<p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">《声声慢•寻寻觅觅》</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;"></b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">寻寻觅觅,冷冷清清,凄凄惨惨戚戚。乍暖还寒时候,最难将息。三杯两盏淡酒,怎敌他晚来风急!雁过也,正伤心,却是旧时相识。</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">满地黄花堆积,憔悴损,如今有谁堪摘?守着窗儿独自,怎生得黑!梧桐更兼细雨,到黄昏点点滴滴。这次第,怎一个愁字了得!</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">李清照(1084年3月13日~1155年5月12日),号易安居士。北宋著名女词人,婉约词代表,擅长书画,通晓金石,尤精诗词,有“千古第一才女”之称。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">李清照出生于书香门第,早期生活优裕,其父李格非藏书甚富。父亲李格非是苏轼的学生,母亲出身名门,具有很高的文学素养。这样的家庭环境为李清照提供了良好的教育和文化熏陶。她小时候就在良好的家庭环境中打下文学基础,出嫁后与丈夫赵明诚共同致力于书画金石的搜集整理。金兵入据中原时,流寓南方,境遇孤苦。绍兴二十五年(1155年)去世。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">李清照所作词,前期多写悠闲生活,后期悲叹身世,情调感伤。艺术上,善用白描手法,自辟途径,语言清丽。论词强调协律,崇尚典雅,提出词“别是一家”之说,反对以作诗文之法作词。能诗,留存不多,部分篇章感时咏史,情辞慷慨,与其词风不同。作品有《李易安集》、《易安居士文集》、《易安词》,已散佚。后人辑有《漱玉集》、《漱玉词》。今有《李清照集》辑本。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">主要影响</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">李清照主要成就在于文学上,她工诗善文,更擅长词。李清照词,人称“易安词”“漱玉词”,以其号与集而得名。《易安集》、《漱玉集》,宋人早有著录。其词据今人所辑约有45首,另存疑10余首。她的《漱玉词》,即使男性亦为之惊叹。她不但有高深的文学修养,而且有大胆的创造精神。从总的情况看,她的创作内容因她在北宋和南宋时期生活的变化而呈现出前后期不同的特点。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">前期:真实地反映了她的闺中生活和思想感情,题材集中于写自然风光和离别相思。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">清照前期的词比较真实地反映了她的闺中生活和思想感情,题材集中于写自然风光和离别相思。如《如梦令》二首,活泼秀丽,语新意隽。《凤凰台上忆吹箫》、《一剪梅》、《醉花阴》等词,通过描绘孤独的生活和抒发相思之情,表达了对丈夫的深厚感情,宛转曲折,清俊疏朗。《蝶恋花·晚止昌乐馆寄姊妹》写对女伴们的留恋,感情也极其真挚。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">她的词虽多是描写寂寞的生活,抒发忧郁的感情,但从中往往可以看到她对大自然的热爱,也坦率地表露出她对美好爱情生活的追求。这出自一个女作家之手,比起“花间派”代言体的闺怨词来要有价值得多。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">后期:主要是抒发伤时念旧和怀乡悼亡的情感。表达了自己在孤独生活中的浓重哀愁,孤独,惆怅。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">李清照南渡后的词和前期相比也迥然不同。国破家亡后政治上的风险和个人生活的种种悲惨遭遇,使她的精神很痛苦,因而她的词作一变早年的清丽、明快,而充满了凄凉、低沉之音,主要是抒发伤时念旧和怀乡悼亡的情感。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">在流离生活中她常常思念中原故乡,如《菩萨蛮》写的“故乡何处是,忘了除非醉”,《蝶恋花》写的“空梦长安,认取长安道”,都流露出她对失陷了的北方的深切怀恋。她更留恋已往的生活,如著名的慢词《永遇乐》,回忆“中州盛日”的京洛旧事;《转调满庭芳》“芳草池塘”回忆当年的“胜赏”,都将过去的美好生活和凄凉憔悴作对比,寄托了故国之思。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">她在词中充分地表达了自己在孤独生活中的浓重哀愁,如《武陵春》通过写“物是人非事事休”的感慨,《声声慢》通过写“寻寻觅觅,冷冷清清,凄凄惨惨戚戚”的处境,运用叠词,表达了自己难以克制、无法形容的"愁"。又如《清平乐》中“海角天涯,萧萧两鬓生华”的悲伤,《孤雁儿》中的悼亡情绪,都是在国破家亡、孤苦凄惨的生活基础上产生的,所以她的这部分词作正是对那个时代的苦难和个人不幸命运的艺术概括。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">李清照早年写过一篇《词论》,提出词“别是一家”的说法,是宋代的重要词论,也成为她词创作的理论依据,著有《漱玉词》,李清照词的风格以婉约为主,屹然为一大宗,人称“婉约词宗”。沈谦《填词杂说》将李清照与李后主并提说:“男中李后主,女中李易安,极是当行本色。”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">易安词在群花争艳的宋代词苑中,独树一帜,自名一家,人称“易安体”。“易安体”之称始于宋人。侯寅《眼儿媚》调下题曰:“效易安体”。辛弃疾《丑奴儿近》调下题曰:“博山道中效易安体”。词作自成一体,表明已形成鲜明的个性风神。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">主要作品</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">作品综述</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">李清照的文集在宋代当时就曾刻印行世。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">《直斋书录解题》载《漱玉集》1卷,“别本”分5卷。黄升《花庵词选》称有《漱玉词》3卷。《宋史·艺文志》载有《易安居士文集》7卷、《易安词》6卷。都久已不传。现存的诗文及词集是后人所辑。四印斋本有《漱玉词》1卷,李文编的《漱玉集》5卷,辑录的作品最多。