠玉人钗。</p> <p class="ql-block">《赵昌寒菊》</p><p class="ql-block">  宋·苏轼</p><p class="ql-block">  轻肌弱骨散幽葩,更将金蕊泛流霞。</p><p class="ql-block">  欲知却老延龄药,百草摧时始起花。</p> <p class="ql-block">《题菊花》</p><p class="ql-block">  唐·黄巢</p><p class="ql-block">  飒飒西风满院栽,蕊寒香冷蝶难来。</p><p class="ql-block">  他年我若为青帝,报与桃花一处开。</p> <p class="ql-block">《菊花》</p><p class="ql-block">  唐·李商隐</p><p class="ql-block">  暗暗淡淡紫,融融冶冶黄。</p><p class="ql-block">  陶令篱边色,罗含宅里香。</p><p class="ql-block">  几时禁重露,实是怯残阳。</p><p class="ql-block">  愿泛金鹦鹉,升君白玉堂。</p> <p class="ql-block">《枯菊》</p><p class="ql-block">  宋·陆游</p><p class="ql-block">  翠羽金钱梦已阑,空余残蕊抱枝乾。</p><p class="ql-block">  纷纷轻薄随流水,黄与姚花一样看。</p> <p class="ql-block">篱落岁云暮,数枝聊自芳。雪裁纤蕊密,金拆小苞香。——罗隐《菊》</p> <p class="ql-block">菊花不惧风霜,傲然挺立,像极了一个倔强不屈的灵魂,没有什么困苦能打败我,我终会克服万难,傲然在这天地间。</p><p class="ql-block">菊花如人,人如菊花。</p><p class="ql-block">秋菊高雅素洁、坚守贞洁、恬淡静谧、超然幽独…在残酷的世间,坚守着内心。深秋已至,我仍迷恋于菊花,悠然静坐的优雅,仿佛忘却了时空。</p>