秋词(五)

般若

<p class="ql-block">高阳台</p><p class="ql-block">般若</p><p class="ql-block">翠竹凝寒,枫丹菊艳,霜风潜入山峦。败叶萧萧,长堤衰草连连。云霞伴雁归何处,到黄昏、渐远难还,更凄清、流水溪桥,野陌浮烟。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">愁吟半阕相思调,任梧桐疏雨,滴碎阶前。幽怨绵绵,催诗洒墨红笺。曾经几度悲岑寂,莫登楼、惹恨无端。叹秋声、先到人间,后到心间!</p> <p class="ql-block">谒金门</p><p class="ql-block">般若</p><p class="ql-block">秋已半,衰草覆霜清怨。</p><p class="ql-block">恼恨风吹残叶乱,水天鸿雁远。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">枫灿待招人眼,菊艳依然重见。</p><p class="ql-block">情似藕丝连不断,景深心意恋。</p> <p class="ql-block">喝火令</p><p class="ql-block">般若</p><p class="ql-block">草色凝霜露,田间稻穗黄。朗天清气渐风凉,丹叶舞秋潇洒,碧水映斜阳。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">雨滴空阶断,晴明入画廊。一声鸣雁识归航,我也多情,我也赋词忙。我也诵吟诗句,落墨写华章。</p>