<p class="ql-block">金日(壬寅六二O)自题</p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">春风迟来秋雨误,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">芳华虚度空劳碌。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">斗转星移年轮驱,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">兔走乌飞叹匆逐!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人事消磨半世愚,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">花开花落云卷舒!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫笑今生志未富,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">荷塘望月梦鹿鱼!</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">附:今乃壬寅年六月廿日,本尊自题自嘲自叹(吾于聊冠2022年7月18日)</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">杂诗七首·其一</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">黄庭坚 〔宋代〕</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此身天地一蘧庐,世事消磨绿鬓疏。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">毕竟几人真得鹿,不知终日梦为鱼。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">[粗析]</p><p class="ql-block">天地犹如一间屋子身在其中,世间万事把我们乌黑亮丽的头发都消磨疏了。</p><p class="ql-block">世上有几个人能真正得到权势富贵呢?人们只是不知道自己终日活得像幻想中的自己罢了。</p><p class="ql-block">这首古诗中用典就极为丰富,基本上一句一典。作为“杂诗”,其实就是类似于“无题”,诗人随性而至,有感而发,并且懒得拟标题。首句“此身天地一蘧庐”直接感慨起笔,“蘧庐”是古时候的旅舍、驿站的意思。典出《庄子集释》卷五下〈外篇·天运〉:仁义,先王之蘧庐也,止可以一宿,而不可久处。这意思就清楚了:我这身体啊,不过是灵魂(道?)在天地间暂时借用的一个躯壳而已。承句“世事消磨绿鬓疏”对首句的感慨做出解释。什么是“绿鬓疏”?浓绿为青,“绿鬓”其实就是乌青亮丽的鬓发。世事纷繁琐碎,将我原本乌黑的鬓角消磨得稀疏了。</p><p class="ql-block">后二联“得鹿”一词中的“鹿”,化用“蕉鹿梦”的典故,比喻人世间虚幻的富贵,语出《列子·周穆王》;而“梦为鱼”则众说纷纭,多数人认为这首诗首联用了庄子”蘧庐“典,后用列子典故,颇有道家思想的印记。因此,该词应出于《庄子·大宗师》中孔子和颜回的对话:”且汝梦为鸟而厉乎天,梦为鱼而没于渊。“</p><p class="ql-block">这世间能有几个人像在梦中得鹿一样幸运?不过终日空想,庸庸碌碌,活得自以为是罢了。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人生天地之间,若白驹之过隙,忽然而已。《庄子》</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人生天地间,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">忽如远行客!</span></p> <p class="ql-block">人生自古难知足,</p><p class="ql-block">富家更想金满屋!</p>