寒露凝霜 诗染秋华 —— 寒露主题诗专辑 《怀川诗坛》2025年第五十九期(总第327期)

清风竹影

<p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">主办</b><span style="font-size:22px;">: 沁阳市诗词学会</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 沁阳老干部大学诗词系</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">顾问</b><span style="font-size:22px;">: 屈云惠 韩崇凯 张思方</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">总编</b><span style="font-size:22px;">: 袁宗一</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">主编</b><span style="font-size:22px;">: 张恒峰</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">编辑部成员:</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 袁宗一 张恒峰 陈修江</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 罗志明 花兴浩 吕法铁</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 成玉香 刘和平 索廷香</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">本期执编: </b><span style="font-size:22px;">花兴浩</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">制 作: </b><span style="font-size:22px;">花兴浩</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">终 审:</b><span style="font-size:22px;"> 袁宗一</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span><b style="font-size:22px;">前 言</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">当暮云收尽最后一缕余温,夜露便悄然凝结成霜华。寒露,这个自带水墨质感的节气,总在十月微凉的指间流淌出半卷唐诗的意境——它是陶渊明东篱下那捧将凝未凝的菊香,是杜子美庭院里那盏欲白还青的月痕,更是王摩诘空山中偶然跌碎的松露声…</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寒露凝霜,诗染秋华。且让我们循着露霜的足迹,去采撷陶瓮里酝酿三秋的桂酒,去聆听渐渐沉默的蝉琴。当银河倾泻成蒹葭肩头的碎玉,当枫火点燃了远山羞涩的鬓角——这清寒如玉的时节,恰是岁月赠予人间最风雅的留白。让你和我以霜色研墨,拾取坠露为韵,在渐渐浓重的秋声里,共赋这曲澄澈见骨的秋词吧!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">围绕主题,本期有19位诗友投稿,共收到诗词37首,其中绝句13首,律诗17首,词7首。并逐一点评,辑成美篇,供大家欣赏。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">本期作者(按投稿先后顺序)</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"></b><span style="font-size:22px;">刘和平 梁成旺 刘庚有</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">李国防 花兴浩 袁宗一</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">张体河 武世良 罗志明</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">任永新 云海人 宋玉成</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">许传利 索廷香 陈修江</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">张恒峰 邵焕荣 吕法铁</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">蒋 兵 </span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">刘和平</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露情(回文诗.新韵)</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寒露辰临秋雨烟,归风卷起叶枯残。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">单轮玉鉴楼边挂,孤夜冷岚湖中悬。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">鸾凤飞云愁上画,枫林染墨笔流丹。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">田夫农事垄耕恨,偏远山川心海宽。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">倒读</b><span style="font-size:22px;">:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宽海心川山远偏,恨耕垄事农夫田。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">丹流笔墨染林枫,画上愁云飞凤鸾。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">悬中湖岚冷夜孤,挂边楼栏玉轮单。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">残枯叶飞卷风归,烟雨秋临辰露寒。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:此诗通过意象的巧妙组合,勾勒出深秋清冷苍茫的画卷;对仗工整自然,虚实相映,色彩交织,情感层次也较丰富。作为正常的七律来欣赏,已初见匠心。