但其中所收词多有赝品。近人赵万里《校辑宋金元人词》中的《漱玉词》收有60首。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">今人孔凡礼《全宋词补遗》中有新发现的李清照词。王仲闻有《李清照集校注》,人民文学出版社排印本。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">传世作品</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">词</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">一剪梅·红藕香残玉簟秋</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">渔家傲·天接云涛连晓雾</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">好事近·风定落花深</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">声声慢·寻寻觅觅</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">小重山·春到长门草青青</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">蝶恋花·暖雨晴风初破冻</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">浪淘沙·帘外五更风</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">满庭芳·小阁藏春</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">浣溪沙·淡荡春光寒食天</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">临江仙·庭院深深深几许</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">蝶恋花·上巳召亲族</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">点绛唇·蹴罢秋千</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">浣溪沙·莫许杯深琥珀浓</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">鹧鸪天·暗淡轻黄体性柔</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">庆清朝·慢禁幄低张</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">念奴娇·萧条庭院</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">浣溪沙·小院闲窗春色深</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">孤雁儿·藤床纸帐朝眠起</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">南歌子·天上星河转</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">清平乐·年年雪里</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">浣溪沙·髻子伤春慵更梳</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">渔家傲·雪里已知春信至</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">减字木兰花·卖花担上</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">瑞鹧鸪·双银杏</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">殢人娇·后亭梅花开有感</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">蝶恋花·泪湿罗衣脂粉满</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">转调满庭芳·芳草池塘</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">忆秦娥·临高阁</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">菩萨蛮·归鸿声断残云碧</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">怨王孙·湖上风来波浩渺</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">如梦令·常记溪亭日暮</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">浣溪沙·闺情</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">菩萨蛮·风柔日薄春犹早</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">武陵春·风住尘香花已尽</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">如梦令·昨夜雨疏风骤</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">点绛唇·闺思</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">醉花阴·薄雾浓云愁永昼</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">添字丑奴儿·窗前谁种芭蕉树</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">行香子·草际鸣蛩</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">多丽·小楼寒</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">鹧鸪天·寒日萧萧上琐窗</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">摊破浣溪沙·揉破黄金万点轻</