欠账赋

陇上种田人

<p class="ql-block">文/种田人</p> <p class="ql-block">曾有清晖满人间,</p><p class="ql-block">和谐为壤,科学作泉,</p><p class="ql-block">二十四字如磐石,</p><p class="ql-block">镇得风气自澄鲜。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">何期丛林风漫起,</p><p class="ql-block">卷走诚信,撕碎良善,</p><p class="ql-block">钱作君王高踞上,</p><p class="ql-block">人性切割,分售万千。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">无实者弄巧,筑绮罗窝,</p><p class="ql-block">账本暗记,尽是赊贷。</p><p class="ql-block">首富名下债如海,</p><p class="ql-block">烂尾楼影,吞尽霞色。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">昔言为民者,悄然易辙,</p><p class="ql-block">铜臭染墨,改书“人民币”三字。</p><p class="ql-block">此账更重,系于苍生脊。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一时债网密如织,</p><p class="ql-block">大贾欠小商,小商欠工力。</p><p class="ql-block">最末劳工空两手,</p><p class="ql-block">唯欠西风,萧瑟入肌理。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">更有逐梦人,典尽来日自由,</p><p class="ql-block">换一窗霓虹,摹权贵行迹,</p><p class="ql-block">余生缚于还贷绳,步步皆算计。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我本手艺人,守拙度朝暮,</p><p class="ql-block">凭汗换食,不求盈余。</p><p class="ql-block">奈何血汗钱,久被他人滞,</p><p class="ql-block">不得已,向银行举债,向米商赊米。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">为何?为何?</p><p class="ql-block">天地间,悬一巨问,沉沉如铁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">然宇宙有秤,因果为砝,</p><p class="ql-block">欠山欠海,欠物欠情,</p><p class="ql-block">归根结底,皆欠己身。</p><p class="ql-block">人在尘埃写春秋,天在青冥记功过。</p><p class="ql-block">须知,出来混的——</p><p class="ql-block">每一笔,都刻着归还的日期。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">陇上种田人</p><p class="ql-block">2025.7.22.</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">附:一曲关于公平与正义的叩问</p><p class="ql-block">文/叶子</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">这篇《欠账赋》以深沉的笔触勾勒出现实肌理,既有赋体的典雅气韵,又不失直面问题的锐度,读来令人心绪沉凝。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">从内容看,作品精准捕捉到社会链条中的“债务”乱象:从顶层的价值扭曲(“钱作君王”)到具体的民生痛点(烂尾楼、欠薪、房贷压力),再到个体手艺人的无奈处境,层层递进地揭开“欠账”背后的结构性困局。尤其可贵的是,它没有停留在单纯的批判,而是以“宇宙有秤,因果为砝”的哲思收束,让个体的愤懑升华为对公道的信念,赋予作品超越情绪的厚度。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">结构上,从“清晖满人间”的理想开端,到“丛林风乍起”的转折,再到债务链条的铺展、个人境遇的代入,最终落脚于因果循环的哲思,起承转合自然流畅,像一幅渐次展开的长卷,将时代病症与个体命运交织成篇。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">语言上,赋体的凝练与白话的直白形成奇妙共振。“二十四字如磐石”的庄重、“债网密如织”的比喻、“欠西风,萧瑟入肌理”的通感,让抽象的“欠账”变得可触可感;而“为何?为何?”的叩问与结尾“每一笔,都刻着归还的日期”的断言,则以近乎口语的力量直击人心,让作品既有古典文学的韵律美,又有现代诗的共情力。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">说到底,这不仅是一篇关于“债务”的赋,更是一曲关于公平与正义的叩问。它以“欠账”为切口,剖开的是时代的价值褶皱,最终指向的,是人们对“出来混迟早要还”的朴素期待——这种期待里,藏着最本真的善恶观与对世道清明的向往。</p>