但作为回文诗仍有不小的提升空间。作者为了兼顾倒读的缘故,顾此失彼,直接影响了正读诗文的质量。如:“秋雨烟”的䨙雨连绵的背景下,何来的“玉鉴”?“单轮”易联想到“双轮”,不如“一轮”;由于“中”字(在此只能读平声)失替,导致“湖中悬”犯了三平调的大忌;尾联由“垄耕恨”的苦闷到“心海宽”的豁达出现了一个一百八十度的急转弯,让人顿感突兀。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">再来看倒读版,①词句生硬,语法不通:“恨耕垄事农夫田”、“挂边楼栏玉轮单”等句,语序混乱,表达极其别扭。②意象破碎,意境混乱:“丹流笔墨”、“画上愁云”等句,由于词序颠倒,失去了原有的画面感和逻辑关联,变成了一堆意象的堆砌,正读版呕心构建的“寒露秋景图”在回文版中完全被瓦解。③平仄失调,不合格律:诗押平声韵,诗中非韵脚字全部是平声;“农夫田”犯了三平调。④抒情杂乱,主旨迷失:正读版的情感脉络是“景中寓愁,终归豁达”,而回文版的情感杂乱无章,从莫名的“宽海心”跳到“恨耕”,再跳到“愁云”,无法形成一个统一的可理解的主题。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">我们知道,回文诗的难度是相当大的,古人也没几人能写好它。应当肯定,作者大胆尝试,精神可佳,已具备诗情画意与回文雏形,若在词句倒读的音韵和谐度上进一步锤炼,不再顾此失彼,捉襟见肘,可望成为一首优秀的回文诗。(袁宗一)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">梁成旺</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露之风物凝章(新韵)</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">霜凝雁影度秋深,菊色摇黄半未匀。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫道西风催物老,且看红叶作春申。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露之襟怀澄明(新韵)</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寒侵九野露华浓,云外新排朔雁踪。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">藕榭经霜香暗敛,枫亭饮醉色尤隆。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">千山赤焰燃秋魄,一盏醇醪暖客胸。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫叹岁时如转毂,且学金桂立从容。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">甘露滴乔松·寒露之心迹昭然(新韵)</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">霜天雁断,正叶飘空舞,风回寒袖。漫说秋色几分,坤华重九。是今日、隐林丘?早看取、槭笺写就。闲供玄墨,飞觞云外,篱边新友。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">更饶万卷凄清,把吱语蛩吟,遍书筠牖。一襟怀抱,此趣今昔同有。试漫与、赋高秋:更赏那、孤芳依旧?暮烟矮处,共此霭空星斗。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">点评:三首诗词是寒露的三重曡唱。绝句《风物凝章》最妙处在于“以物观道”的哲学视角:西风与红叶非二元对立,而是生命不同阶段的形态转化。诗人以镜头语言般的推进手法,从远空雁影到近处菊色,最终聚焦于一片红叶的微观宇宙,在二十四节气的循环链条中,揭示枯荣相生的永恒律动。“莫道西风催物老,且看红叶作春申。”妙哉!</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">七律《襟怀澄明》以秋日寒露为背景,通过意象铺陈与心境转折,展现澄明豁达的襟怀。炼字精到,虚实相生。 “燃秋魄”之“燃”字,化静为动,赋予秋魂烈焰般的生命力;“暖客胸”则以酒化寒,虚实交织,见出主客交融的温厚。哲思升华,从容立世。尾联以“转毂”喻时光流逝,却以金桂从容之态作结,将自然物象升华为处世智慧。不陷于悲秋窠臼,反透出沉静力量,扣合“襟怀澄明”之题旨。全诗气脉流畅,对仗工稳,在传统秋题材中注入豁达观照,堪称咏时抒怀的隽永之作。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">《甘露滴乔松.心迹昭然》以秋日寒露为画卷,淋漓展现出一派超然物外的精神境界。全词气韵流转,在萧瑟秋光中铸就一片澄明襟怀。最妙处在于“隐逸而不隐痛,凄清却不凄凉”的情感把握上。不足的是,标题“心迹昭然”过于直白,与整体含蓄的风格不搭;意象有些堆砌,稍显雕琢,反而冲淡了“澄明”的自然之气;“万卷凄清”虽有意象,但“凄清”作为实体化的卷册稍显牵强,搭配“遍书筠牖”逻辑上不够顺畅;结尾的“霭空星斗”组合有些矛盾,因为霭是雾气,会遮蔽星斗,影响意境协调。(袁宗一)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">刘庚有</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露感时</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寒露垂珠缀橘黄,云闲风起雁书长。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">休言秋老无颜色,能染霜天万里苍。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">空寒侵骨立苍茫,星斗摇风雁翅霜。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">灯影淬成金石气,篱花深闭月明光。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">千山燃叶归玄赭,一径飞鸿写素章。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人间莫言仓廪满,陌阡正司刈收场。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">点评:绝句这首诗虽短小,却完美演绎了“起承转合”的结构。前两句写景,是“起”与“承”;第三句“休言”陡然一转,是“转”;末句“能染”有力收束,是“合”。它成功地将对自然节候的感触,升华为一种昂扬向上的人生感悟,是一首咏秋佳作。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">七律《寒露》以极具张力的意象与冷峻深沉的笔触,构建出一幅雄浑而富于哲思的秋日图景。