<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">昵稱:冰然依然</p><p class="ql-block">美篇號:5067311</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《花山腳下木棉英雄歌》</p><p class="ql-block">花山腳下是我家,木棉英雄花正酣。</p><p class="ql-block">枝幹參天凌霄漢,烈焰萬朵染南天。</p><p class="ql-block">春風未綠千山樹,先吐紅棉驚世顏。</p><p class="ql-block">濃須大面好英雄,壯氣高冠立雲端。</p><p class="ql-block">昔日烽火照古今,血染枝頭志不凡。</p><p class="ql-block">嶺南春色別樣紅,滿城都是木棉妍。</p><p class="ql-block">家山依舊花如海,遊子歸來心已暖。</p><p class="ql-block">一樹紅棉擎日月,照我故園夢魂牽。</p><p class="ql-block">神工鬼斧天生成,傲立風霜不畏寒。</p><p class="ql-block">花落不凋英雄骨,落地猶作赤子丹。</p><p class="ql-block">桃李爭春終寂寞,唯君烈烈冠群芳。</p><p class="ql-block">南國壯歌傳千古,木棉精神永流傳。</p><p class="ql-block">我家花山春常在,英雄花開歲歲紅。</p><p class="ql-block">童年嬉戲樹下影,今日重逢淚盈眶。</p><p class="ql-block">願將此心化春泥,守護家山木棉香。</p><p class="ql-block">一曲英雄木棉頌,獻與南天第一枝。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">木棉英雄花,南國第一春</p><p class="ql-block">花山腳下是我家,每當春風初拂,木棉便如烈焰般驚豔綻放。那一樹樹參天而立的紅棉,枝幹虬勁如英雄鐵骨,花瓣灼灼似丹霞焚天,遠望如萬點紅雲,近觀則濃須大面、氣勢磅礴,令人心神俱震。</p><p class="ql-block">古人早已為木棉寫下不朽詩篇。宋代楊萬里《三月一十雨寒》云:「卻是南中春色別,滿城都是木棉花。」劉克莊《潮惠道中》亦歎:「幾樹半天紅似染,居人云是木棉花。」清代屈大均《木棉花歌》則極寫其壯麗:「廣州城邊木棉花,花開十丈如丹霞。燭龍銜日來滄海,天女持燈出絳紗。」這些詩句,無不道盡木棉「不須綠葉也芳華」的獨特風骨。它不與桃李爭春,卻先於百花報春信;它不畏風霜,獨以一身烈焰,照亮南國大地。</p><p class="ql-block">木棉被譽為「英雄花」,實至名歸。其花紅如血,象徵嶺南先烈之英魂;其樹高聳入雲,恰似志士仁人挺立於天地之間。花開時節,滿樹火紅,落地則化作赤子丹心,絲毫不染塵埃。這份傲骨凌空、丹心獨具的氣概,正與「一樹英雄報春花」之句相呼應。</p><p class="ql-block">於我而言,木棉更是家山最深的眷戀。童年時,嬉戲於花山腳下木棉樹蔭,如今重返故里,見那一樹紅棉依舊燦爛,心頭便湧起無盡暖意。它不只是春天的使者,更是故園魂魄的守護者。無論身在何方,只要想起花山腳下的木棉,便知根在南方,魂繫南天。</p><p class="ql-block">木棉花開,春色無邊。它以一己之紅,燃盡南國最烈的春光;它以英雄之姿,告訴世人:真正的美,從不嬌柔,唯有剛烈方能永世傳頌。願這一樹木棉,歲歲紅遍我家花山,也紅遍每一個遊子夢中的故園。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">欣賞冰然依然木棉花開美篇,如享色香味俱佳美餐,回味無窮!花美:色似烈焰,樹杆挺拔,濃須大面,氣勢磅礴,🈵城皆紅!詩美:詩言情,詩言心聲。“它以雄姿告訴世人,真正的美,從不嬌柔,唯有剛烈方能永世傳頌”!山水美:人間仙境,世界最美,唯有廣西。翡翠泉,象鼻山,七星巖洞,水秀灕江,潑墨山水畫卷,甲天下百科全書!美丶美丶美,怎一個美字了得!冰然依然命運多舛,身殘志堅,人中英傑!正如英雄花有傲骨凌空的風骨氣節,血染枝頭,落地不凋,願化春泥的木棉花精神,令人崇拜!願冰然依然像木棉花一樣光彩餘生!</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"></b><b>回復恩師:西安博学李玉琦教授</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">您84岁高龄、心重度眼疾,不辭勞苦,前來為弟子寫评。您是美界的领航人,是大家學习的楷模和典范!您不辞劳苦,曾為美友们寫评不计其数。是受大家尊敬的德才兼備的博學教授!您每每給人寫評,文中處處顯露着李老深厚功底和悠遠的文學修養。點評洋洋灑灑,一氣呵成。您的文學熠熠生輝,儼然是一個寶刀未老,風骨依舊的閃爍金星!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">您筆墨一流,宗師傲顯,真不愧是一位高級博學教授,是人們學習的楷模和典範!恩師奇遇老人的文詞感動我心,我把恩師李玉琦博學教授的評論存入我美篇,永久珍藏。祝恩师李老健康长寿!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 桂林風景秀麗人間仙境 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《煙雨漓江夢仙鄉》</p><p class="ql-block">桂林山水甲天下,奇峰秀水夢中來。</p><p class="ql-block">象鼻飲江姿優雅,七星岩洞幻瑤臺。</p><p class="ql-block">漓江碧水如畫卷,漁舟點點蕩輕煙。</p><p class="ql-block">群峰拔地雲霧繞,石筍林立映青天。</p><p class="ql-block">春風拂過山花綻,夏雨洗淨翠欲滴。</p><p class="ql-block">秋光金染層林醉,冬雪輕覆玉峰寒。</p><p class="ql-block">神工鬼斧天造就,人間仙境在此間。