墨痕山色愿依旧

段祖群

墨痕山色愿依旧(自嘲集) <p class="ql-block">  甲辰夏日,酷暑难当。天使人怨,诗无亮色。室有空调,足何出庭。笔端字少,怕生怨气,影响心情;微信事多,复诗复书,亦得浅乐。白乐天《花下叹白发》!“逐处花皆好,随年貌自衰。”环顾四野,风景尚佳,可怜幽静,堪寄老身。习诗数载,因无人灌顶,到头来,也是空劳心力付相思。人到暮年,看淡荣辱,但仍恋人间,故几首歪诗发出求正于诗友。</p> <p class="ql-block">自嘲(一)</p><p class="ql-block">家父捕鱼又作农,</p><p class="ql-block">本当承继紧相从。</p><p class="ql-block">乖违天命黉门撞,</p><p class="ql-block">也在台前说夏冬。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">感言:中国人有继承前辈事业的传统,应该是“老鼠生儿会打洞",我父亲把冲破旧茧的希望放在我身上,故从农民做了穷秀才。</p> <p class="ql-block">自嘲(二)</p><p class="ql-block">略懂之乎作孔儒,</p><p class="ql-block">谁知蜡炷所何须。</p><p class="ql-block">烛光泪尽旁人叹,</p><p class="ql-block">读到无字识贱躯。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">感言:东风有力无力,百花盛开与凋残,都是自然规律,蜡炷始于点燃,方能照亮他人;止于熄灭,亦无可叹息,人可贵之处在于读懂无字之书。</p> <p class="ql-block">感言:常言道:“花无百日红,水有万里长。”能心如止水,方可平静。戏,总有落幕的时候:笔,总有丢弃的哪天。身后之事任人评说,善言谑语,应当都是公正的。</p> <p class="ql-block">原玉谢李仕武先生赠诗(三首)</p><p class="ql-block">一</p><p class="ql-block">风华已尽叹时迁,</p><p class="ql-block">回首无言说壮年。</p><p class="ql-block">仅剩半根红烛影,</p><p class="ql-block">相思重理满残篇。</p><p class="ql-block">感言:时过境迁,人无再少年。但人要有“行到水穷处,坐看云起时”的精神。</p><p class="ql-block">其二</p><p class="ql-block">挤进诗坛论短长,</p><p class="ql-block">欲离渔网觅华章。</p><p class="ql-block">天涯浊酒销诗句,</p><p class="ql-block">我仰先生意气扬。</p><p class="ql-block">感言:我本应去做打鱼人,但得以“销诗句”的闲情,实为今生幸事。</p> <p class="ql-block">其三</p><p class="ql-block">斜阳渐近碧山头,</p><p class="ql-block">风雨沉沉八十秋。</p><p class="ql-block">踽踽茕茕求饱暖,</p><p class="ql-block">身如粟粒落神州。</p> <p class="ql-block">附李仕武原诗:《赠段祖群老师》</p><p class="ql-block">一</p><p class="ql-block">人老心红志不迁,吟诗作对胜当年。</p><p class="ql-block">夕阳盛世名山赏,谱写神州锦绣篇。</p><p class="ql-block">二</p><p class="ql-block">翰墨飘香韵味长,心随时代有佳章。</p><p class="ql-block">功成业就千秋在,沅水楚天闻赞扬。</p><p class="ql-block">三</p><p class="ql-block">一卷诗文在案头,细观日月写春秋。</p><p class="ql-block">天下才子知多少,只见芳名播九州。</p> <p class="ql-block">夜于安江防洪堤上</p><p class="ql-block">星际本无垠,山形隐隐存。</p><p class="ql-block">夜郎留古国,沅水伴新村。</p><p class="ql-block">赏月闻声笑,沾衣觉智昏。</p><p class="ql-block">沿行三两里,归宅写心痕</p> <p class="ql-block">同两儿于祠堂赏“孝"字</p><p class="ql-block">序:此“孝”字是本人2024年3月所书。