“灯影淬成金石气”一句尤为精警,以淬火冶金写灯影之坚凝,堪称诗眼;颈联色彩对比,意境深邃;尾联别开生面,结语沉实,使诗的立意超越了寻常悲秋,获得了更为厚重的现实根基与生命哲思。(袁宗一)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">李国防</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">荆州寒露抒怀(中华新韵)</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">秋深寒愈甚,昼短夜趋长。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雁返衡阳浦,菊荣五柳堂。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">园中摘玉果,田里获金粮。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">自问私何有?书橱半缕香。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:这首诗最打动我的是它那种朴实中见真趣的风格,特别是结尾那个“书橱半缕香”把文人的清雅情趣表达得很含蓄又很到位。前几句看似平常的秋景描写,但“衡阳浦”、“五柳堂”这些典故用得恰到好处,为后面的抒怀做了铺垫。综合而言,此诗以浅近之言,抒写深沉之怀。其妙处在于,前六句的铺陈看似平常,实则为结句的升华蓄势,最终通过强烈的反差(仓廪之实与个人之虚),突显了诗人以书香为至宝的精神追求,完成了情感的聚焦与境界的提升。但从整体看,这首诗在意象的创新、语言的凝练度以及情感脉络的连贯性上都还有提升空间。(袁宗一)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">花兴浩</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">时逢润露凝霜色,衰草残荷共冷烟。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雁阵悲鸣飞暮雨,蛩声低咽别秋天。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">风凋碧树栖禽隐,云过清川落照悬。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫道萧瑟无丽景,心随清气返自然。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:《寒露》一诗以秋暮寒露为背景,通过凝练的意象与清寂的笔触,勾勒出一幅深秋萧瑟图景,尾联陡然转笔,以豁达之心化自然衰颓为精神超脱,形成独特的艺术张力。此诗可贵之处在于:既承继了古典诗词“悲秋”母题(如杜甫“玉露凋伤枫树林”的沉郁),又突破传统范式,在刘禹锡“自古逢秋悲寂寥”的翻案笔法基础上更进一步。末句“返自然”三字,既呼应陶渊明“复得返自然”的田园理想,又赋予其观照天地规律的宇宙意识,使寒露的清冷升华为心灵自由的契机。提升空间在于:一是意象缺乏创新,容易产生视觉疲劳;二是个别语言直白(如“莫道萧瑟无丽景”),犹似说教,削弱了诗歌的含蓄美;三是结构上中间两联都是在写景,虽然工整,但节奏缺少变化,读起来有些单调。如果采用时空转换或虚实结合的手法,整体会更生动。(袁宗一)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">袁宗一</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">风摧木叶下怀州,时转清商入杪秋。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫道萧疏伤岁晚,且看新菊绽银钩。</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露感怀</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">红稀香减怯秋寒,露结霜浓萎草连。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雁断长空人字渺,荷残曲岸蝶魂单。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">回眸垄亩翻金浪,蔽日云峰失瑞烟。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">谁料霪霖伤岁事,愁凝眉壑锁峰峦。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">念奴娇·寒露感时(苏轼体)</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">露凝霜重,望长空雁断,云涛堆雪。独立疏篱黄菊璨,忍对残荷枯叶。冷雨敲檐,霉苔蚀稼,畛陌泥汙裂。千畴萧瑟,稔年空负时节。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">可叹天意难量,寒生此际,愁与苍天说。纵有丹枫燃赤焰,难暖世间冰月。莫怨西风,休嗟厄运,众志坚如铁。同心携手,定教灾患雕灭。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">点评:七绝起承转合自然,“莫道”、“且看”转折有力。但“绽银钩”多指弯月,与菊的关联不强,意象使用不当。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">七律首联用经典晚秋意象,为全诗奠定了冷清氛围,颔联“雁断”、“荷残”,进一步强化;颈联通过“翻金浪”和“失瑞烟”的对比,突出丰景与阴云的矛盾;尾联直抒胸意,通过“霪霖、愁凝眉壑、锁峰峦等待意象,表达了深深的愁绪和对农民的同情。但颈联和尾联意思稍有重复,而且整首诗让人的感觉是压抑,看不到希望。另外“峰”字不规则重复,尤其让人意外的是押韵错误,若用“十四寒”韵则“连”、“烟”出律;若用“一先”韵,虽“寒”可看作邻韵,但“单”、“峦”出律,对于成熟诗人而言,如此失误实属不该。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">词的优点是气象开阔,下阕“丹枫燃赤焰”与“众志坚如铁”的转折很有格局。但“霉苔蚀稼”、“愁与苍天说”等用词稍显熟套。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">三首综评:词最好、绝次之、律稍差。(张恒峰)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">张体河</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露吟</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">轮回四序晚秋凉,水岸芦花挂白霜。