<p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);"><i> 人生天地间,忽如远行客。</i></b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251);"><i> 仰观星移斗转,俯察草木枯荣,方知世事白云苍狗,荣辱祸福皆无常道。</i></b></p><p class="ql-block"> 君不见:<b style="color:rgb(57, 181, 74);"><i>神龟虽寿,终成黄土;蜉蝣朝生,暮死逍遥。</i></b></p><p class="ql-block"> 何为永恒?何为短暂?</p><p class="ql-block"> 天地不语,唯以四时更替示我——<b style="color:rgb(255, 138, 0);"><i>“顺其自然者昌,执迷强求者伤”。</i></b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(237, 35, 8);"><i> 万物有常而无常,唯“顺应”二字可破局</i></b></p><p class="ql-block"> 庄子云:<b style="color:rgb(176, 79, 187);"><i>“万物一马也,天地一指也。”</i></b> 宇宙运行如巨轮,春生夏长,秋收冬藏,从无错乱。</p><p class="ql-block"> 然人之所困,常在妄图以蝼蚁之力撼动昆仑:求长寿者,效神龟千岁,然<b style="color:rgb(22, 126, 251);"><i>“彭祖八百尤恨短”</i></b>;慕逍遥者,羡蜉蝣一日,却<b style="color:rgb(22, 126, 251);"><i>“浮生半日不得闲”</i></b>。何也?失其本心,逆道而行矣。</p><p class="ql-block"> 昔有富贾积金如山,夜夜忧盗至,形销骨立;渔夫日得三鱼,换酒邀月,酣歌破晓。故《道德经》点破天机:<b style="color:rgb(57, 181, 74);"><i>“知足不辱,知止不殆。” </i></b>金银满仓,不及清风明月无价;朱门雕梁,难换粗茶淡饭心安。此乃天地大道第一重:<b style="color:rgb(255, 138, 0);"><i>得失相生,福祸相依(欲得先失,不失不得)。</i></b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(237, 35, 8);"><i> 千般烦恼皆自缚,“看淡”方能见青山</i></b></p><p class="ql-block"> 红尘万丈,路有千条。或登庙堂之高,或隐江湖之远,然鲜有人悟透:<b style="color:rgb(176, 79, 187);"><i>道上本无尘,心尘覆荆棘。</i></b></p><p class="ql-block"> 试看:忧子女者,强施雕琢,反成仇雠;惧风波者,闭户锁舟,错失沧海;贪名利者,戴枷起舞,身陷囹圄。</p><p class="ql-block"> 恰如寒山禅师偈语:<b style="color:rgb(22, 126, 251);"><i>“嗔是心中火,能烧功德林。”</i></b> 执念愈深,枷锁愈重。若学山间野藤——风来则舞,雨过则青,枯荣随季,不争不抗,反得自在长生。此乃天地大道第二重:<b style="color:rgb(57, 181, 74);"><i>柔弱胜刚强,不争即大争。</i></b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(237, 35, 8);"><i> 慈悲在心不在香,善念自成渡人舟</i></b></p><p class="ql-block"> 世人常惑:何以求福?或奔名寺焚高香,或跪金身祷厚禄。然《论语》早已明示:<b style="color:rgb(255, 138, 0);"><i>“子不语怪力乱神。”</i></b> <b style="color:rgb(176, 79, 187);"><i>佛门普度,度的是行善积德之人;道法自然,容的是俯仰无愧之心。</i></b></p><p class="ql-block"> 昔有老妪,家贫无钱供佛,日扫山阶落叶,夜分粥济乞丐。三十年如一日,终得四邻敬重,子孙贤孝。反观豪绅,捐金铸像而苛待佃户,虽香烟缭绕,然骂声载道。</p><p class="ql-block"> 故韩愈叹:<b style="color:rgb(22, 126, 251);"><i>“祭而丰,不如养之薄也!” </i></b>此乃天地大道第三重:<b style="color:rgb(57, 181, 74);"><i>善行无辙迹,真德在躬行。</i></b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:20px;"><i> 沧海横流守本心,方是人间真逍遥</i></b></p><p class="ql-block"> 或问:既知无常,何以立身?答曰:<b style="color:rgb(255, 138, 0);"><i>以知足为锚,以慈悲为帆,以从容为舵。</i></b></p><p class="ql-block"> 苏子泛舟赤壁,感<b style="color:rgb(176, 79, 187);"><i>“逝者如斯”</i></b>,却悟<b style="color:rgb(22, 126, 251);"><i>“物与我皆无尽也”</i></b>;范公居庙堂则忧民,处江湖则忧君,终得<b style="color:rgb(57, 181, 74);"><i>“先忧后乐”</i></b>千古名。彼辈何以超然?</p><p class="ql-block"> 只因看透:</p><p class="ql-block"> <b style="color:rgb(255, 138, 0);"><i>爱山者,不怨风雨潇潇,反听松涛成琴;喜海者,不惧巨浪滔滔,且观潮汐为画;知足者,粗布麻衣胜锦袍,清粥小菜即珍馐。</i></b></p><p class="ql-block"> 此等境界,恰合阳明心学:<b style="color:rgb(176, 79, 187);"><i>“心外无物,心外无理。”</i></b> 守稳方寸灵台,任它八面来风,我自岿然如礁石——浪击千回,反琢玉声。</p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251);"><i> 知足:照见箪食瓢饮之真味,金银满瓮不如心安;从容:观透花开花落之大道,得失荣辱俱是云烟;慈悲:温暖红尘陌路之寒霜,善念所至即是彼岸。</i></b></p><p class="ql-block"><b><i> 诗曰:</i></b><b style="color:rgb(57, 181, 74);"><i>神龟蜉蝣各逍遥,知足常乐破牢笼。心田半亩种春风,何须远觅蓬莱岛?</i></b></p><p class="ql-block"><b><i> 谨记:</i></b><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:20px;"><i>天地大美在平常,人生至味是清欢!</i></b></p>