古詩詞四十七 <p class="ql-block">一、《中呂.阳春曲.春景》</p><p class="ql-block"> 元 胡衹遹</p><p class="ql-block">几枝红雪墙头杏,数点青山屋上屏。一春能得几晴明,三月景,宜醉不宜醒。</p><p class="ql-block">残花醖酿蜂儿蜜,细雨调和燕子泥。绿窗春睡觉来迟,谁唤起,窗外晓莺啼。</p><p class="ql-block">一帘红雨桃花谢,十里清阴柳影斜。洛阳花酒一时别,春去也,闲煞旧蜂蝶。</p> <p class="ql-block">180cmx97cm.</p> <p class="ql-block">二、《题南屏后园牡丹》</p><p class="ql-block"> 唐 齐 己</p><p class="ql-block">暧披烟艳照西园,翠幄朱帘护列仙。玉帐笙歌留尽日,瑶台伴侣待归天。香多觉受风光剩,红重知含雨露偏。上客分明记开处,明年开更胜今年。</p> <p class="ql-block">180cmx48cm.</p> <p class="ql-block">三、《兰室五咏.其五》节录</p><p class="ql-block"> 明 张 羽</p><p class="ql-block">能白更兼黄,无人亦自芳。寸心原不大,容得许多香。</p> <p class="ql-block">138cmx69cm.</p> <p class="ql-block">四、《牡丹》</p><p class="ql-block"> 唐 裴 说</p><p class="ql-block">数朵欲傾城,安同桃李荣。未尝贫处见,不似地中生。此物疑无价,当春独有名。游蜂与蝴蝶,来往自多情。</p> <p class="ql-block">180cmx48cm.</p>