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雁字衡天书冷韵,凝眸菊艳入诗囊。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">塞上寒露吟</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">阅海光摇柳,群山色抱枫。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">露从今夜白,霜染一林红。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">读月斟新野,谈云酌太空。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">湖城姿貌秀,靓态晚秋同。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">金风萧瑟露晨霜,一夜楸梧叶半黄。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">几许雁声声远岫,无边枫影影斜阳。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">天高老菊容姿美,云淡残荷气味香。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫道秋深寥艳色,西山红果满岑冈。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:七绝用芦花、白霜、雁字、菊艳等意象,构建出了一㡟晚秋经典图景,流畅自然。但结句熟套,缺乏新意。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">五律中二联对仗工巧,“读月斟新野,谈云酌太空”意境空灵、超脱。但尾联“姿貌秀”、“靓态”过于直白现代,与全篇古朴风格不协调。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">七律颔联“几许雁声声远岫,无边枫影影斜阳”叠字运用巧妙,声画结合有味。但颈联“容姿美”、“气味香”差强人意,诗味有所折扣。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">总评:七律最好,五律次之,七绝相对逊色。另外命题诗投稿规则是每次最多三首,绝、律、词或曲各首,同题裁只收一首,老师这次投了两首律诗,希望下次注意。(张恒峰)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">武世良</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">金风送爽露凝霜,遥望层峦叶染黄。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫道深秋无胜景,菊香沁骨入诗行。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">双馨树楷模</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">——读张世武老师《寿辰不忘高堂恩》感怀</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">八秩人生忆旧游,贫寒岁月自无忧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">曾经糠菜初心守,亦赴楼兰壮志酬。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">碧血融沙凝浩气,青春卫国展宏谋。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">当年历练在戈壁,忠孝承家福泽收。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">附张世武老师原玉:</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寿辰不忘高堂恩</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">平静来尘世,匆匆八十秋。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">贫寒常有乐,困苦却无忧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">糠菜三年误,风华百载休。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人生怀揣梦,化作稻粱谋。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">二</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此生终未悔,是做马兰人。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">碧血融戈壁,军魂铸自身。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">胸怀为绮梦,家国亦精神。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">往事难忘却,心中情最真。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">三</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">粗茶和淡饭,不忘祭高堂。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">忠孝传家久。诗书继世长。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">乘除含哲理,加减蕴心香。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">恭祝儿孙愿,平安共吉祥。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:七绝首句破题,次句承接远景,三句“莫道”转折,末句收束点题,结构完整,章法清晰。但“金风送爽”、“叶染黄”、“菊香”等都是描写秋景的常用词汇,缺乏新意和独特的个人观察。唱和诗跑题,不作点评。(张恒峰)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">罗志明</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露见晴喜吟</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">连绵淫雨拂人意,丽日晴空悦众心。