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">长寿乐·南昌生日</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">青玉案·送别</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">玉楼春·红酥肯放琼苞碎</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">摊破浣溪沙·病起萧萧两鬓华</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">行香子·天与秋光</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">临江仙·梅</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">诗</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">浯溪中兴颂诗和张文潜二首</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">乌江(夏日绝句)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">晓梦</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">题八咏楼</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">上枢密韩肖胄诗二首</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">夫人阁端午帖子</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">偶成</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">夜发严滩</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">皇帝阁春帖子</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">皇后阁端午帖子</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">感怀</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">钓台</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">皇妃阁春帖子</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">皇帝阁端午帖子</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">咏史</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">春残</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">文</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">金石录序</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">词论</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">祭赵湖州文</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">打马图序</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">投翰林学士綦崇礼启</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">《打马图经》例论</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">贺人孪生启</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">打马赋</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">艺术成就</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">以北宋靖康之难为分界线,李清照的词明显分为两个时期。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">靖康之前的李清照,先是无忧无虑的名门少女,比如《点绛唇》:“蹴罢秋千,起来慵整纤纤手。露浓花瘦,薄汗轻衣透。见客入来,袜刬金钗溜。和羞走,倚门回首,却把青梅嗅。”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">嫁给赵明诚之后,她又是略带忧伤的名门少妇,比如《如梦令》:“昨夜雨疏风骤,浓睡不消残酒。试问卷帘人,却道海棠依旧。知否,知否?应是绿肥红瘦。”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">还有《一剪梅》:“红藕香残玉簟秋,轻解罗裳,独上兰舟。云中谁寄锦书来?雁字回时,月满西楼。花自飘零水自流,一种相思,两处闲愁。此情无计可消除,才下眉头,却上心头。”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">不过,最能代表李清照艺术成就的词,还要数南渡之后写的那首《声声慢》,只是开头十四个字“寻寻觅觅,冷冷清清,凄凄惨惨戚戚”,就征服了无数文人才子,明朝大文豪杨慎评价道:“宋人中填词,李易安亦成冠绝。当与秦七(秦观)、黄九(黄庭坚)争雄,不负独雄于闺阁也。声声慢一词,最为婉妙。”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">在李清照的所有词作中,无论是评论数量还是美誉度,《声声慢》都是最高的,不仅代表了李清照的最高艺术成就,也代表了她南渡后家破人亡的凄楚无依,更是南宋小朝廷风雨飘摇惨状的现实写照。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">人际关系</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;"></b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">父亲:李格非,苏门后四学士之一。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">母亲:王氏,王拱辰孙女,一说王珪长女王氏。