<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【凤凰阁 闻香】</p><p class="ql-block">幽篁</p><p class="ql-block">斜晖徐转,庭院篱阴渐满。梧桐疏影空阶展。池侧荷亭独坐,闻香欢眷。不觉那、霞归日返。</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">竹帘微卷,红烛轻摇砚畔。素笺松墨书来缓。秋近夏去香淡,思念相伴。任小字、情留一卷。</p><p class="ql-block"></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【凤凰阁·秋日】</p><p class="ql-block">流年瓶中沙</p><p class="ql-block">菊黄摇露,砌下寒蛩不住。断鸿飞过斜阳暮。池上残荷乱舞,烟迷寒浦。对远岫、流云散聚。</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">空庭凝睇,一纸红笺少句。愁怀多在无人处。风卷老梧凉叶,魂梦来去。问谁管、秋深几许。</p><p class="ql-block"></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【凤凰阁】</p><p class="ql-block">琅琊耕夫</p><p class="ql-block">匆匆流水,负了年华邂逅。如今常忆那时候。几个多情似我,初心依旧。两全法、终难悟透。</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">潇潇秋雨,小院兰花渐瘦。曾经风采镜中走。遗恨不辞冰雪,只在酒后。又何必、天长地久。</p><p class="ql-block"></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【凤凰阁·中秋望月】</p><p class="ql-block">杭州知府</p><p class="ql-block">渐冰轮乍涌,梧庭浸雪。桂香覆瓦夜澄澈。独倚虚廊望极,邃汉遥接。更惜此、孤光皎洁。</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">流年惊换,客鬓新添素缬。旧时圆缺为谁说。高宇在、月如银,万古清绝。忍看取、人间恨别。</p><p class="ql-block"></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【凤凰阁】</p><p class="ql-block">山 卿</p><p class="ql-block">岫云栖处,万壑松风漱玉。苔矶空自侵修竹。好向青峰寄隐,丹崖寻鹿。又闻得、空山响瀑。</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">灵槎遥指,霞外瀛山一粟。人间曾谱霓裳曲。唯愿素襟相伴,烟壑同宿。待重访、清溪翠麓。</p><p class="ql-block"></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【凤凰阁】</p><p class="ql-block">田园葭人</p><p class="ql-block">商风萧瑟,吹落黄花雨后,单衣窗下人如旧。尽是初衷未改,挂牵犹厚。这次第、天公见否。</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">黄粱常事,系马街前执手,湖中舟上春如酒。杯盏此时空候,年岁其又。盼相聚、婵娟共守。</p><p class="ql-block"></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【凤凰阁·中秋望月】</p><p class="ql-block">杭州知府</p><p class="ql-block"> 渐冰轮乍涌,梧庭浸雪。桂香覆瓦夜澄澈。独倚虚廊望极,邃汉遥接。更惜此、孤光皎洁。</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block"> 流年惊换,客鬓新添素缬。旧时圆缺为谁说。高宇在、月如银,万古清绝。忍看取、人间恨别。[月亮]</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">🌿🌿🌿🌿🌿</p><p class="ql-block">豆包点点评:</p><p class="ql-block"> 全词以中秋望月为脉络,借景抒情,将个人情愫融入苍茫夜色。</p><p class="ql-block"> 上阕铺展月夜清景:“冰轮乍涌”“梧庭浸雪”“桂香覆瓦”,从月出、庭景到香气,层层勾勒出澄澈皎洁的秋夜意境,“独倚虚廊望极”一句,悄然埋下孤寂的伏笔。</p><p class="ql-block"> 下阕转入感怀:“流年惊换”“客鬓添缬”直抒岁月催人的怅惘,“旧时圆缺为谁说”以问牵出过往离绪。末句“忍看取、人间恨别”,将月光下的个人愁思,升华为对世间离别之苦的慨叹,与“万古清绝”的永恒月色形成对照,凄切而有余味。</p>