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">庄稼宜收宜晾晒,抢收抢种惜时金。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露苦雨(新韵)</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">阴雨连绵误采收,时隔四岁又悲秋。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">那年淌水肩背苦,今日踹泥搬运愁。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">机器悠闲人受罪,花生哭泣黍垂头。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">老天不与民方便,伤透农心犹未休。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">行香子.淫雨伤农(晁补之体)</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">云墨天低,雨箭风刀。更连绵、竟月潇潇。田畴尽淹,沟壑成涛。任花生泣,玉米殍,豆禾凋。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">空悬仓廪,干闲机械。望灾年、心似汤浇。衣襟泪湿,鬓角霜焦。盼云儿散,日儿出,水儿消。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:罗老师每次都按绝、律、词三首投稿、并模范遵守投稿规则的严谨作风,值得点赞,更值得学习。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">绝句准确捕捉了久雨逢晴时农人的喜悦,体现了对农业生产的美切,通俗易懂,情感真挚。感事而作,诗人就该有这样的情怀。但因仅用赋法,缺少比兴,诗味较淡,意蕴不足。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">七律观察细致,叙事具体,对比强烈:“时隔四岁又悲秋”、“机器悠闲人受罪”等句,通过时间与角色对比,深化了无奈。“踹泥搬运愁”等描写生动形象,读之如身临其境,让人叫绝。但拟人手法熟套,直白有余,含蓄不足。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">词的意象密集,画面感强:“雨箭风刀”、“沟壑成涛”等句,有力地渲染了阴雨的暴虐与灾情的严峻;情感层层递进,上片写灾象,下片抒愁情,尾句于绝望中寄予希望,章法严谨。语言锤炼到位,“殍”、“焦”等字用得精当、有力。但上片结尾“任花生泣,玉米殍,豆禾凋”,与下片开头“空悬仓廪,干闲机械”,都是写收获无望,意思稍重。(张恒峰)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">任永新</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">乙巳寒露吟怀</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">霜枫绽裂云霞赤,露桂偷含月魄光。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫说天南飞断雁,篱边老菊泛幽香。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:“绽裂”写枫红之烈,“偷含”状桂香之幽,笔法奇崛,新意扑面,张力十足;“莫说”一句更以决绝姿态,扭转悲秋旧调,展现豁达豪爽。但意象稍繁,尾句如茶烟轻散,虽清雅却难承前句奇崛之气。(张恒峰)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">云海人</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">太行秋枫</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">千峰燃透赤霞铺,风过层林万叶呼。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">石径斜穿丹锦障,云根漫浸赤金濡。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">遥看绝壁燃烽火,近听寒溪落锦珠。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫道江南春景好,太行霜后胜姑苏。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">点评:“燃透”“赤霞”“丹锦”等词构建出雄浑的视觉冲击,色彩浓烈,意象壮阔;颔联“石径斜穿”“云根漫浸”空间层次分明,尾联和江南的对比立意新颖。但中二联“赤霞/丹锦/烽火/赤金”红色意象堆砌、重复;“万叶呼”、“落锦珠”稍显俗套,与全诗气象脱节。另外“赤、燃、锦”不规则重复。(张恒峰)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">宋玉成</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">清风满桂楼.仙神谷秋韵</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 晴收细雨。落叶惊秋。空山鸟鸣花树。丹桂冷蕊开,沾玉露、飞来蝶蜂狂舞。溪头采野菊,约诗侣、还邀鸥鹭。湖光里、芦花荻雪,蓼红汀浦。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">岚烟锁苍宇。静应云霞,漫将太行匀注。遥看柏松间,仙庙矗、巍然翠峰深处。诗情句里许。折红叶、秋心尽诉。斜晖照,回首双龙俯柱。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:《清风满桂楼·仙神谷秋韵》以细腻笔触勾勒空山秋景。上阕“晴收细雨”“落叶惊秋”巧妙点明时节转换,丹桂、芦花、蓼红等意象层叠,渲染出斑斓秋色。下阕“岚烟锁苍宇”转入苍茫之境,仙庙翠峰平添幽邃,尾句以“斜晖照”,“双龙俯柱”收束,赋予秋景雄浑气韵。全词动静相生,既有蜂蝶狂舞之生机,亦得云霞匀注之静谧,诗情与画意交融,尽显太行秋日之瑰丽奇绝。(罗志明)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">许传利(深圳)</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">露冷欲成霜,风轻夜未央。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">惊秋鸿雁过,月下荻花凉。