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">丈夫:赵明诚,左仆射赵挺之第三子。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">前夫:张汝舟,后离婚,恢复赵明诚未亡人身份。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">历史评价</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">古代</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">宋·朱彧</b><span style="font-size:22px;">:本朝女妇之有文者,李易安为首称。诗之典赡。无愧于古之作者;词尤婉丽,往往出人意表,近未见其比。所著有文集十二卷、《漱玉集》一卷。然不终晚节,流落以死。天独厚其才而吝其遇,惜哉。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">宋·王灼</b><span style="font-size:22px;">:自少年便有诗名,才力华赡,逼近前辈。在士大夫中已不多得。若本朝妇人,当推文采第一。赵死,再嫁某氏,讼而离之。晚节流荡无归。作长短句,能曲折尽人意,轻巧尖新,姿态百出。闾巷荒淫之语,肆意落笔。自古缙绅之家能文妇女,未见如此无顾藉也。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">宋·朱弁</b><span style="font-size:22px;">:赵明诚妻,李格非女也。善属文,于诗尤工。晁无咎多对士大夫称之。如“诗情如夜鹊,三绕未能安”“少陵也自可怜人,更待来年试春草”之句,颇脍炙人口。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">宋·朱熹</b><span style="font-size:22px;">:本朝妇人能文,只有李易安与魏夫人。李有诗,大略云:“两汉本继绍,新室如赘疣。所以嵇中散,至死薄殷周。“中散非汤武得国,引之以比王莽,如此等语,岂女子所能。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">宋·赵彦卫</b><span style="font-size:22px;">:文章落笔,人争传之。小词多脍炙人口,已版行于世,他文少有见者</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">元·杨维祯</b><span style="font-size:22px;">:女子诵书属文者,史称东汉曹大家氏。近代易安、淑真之流,宣徽词翰,一诗一简,类有动于人。然出于小听挟慧,拘子气习之陋,而未适乎情性之正。此大家氏之才之行,足以师表六宫,一时文学而光父兄者,不得并议矣。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">元·陶宗仪</b><span style="font-size:22px;">:才高学博,近代鲜伦,其诗词行于世甚多。尝见其为乃夫作《金石录后序》,使人叹息,比见世间万事,真如梦幻泡影而归于一空而已。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">明·杨慎</b><span style="font-size:22px;">:宋人中填词,李易安亦称冠绝。使在衣冠,当与秦七、黄九争雄,不独雄子闺阁也。其词名《漱玉集》,寻之未得。《声声慢》一词,最为婉妙。……山谷所谓“以故为新,以俗为雅”者,易安先得之矣。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">明末清初·沈谦</b><span style="font-size:22px;">:男中李后主,女中李易安,极是当行本色。(《填词杂说》)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">清·李调元</b><span style="font-size:22px;">:易安在宋诸媛中,自卓然一家,不在秦七、黄九之下。词无一首不工。其炼处可夺梦窗之席,其丽处直参片玉之班。盖不徒俯视巾帼,直欲压倒须眉。(《雨村词话》卷三)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">清·陈廷焯</b><span style="font-size:22px;">:李易安风神气格,冠绝一时,直欲与白石老仙相鼓吹,妇人能词者,代有其人,未有如易安之空绝前后者。又:朱淑真词风致之佳,情词之妙,真可亚于易安。宋妇人能诗词者不少,易安为冠,次则朱淑真,次则魏夫人也。(《云韶集·词坛丛话》)易安格律绝高,不独为妇人之冠,几欲与竹屋梅溪分庭抗礼。又:易安词骚情诗意,高者入方回之室,次亦不减叔原、蓍卿。两宋妇人能词者不少,无出其右矣。(《云韶集》卷十)李易安词独辟门径,居然可观。其源自从淮海、大晟来。而铸语则多生造。妇人有此,可谓奇矣。(《白雨斋词话》卷二)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">清·沈曾植</b><span style="font-size:22px;">:易安倜傥,有丈夫气,乃闺阁中之苏辛,非秦柳又:易安跌宕昭彰,气调极类少游,刻挚且兼山谷。篇章惜少,不过窥豹一斑。闺房之秀,固文士之豪也,才锋大露,被谤殆亦因此。自明以来,堕情者醉其芬馨,飞想者赏其神骏。易安有灵,后者当许为知己。渔洋称易安、幼安为济南二安,难乎为继。易安为婉约主,幼安为豪放主。此论非明代诸公所及。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">现代</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">吕思勉</b><span style="font-size:22px;">:北宋女词人,则有李易安。……夫妇皆擅学问,长诗文,精金石,诚一代之才媛也。易安诗笔稍弱,词则极婉秀,且亦妙解音律,所作词,无一字不协律者,实倚声之正宗,非徒以闺阁见称也。(《宋代文学》)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">胡怀琛</b><span style="font-size:22px;">:在北宋末再有一个著名的女词人名叫李清照,她的《漱玉词》,在文学界里是极有名的。她的佳句“帘卷西风,人比黄花瘦”,尤为人所称道。(《中国文学史概要》)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">胡适</b><span style="font-size:22px;">:李易安乃是宋代的一个女文豪,名清照,号易安居士。