</p><p class="ql-block">叶茂根深笔墨香,</p><p class="ql-block">榜书孝字上祠堂。</p><p class="ql-block">两儿见此夸高义,</p><p class="ql-block">七画横空显亮光。</p><p class="ql-block">指点话余欣合影,</p><p class="ql-block">闲聊事后忆谋方。</p><p class="ql-block">心存雅趣何来俗,</p><p class="ql-block">敢舞狼毫见手狂!</p><p class="ql-block">感言:中国古代以孝治天下,乡人有“举孝廉"一说。此字一米见方,先写于纸,未中意,后直接在壁上一书。</p><p class="ql-block">两儿继承了我的职业,传道授业,茶余饭后,也在字里寻找乐趣。</p> <p class="ql-block">与向光明、黄福安夫赏大畲坪夜景</p><p class="ql-block">一</p><p class="ql-block">收尽黄昏起月牙,河风习习逐心花。</p><p class="ql-block">扶栏共指江波碧,又见铁龙穿断崖。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">二</p><p class="ql-block">屋舍俨然道路宽,码头重理饰江滩。</p><p class="ql-block">当年忍忆山河破,抗战遗存警万端。</p> <p class="ql-block">附黄福安诗:</p><p class="ql-block">与段祖群老师赏大畬坪夜景</p><p class="ql-block">暮染天边月露牙,奔流河水掀浪花。</p><p class="ql-block">疑神堤上游人俏,悦耳歌声绕岸崖。</p> <p class="ql-block">感言:偶然间,翻到六十年前在中师读书时校徽,已是文物了,触景生情,我即刻拍照转给我的同窗好友。弹指间六十年过去,同窗们都垂垂老矣,那青葱岁月又历历在目。</p> <p class="ql-block">题画(一)老者静坐而思</p><p class="ql-block">绪乱皆宜静,水深波不兴。</p><p class="ql-block">人间多少事,几个说担承。</p> <p class="ql-block">题画(二)鸭戏秋水</p><p class="ql-block">鸭戏秋水觅小虾,众生为腹闯天涯。</p><p class="ql-block">飞禽走禽均同理,强弱纷争各护家。</p> <p class="ql-block">感言:夕阳下山,第二天清晨太阳又东升;冬天去了,春天的脚步会紧紧跟上。长歌短曲,一代代传下去,未必能唱醒狂妄之人,这是因为各人的思维方式、生活目标不同。当然也有“众人皆醉,唯我独醒”的时侯,那独醒者是另类。</p> <p class="ql-block">悼廖开琳诗友(二首)</p><p class="ql-block">一</p><p class="ql-block">噩耗传来六月寒,回天无力竭心弹。</p><p class="ql-block">魂归地府毫端尽,重读君诗眼带酸。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">二</p><p class="ql-block">久有深交苦断吟。影渺松林落叶深。</p><p class="ql-block">君未稀年何忍别,我登诗阁每低沉。</p><p class="ql-block">非关索句思狂日,会得空弦哭月琴。</p><p class="ql-block">竹伴中宵尤忆往,如闻笑语耳边临。</p> <p class="ql-block">去贵州喝于归酒(二首)</p><p class="ql-block">一</p><p class="ql-block">佳筵两列长,七彩出风光。</p><p class="ql-block">一棒敲锣鼓,裙钗上酒浆。</p><p class="ql-block">高山流水席,满钵灌人肠。</p><p class="ql-block">靓女歌前后,悠留梦里香。</p> <p class="ql-block">喝于归酒(二)</p><p class="ql-block">且歌且舞上佳肴,口咬盘几手在抛。</p><p class="ql-block">醉里阴晴由酒定,矩中红绿待谁敲。</p><p class="ql-block">花开有意新郎秀,梦浸无痕淑女姣。</p><p class="ql-block">黔地风情多异象,处乡随俗探苞茅。</p>