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露——诗意时节</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">戌月寒初透,长空雁字横。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">疏篱菊舒蕊,浅沼荻飞缨。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">稻熟蟹封玉,枫丹叶染晴。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">倚窗听夜雨,犹古捣衣声</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">相见欢•寒露至秋意浓</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">蒹葭又白汀洲。恰綢繆。望断云中信雁、过南楼。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">搓黄蕊。噙香醉。品深秋。玉露金风凉月、敛含羞。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:五绝诗以寒露为题,凝练空灵。四句分写露、风、雁、荻,意象清冷谐洽,“欲”“惊”二字灵动传神,通篇不着一“寒”字而寒意自透,得绝句含蓄之妙。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">五律《寒露》以凝练笔触勾勒秋意,撷取雁阵、菊荻、稻蟹、丹枫等典型意象,精准捕捉寒露时节的物候特征与生活画面。尾联“倚窗听夜雨,犹古捣衣声”巧妙勾连古今,在夜雨声与捣衣声的时空叠合中,赋予节气以深沉的历史回响。全篇造境清雅,对仗工稳,既承古典诗学血脉,又透出现代人对传统节气的灵心体悟。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">《相见欢》小令以蒹葭、云雁、玉露等意象勾勒出清丽深秋图。“搓黄蕊。噙香醉”巧用通感,令寒露凝香可触可品。结句“敛含羞”以拟人手法赋予秋月灵韵,既呼应寒露节气特质,又暗藏对转瞬秋光的怜惜。全词在工整词牌中流转自然,敛放之间尽显婉约词风。(罗志明)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">索廷香</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">连月秋雨</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雾罩秋光雨洗天,田园沃野霭飞烟。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">农家坐卧都不是,稻黍灾情社稷连。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">露重枫红天渐寒,菊黄叶落桂花残。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">层林尽染霞光艳,原野流金黍稻端。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雁叫声声寻暖地,蟋鸣切切入栏杆。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">骚人已把梅君盼,只待琼英伴舞观。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">鹧鸪天,又到寒露时</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">露白天凉柿子红,风摇秋色满山蓬。雁声凄切南飞去,蛰唱低鸣屋宇融。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">秋渐远,岁匆匆。梦常游忆少年中。今朝响起阳关曲,唯恐人生万事空。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:绝句《连月秋雨》以简练笔墨勾勒秋雨连绵成灾,田园阴云笼罩,农家坐卧不宁的情景。稻黍灾情与社稷民生紧密相连,抒发了诗人对农事的深切忧虑。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">《寒露》诗以工整的七律勾勒深秋画卷。前六句意象密集,“露重枫红”“菊黄桂残”等典型秋景铺陈有序,尾联笔锋一转,借“盼梅”“待雪”寄寓对冬春的期待。全诗色彩浓淡相宜,声画结合,“雁叫”“蟋鸣”更添生动,唯“黍稻端”略嫌板滞,然整体不失为应时咏景的雅致之作。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">词作《鹧鸪天》以寒露时令为引,借柿红雁去、蛰鸣秋远勾勒出浓郁的暮秋意境。上片写景细腻,下片抒怀深沉,“岁匆匆”与“少年梦”形成时空张力,末句“阳关曲”与“万事空”相映,道出对人生须臾的忧思。语言凝练而情韵绵长,在传统悲秋主题中注入个体生命感悟,惟稍欠新意。(罗志明)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">陈修江</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 冷露侵阶湿客衣,疏桐叶落雁声稀。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">空庭独坐寒灯下,一夜秋风又过溪。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露抒怀</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">朔风渐紧送清凉,万木凝霜换靓装。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雁阵排空追旭日,菊英绽蕊傲秋光。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫言露冷消英气,更有云高展志长。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">笑对寒来添劲骨,人生砺后自昂扬。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:七绝《寒露》以冷露、疏桐、雁声、秋风勾勒出深秋寂寥。寒灯独坐,暗夜溪声,于清冷意境中透出时光流逝的淡淡怅惘,意境幽远,诗韵自成。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">七律《寒露抒怀》以秋日寒露为背景,通过“朔风”“凝霜”“雁阵”“菊英”等意象勾勒出深秋画卷。诗中“莫言露冷消英气”与“更有云高展志长”形成转折,由景入情,展现不畏寒凉的昂扬斗志。尾联“笑对寒来添劲骨”将自然景象升华为人生砥砺,传递出豁达坚毅的襟怀。全篇语言凝练,情志高远,在传统悲秋主题中翻出新意,彰显积极进取的精神境界。