</p><p class="ql-block">遊人到此魂魄醉,流連忘返意綿綿。</p><p class="ql-block">一江清水繞千峰,半壁江山入詩篇。</p><p class="ql-block">桂林風光無限好,山水有情總相伴。</p><p class="ql-block">此生願作山間客,永伴清風與白雲。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">唐·杜甫 《寄楊五桂州譚》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">五嶺皆炎熱,宜人獨桂林。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">梅花萬里外,雪片一冬深。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">唐·李商隱 《桂林》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">城窄山將壓,江寬地共浮。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">東南通絕域,西北有高樓。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">神護青楓岸,龍移白石湫。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">殊鄉竟何禱,簫鼓不曾休。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">宋·陳藻 《題靜江》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">桂林多洞府,疑是館群仙。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">四野皆平地,千峰直上天。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">宋·王正功 《嘉泰改元桂林大比與計偕者十有一人九月十六》</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">桂林山水甲天下,玉碧羅青意可參。</span></p><p class="ql-block">士氣未饒軍氣振,文場端似戰場酣。</p><p class="ql-block">九關虎豹看勁敵,萬里鯤鵬佇劇談。</p><p class="ql-block">老眼摩挲頓增爽,諸君端是斗之南。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">唐·韓愈 《送桂州嚴大夫》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">蒼蒼森八桂,茲地在湘南。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">江作青羅帶,山如碧玉簪。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">戶多輸翠羽,家自種黃柑。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">遠勝登仙去,飛鸞不暇驂。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">白居易《送嚴大夫赴桂州》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">地壓坤方重,官兼憲府雄。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">桂林無瘴氣,柏署有清風。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">山水衙門外,旌旗艛艓中。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">大夫應絕席,詩酒與誰同</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">宋·楊萬里 《題湖北唐憲桂林義學》</p><p class="ql-block">梅花五嶺八桂林,青羅帶繞碧玉簪。</p><p class="ql-block">祥刑使都兩唐裔,親領諸生到洙泗。</p><p class="ql-block">七星岩畔築齋房,獨秀峰尖作筆床。</p><p class="ql-block">買書堆上天中央,海表學子來奔忙。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">清·金武祥 《遍遊桂林山岩》</p><p class="ql-block">未暇駿鸞信不誣,玉簪羅帶路紆縈。</p><p class="ql-block">桂林山水甲天下,絕妙漓江秋泛圖。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">清·袁枚 《獨秀峰》</p><p class="ql-block">來龍去脈絕無有,突然一峰插南斗。</p><p class="ql-block">桂林山水奇八九,獨秀峰尤冠其首。</p><p class="ql-block">三百六級登其巔,一城煙水來眼前。</p><p class="ql-block">青山尚且直如弦,人生孤立何傷焉?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">王昌齡寫了《送任五之桂林》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宗楚客喝醉了酒,乘一隻小船渡到河水中把船槳劃著。把山當作兩鄉的分別,月亮連線著千里的形貌。羈遵照絲帛之色,在偏僻處聽到虎豹之聲。桂林天氣寒冷,苦不堪言,心裡不知怎麼辦才好。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p>