<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">文 字:半瓶醋谭(AI智能助力)</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 词 :半瓶醋谭(原创)</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">制 作:半瓶醋谭于威海/2025中 秋 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">月华如水,悄无声息地漫过窗棂,在我的书桌上铺开一片清辉。手头那封写了又改、改了又写的微信,终究没能发送出去。有些思念,是连笔墨或AI智能都承载不了的。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我推开窗,整个庭院都浸在溶溶的月色里。桂花正开得热闹,细碎的花朵藏在墨绿的叶间,香气却藏不住,一阵阵随风飘来,甜得让人心头醉的没了知觉。这香是有记忆的。童年时,母亲总在中秋夜,给我讲月亮的故事</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">……</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">忽然想起苏轼那段词“人有悲欢离合,月有阴晴圆缺,此事古难全”。千年前的月光,映照着今人的悲欢离合。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">月圆了,日子就甜了,思念就浓了。这大概就是中秋最动人的时刻。它让相思有了形状。是圆的,像月饼,像月亮,像聚拢的饭桌。它让千万里外的游子,能在同一片月光下找到回家的路。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">夜渐深了。远方的你,是否也正望着这轮月亮?我们相隔的何止山山水水,还有身不由己的种种。但没关系,你看这月光,它平等地照耀每一个仰望的人——把我的目光带向你,把你的思念带给我。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">月光继续流淌,像一条发光的河,连接着此岸与彼岸,今夕与往昔。我忽然明白,相思不是缺憾,而是另一种圆满——它让相爱的人无论相隔多远,都能在月光里重逢。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">就让我剪一片月光寄你吧。不必写地址,风知道该往哪里送。当它轻轻落在你肩头,你会听见我未说出口的那句话:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今夜月明人尽望,不知秋思落谁家——这秋思,正落在每一个心中有爱的人家里?</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">羞填一首词赠给我爱的人,我想念的人:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《行香子》(正韵格三)</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">又度中秋,我自悠悠。挽山风,碧透香稠。西天尽染,千鸟寻幽。往返回眸,东望海,舸争流。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">帆缆渔钩,鲜酒何休?月圆时,醉影相留。稀临古已,常拾乡愁。梦醒虚无,有心处,是归舟。</span></p>