<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">小暑至,温风乍起。此时节,溽暑蒸人,万物荣华至极,而热浪滚滚灼人。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今读古诗三首,乃知古人面对酷暑,或寻幽避热,或心静自凉,皆能以诗心化炎蒸为清凉,变烦躁为宁静。此中智慧,恰为今人消暑之良方。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一.</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《竹里馆》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 唐·王维</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“独坐幽篁里,弹琴复长啸。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">深林人不知,明月来相照。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">【诗意】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我独自坐在幽深的竹林,一边弹琴一边高歌长啸。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">没人知道我在竹林深处,只有明月相伴静静照耀。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">【感悟】读王维《竹里馆》,我感觉暑气顿消三分。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">诗人不赴冰筵,不倚凉殿,唯择竹林深处,以琴啸自娱。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">竹影婆娑,琴韵悠扬,荡开热浪似波。此般消暑,非赖外物,实得于心。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此乃消暑之法也。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">二.</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《消暑》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 唐·白居易</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“何以消烦暑,端坐一院中。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">眼前无长物,窗下有清风。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">散热由心静,凉生为室空。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此时身自保 ,难更与人同”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">【诗意】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">怎样才能消除暑热?只需端正坐在庭院中。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">眼前没有多余杂物,窗外自有清风吹拂。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">散去热气全靠内心平静,凉意生起因室内空荡。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此时身心得以自我保全,境界自然与他人不同。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">【感悟】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">诗人道出“心静自然凉”之妙谛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">他不执蒲扇,不持冰盏,唯以端坐对清风。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">热恼本从心生,静定自能化解。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">小暑时节读此诗,似乎忽觉电扇旋转徒增烦躁,不如学学古人“散热由心静”。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">白乐天之清凉,源于对物欲的断舍,此亦消暑之法也。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">三.</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《纳凉》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 宋·秦观 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“携扙来追柳外凉,画桥南畔倚胡床。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">月明船笛参差起,风定池莲自在香。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">【诗意】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">携杖出门去寻找纳凉圣地。画桥南畔,绿树成荫,坐靠在胡床之上惬意非常。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寂寂明月夜,参差的笛声在耳边萦绕不绝。晚风初定,池中莲花盛开,幽香散溢,沁人心脾。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">【感悟】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">诗人寻幽以避暑,得自然之凉。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“携杖来追柳外凉”,可见诗人不囿于炎蒸之苦,而主动趋清凉之境。柳荫水畔,为消暑胜地,得自然之凉,胜于闭户摇扇。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">其择佳处而憩,身心俱松,暑气自消。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">取境之幽,会心之妙,可为消暑、养身之妙法也。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">【结语】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">三首诗如三剂清凉散,王维以幽境得静,白居易以安心获凉,秦观以寻幽避热。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">小暑读之,始知古人消暑不在逃遁,而在转境;不拒炎热,而化炎热。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今人若能领会此中妙趣,纵使全球变暖,亦可在诗心中开辟一片清凉世界。毕竟,真正的暑热不在天地,而在方寸;最妙的凉意不在科技,而在“窗下有清风”的淡然心境。</span></p>