(罗志明)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">张恒峰</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">仲秋惊已残,稻谷未收完。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雨锁千畴冷,天寒心更寒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露愁思</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">夹衣犹觉寒,阴雨尚连绵。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">盼日心难遂,祈晴梦未圆。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">衙门重环保,野老虑耕田。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">但得均凉热,农家少泫然。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">西江月.寒露</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">南浦芦花舞雪,东篱菊盏凝金。商风瑟瑟报秋深,木落荷枯蝉噤。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">犹记耕云种月,哪堪冷雨穿心,茅檐滴漏泪难禁,独对残更孤枕。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">点评:张恒峰诗友每次投稿都做到了“不逾矩”,这点必须点赞。绝句,以直白的语气切入,看似平淡,实含深意,是在为最后的点睛作铺垫,契合了眼下阴雨连绵对秋收产生的重大影响,体现出诗人一贯的直视民生现状和表真意,诉真情的作风。最后一句“天寒心更寒”,如果说前面的铺垫是谜面,这句就是谜底。诗不空谈,方显意义。五律和绝句,异曲同工,欲表达的内涵近似,但切入点不同,关注的面更宽,都是说当下事,表眼前情。“泫然”一词,有寓意。“西江月”一词,不落窠臼,别开生面。充分利用词的表意宽泛的特点,借景抒情,直抒胸臆。且组词灵巧中见深沉。如果“绝”和“律”能在意境侧重上再区别开会更好。(陈修江)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">邵焕荣</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露吟菊</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">暮秋寒露百花藏,篱下金英傲雨霜。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">鸿雁寻阳辞故里,风侵冷菊吐馨香。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:邵焕荣诗友自踏入诗坛,进步明显,且多写绝句。这实际上选择了一道更难作的题。就本诗而言,从诗的“技术”层面上讲,已经过关。但意境的开拓,“诗言志”性能上,还要再下功夫。诗通篇只是对所见所感的景象直接描写,但是具体要表现深层含义,并没看到。就像是画家野外写生,看见的是什么就直接画什么。真正的好画家,重在写意。即便是留白,也会给人以联想,从而感受到情绪上的振动。(陈修江)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">吕法铁</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">寒露节探秋(新韵)</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雾锁田原愁绪生,秋禾垂穗雨偏倾。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">纵然喜鹊枝头闹,不见东方旭日升。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">时过寒露(新韵)</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">连日阴云锁野坪,雾笼田埂露霜凝。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">秋禾垂穗承愁重,冷雨倾盆惹恨生。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">偶有鹊声穿柳巷,难消农叟望年情。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">凭栏久盼东方亮,不见朝阳照垄明。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:一绝一律,很像是同样内容的两幅画,只是一幅尺寸小点,一幅尺寸大些。但都能关注当下的连绵不断的秋雨对耕者的重大影响,这就体现出了写诗的意义,不是凭空的想象,不是“为赋新词强说愁”,最后仅仅感叹“天凉好个秋”。但是从我们从《怀川诗坛》的宗旨上讲,是通过同一个命题,写出不同风格的诗,从而提高诗词的创作水平,就这个意义上讲,显然是没做好。就像是一个厨师,做了两份同样的菜,只是一盘小,一盘大。其实完全可以调配不同的食材,再做一道别具风格的好菜。(陈修江)</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">蒋兵</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">风寒霜起</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">昼夜霜风寒露起,层林尽染叶黄红。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">千峰万壑祥云缀,远岫寒烟锁碧穹、</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">野菊山前花绽蕊,征鸿陌上雁归匆。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">年年最是秋光好,伴酒诗心意气融。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">点评:蒋兵以往多以填词为选,这次写诗,可见对诗词的理解,均已入门。这首七律,结构意境完备,起承转合分明。不足处是对仗欠工,个别用字上值得推敲,词性的选择上有待商榷。“千峰万壑”对“远岫寒烟”,是量词对形容词,显然是犯忌。最后一句“伴酒诗心意气融”,没起到点睛的作用。好的歌曲,最后一句的调门一定要高亢起来,如果前面是低度曲调,后面务必是高八度以上,才能给人以震撼。(陈修江)</span></p>