宋词中的元宵节

珞珈之音

<p class="ql-block">《生查子·元夕》</p><p class="ql-block">宋 欧阳修</p><p class="ql-block">去年元夜时,花市灯如昼。</p><p class="ql-block">月上柳梢头,人约黄昏后。</p><p class="ql-block">今年元夜时,月与灯依旧。</p><p class="ql-block">不见去年人,泪湿春衫袖。</p><p class="ql-block">*此词写约会。或被认为是景佑三年(1036)词人怀念他的第二任妻子杨氏夫人所作。明代徐士俊认为,元曲中"称绝"的作品,都是仿效此作而来,可见其对这首《生查子》的赞誉之高。此词言语浅近,情调哀婉,用"去年元夜"与"今年元夜"两幅元夜图景,展现相同节日里的不同情思。</p> <p class="ql-block">《永遇乐·落日熔金》</p><p class="ql-block">宋 李清照</p><p class="ql-block">落日熔金,暮云合璧,人在何处。</p><p class="ql-block">染柳烟浓,吹梅笛怨,春意知几许。</p><p class="ql-block">元宵佳节,融和天气,次第岂无风雨。</p><p class="ql-block">来相召、香车宝马,谢他酒朋诗侣。</p><p class="ql-block">中州盛日,闺门多暇,记得偏重三五。</p><p class="ql-block">铺翠冠儿,捻金雪柳,簇带争济楚。</p><p class="ql-block">如今憔悴,风鬟霜鬓,怕见夜间出去。</p><p class="ql-block">不如向、帘儿底下,听人笑语。</p> <p class="ql-block">《思越人·紫府东风放夜时》</p><p class="ql-block">宋 贺铸</p><p class="ql-block">紫府东风放夜时。</p><p class="ql-block">步莲秾李伴人归。</p><p class="ql-block">五更钟动笙歌散,十里月明灯火稀。</p><p class="ql-block">香苒苒,梦依依。</p><p class="ql-block">天涯寒尽减春衣。</p><p class="ql-block">凤凰城阙知何处,寥落星河一雁飞。</p><p class="ql-block">《蝶恋花·密州上元》</p><p class="ql-block">宋 苏轼</p><p class="ql-block">灯火钱塘三五夜,明月如霜,照见人如画。</p><p class="ql-block">帐底吹笙香吐麝,更无一点尘随马。</p><p class="ql-block">寂寞山城人老也,击鼓吹箫,却入农桑社。</p><p class="ql-block">火冷灯稀霜露下,昏昏雪意云垂野。</p> <p class="ql-block">《解语花·上元》</p><p class="ql-block">宋 周邦彦</p><p class="ql-block">风消绛蜡,露浥红莲,灯市光相射。</p><p class="ql-block">桂华流瓦。</p><p class="ql-block">纤云散,耿耿素娥欲下。</p><p class="ql-block">衣裳淡雅。</p><p class="ql-block">看楚女纤腰一把。</p><p class="ql-block">箫鼓喧,人影参差,满路飘香麝。</p><p class="ql-block">因念都城放夜。</p><p class="ql-block">望千门如昼,嬉笑游冶。</p><p class="ql-block">钿车罗帕。相逢处,自有暗尘随马。</p><p class="ql-block">年光是也。</p><p class="ql-block">唯只见、旧情衰谢。</p><p class="ql-block">清漏移,飞盖归来,从舞休歌罢。</p><p class="ql-block">《青玉案·元夕》</p><p class="ql-block">宋 辛弃疾</p><p class="ql-block">东风夜放花千树,更吹落,星如雨。</p><p class="ql-block">宝马雕车香满路。</p><p class="ql-block">凤箫声动,玉壶光转,一夜鱼龙舞。</p><p class="ql-block">蛾儿雪柳黄金缕,笑语盈盈暗香去。</p><p class="ql-block">众里寻他千百度。</p><p class="ql-block">蓦然回首,那人却在,灯火阑珊处。</p><p class="ql-block">*近代王国维《人间词话》云:古今之成大事业、大学问者,必经过三种之境界:“昨夜西风凋碧树。独上高楼,望尽天涯路。”此第一境也。“衣带渐宽终不悔,为伊消得人憔悴。”此第二境也。“众里寻他千百度,蓦然回首,那人却在灯火阑珊处。”此第三境也。</p>