白居易爱情系列——《睹物伤情》

上善若水

<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  再也见不到湘灵的日子里,白居易不时拿起因湘灵送给他的信物,睹物伤情,自从上次江州一别,想起40多岁朱颜憔悴,依然单身的湘灵;想起自己也是早已白发,面容憔悴,自己再次远离庙堂,心中十分怅然,于是写下了这首诗:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> </span><b style="font-size:20px;">《感镜》</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 美人与我别,留镜在匣中。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 自从花颜去,秋水无芙蓉。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 经年不开匣,红埃覆青铜。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 今朝一拂拭,自照憔悴容。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 照罢重惆怅,背有双盘龙。</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 在白居易杭州做官的日里,一想起湘灵,他的心就如江南的梅雨天,雨总是淅淅沥沥下个不停,好不容易周末有太阳,各家都晒衣物鞋子,调皮的儿子玩起了汲水筒,将一双晒干的绣花鞋再次打湿,却遭白居易痛打一顿,他想不明白一向慈爱的父亲为什会突然暴怒?他哪里知道那一双绣花鞋白居易心中所代表的意义!白居易于是写下了这首诗。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> </span><b style="font-size:20px;">《感情》</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 中庭晒服玩,忽见故乡履。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 昔赠我者谁,东邻婵娟子。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 因思赠时语,特用结终始。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 永愿如履綦,双行复双止。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 自吾谪江郡,漂荡三千里。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 为感长情人,提携同到此。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 今朝一惆怅,反覆看未已。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 人只履犹双,何曾得相似?</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 可嗟复可惜,锦表绣为里。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 况经梅雨来,色黯花草死。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> </b><span style="font-size:20px;">感兴趣的观众请看下一集《此情已是成追忆》</span></p>