……李清照少年时即负文学的盛名,她的词更是传诵一时的。她的词可惜现存的不多,(有王氏四印斋刻本),但我们知道她是最会做白话词的。例如:《一剪梅》(略),《添字采桑子·芭蕉》(略),最有名的自然是她的《声声慢》(略),这种白话词真是绝妙的文学,怪不得她在当日影响了许多人。李清照虽生于北宋,到南渡时,她已是50岁的老妇人了。但她对于北宋的大词家,二晏、欧阳、苏、秦、黄一一都表示不满意。(《国语文学史》)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">罗根泽</b><span style="font-size:22px;">:词是文学,也是音乐……女词人李易安《论词》,都是偏于以音乐的观点立论,虽然也不忽视文学。(《中国文学批评史》)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">朱东润</b><span style="font-size:22px;">:李清照号易安居士,……有《漱玉词》五卷,今存一卷。词格抗轶周柳,其论词之言,见于胡仔《苕溪渔隐丛话》……(《中国文学批评史大纲》)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">容肇祖</b><span style="font-size:22px;">:李清照是中国文学史上一个最有天才的女子,她论词对于北宋诸大家,多有不满,可见她的眼光之锐敏。她的词在当日很受人崇敬,如辛弃疾有时自称“效李易安体”。可见她的影响;(《中国文学史大纲》)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">刘大杰</b><span style="font-size:22px;">:李清照是南渡前后的女词人,是中国古典文学史上有崇高地位的天才女作家。她是遵守着词的一切规律而创作的。她一面重视音律,精炼字句;同时,她的词富于真实的性情与生活的表现。她生逢国变、家破人亡,她的笔下,虽没有直接反映现实,但我们要知道她丈夫的死,她的流浪贫穷,她改嫁事件的受冤,都是那个乱离时代、封建社会直接给她的迫害。她正是当日一个受难者的代表;她的生活情感,也正是当日无数难民的生活情感。(《中国文学发展史》)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">林庚</b><span style="font-size:22px;">:北宋的词坛,虽然充满了慢词的势力,却依然以小令为主。而结束这北宋词坛的一位作家,便是李清照。……中国女作家中,能够在文学史上占一席地的,这是仅有的一个人了。词原是女性美的描写,她正是能够完成那自我表现的,她生活的时代虽在北宋南宋之间,而她的作风竟是完全北宋的。她不愿意随着当时一般的潮流,而专意于小令的吟咏,这在词坛上更觉重要。她的名作象《醉花阴》(略),《如梦令》(略)。至于佳句像“花自飘零水自流,一种相思两处闲愁”……都是脍炙人口的。然而整个词坛的趋势,已完全走向慢调,小令此后正如绝句,只成为诗人们偶然的点缀。诗词的命运,似乎不可避免的,都走上了同一的途径。(《中国文学史》)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">王进玉</b><span style="font-size:22px;">:宋代女词人李清照,是女性艺术家的优秀典范。(《拭目以待的中国当代女性艺术》)</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">后世纪念</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">宋代女词人李清照,被誉为“词国皇后”,曾“词压江南,文盖塞北”。自明朝以来,中国出现了四处“李清照纪念馆(堂)”和多处“藕神祠”。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">山东章丘纪念馆</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">章丘清照园位于明水百脉泉畔,占地总面积为1.8万平方米,其中房屋建筑1270平方米,水面1500平方米,绿地1万平方米。于1997年5月1日正式开放。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">山东青州纪念馆</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">青州李清照纪念馆位于青州古城西门外洋溪湖畔。占地约630平方米。建筑坐北朝南,大门内有甬道北去,道东建有顺河楼,西边为四松亭,均为清代建筑。甬道尽头为一四合院,系1993年所建,门上书有著名词人萧劳书写的匾额“李清照纪念馆”。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">山东济南纪念堂</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">济南李清照纪念堂设在趵突泉公园内、柳絮泉北侧的一处庭院中,总面积约为360平方米。这一庭院北宋时为济南盛族张氏的庭院,到了金代改为灵泉庵,清末改为咸丰进士山东巡抚丁宝祯的祠堂。因清代初期诗人田雯一首《柳絮泉访李易安故宅》诗,人们误认李清照故居即在柳絮泉边,其后文人墨客皆牵合附会,遂有李清照故宅在济南之说。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">浙江金华纪念堂</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">金华李清照纪念堂设在金华市南隅八咏路八咏楼上。八咏楼,原名玄畅楼,又名元畅楼,为南朝齐隆昌元年(494年)东阳太守沈约修建,1994年,八咏楼文物保护管理所将八咏楼正厅改为李清照纪念堂。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">因李清照曾在杭州西湖清波门一带居住过,有关部门在柳浪闻莺公园内,择地于水杉林的小溪边,建造了清照亭,于2002年开放。济南历城区蟠龙山森林公园内,也设有清照亭,2004年开放。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:22px;">山东济南藕神祠</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">李清照曾被尊为藕花神,供奉于济南大明湖畔的藕神祠。自清代起,济南人民就将李清照封为藕神以祭祀。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">今日正值李清照941岁生日之际,查阅少许资料,匆匆忙忙,以此方式纪念之。不妥之处在所难免,敬请诸君师友指正,不甚感激!</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p>