<p class="ql-block">欧阳修(1007-1072),字永叔,号醉翁,晚号“六一居士”。汉族,吉州永丰(今江西省永丰县)人,因吉州原属庐陵郡,以“庐陵欧阳修”自居。谥号文忠,世称欧阳文忠公。北宋政治家、文学家、史学家,与韩愈、柳宗元、王安石、苏洵、苏轼、苏辙、曾巩合称“唐宋八大家”。后人又将其与韩愈、柳宗元和苏轼合称“千古文章四大家”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋声赋</p><p class="ql-block">欧阳修 </p><p class="ql-block">欧阳子方夜读书,闻有声自西南来者,悚然而听之,曰:“异哉!”初淅沥以萧飒,忽奔腾而砰湃,如波涛夜惊,风雨骤至。</p><p class="ql-block">其触于物也,鏦鏦铮铮,金铁皆鸣;</p><p class="ql-block">又如赴敌之兵,衔枚疾走,不闻号令,但闻人马之行声。</p><p class="ql-block">予谓童子:“此何声也?</p><p class="ql-block">汝出视之。”</p><p class="ql-block">童子曰:“星月皎洁,明河在天,四无人声,声在树间。”余曰:“噫嘻悲哉!</p><p class="ql-block">此秋声也,胡为而来哉?</p><p class="ql-block">盖夫秋之为状也:其色惨淡,烟霏云敛;</p><p class="ql-block">其容清明,天高日晶;</p><p class="ql-block">其气栗冽,砭人肌骨;</p><p class="ql-block">其意萧条,山川寂寥。</p><p class="ql-block">故其为声也,凄凄切切,呼号愤发。</p><p class="ql-block">丰草绿缛而争茂,佳木葱茏而可悦;</p><p class="ql-block">草拂之而色变,木遭之而叶脱。</p><p class="ql-block">其所以摧败零落者,乃其一气之余烈。</p><p class="ql-block">夫秋,刑官也,于时为阴;</p><p class="ql-block">又兵象也,于行用金,是谓天地之义气,常以肃杀而为心。</p><p class="ql-block">天之于物,春生秋实,故其在乐也,商声主西方之音,夷则为七月之律。</p><p class="ql-block">商,伤也,物既老而悲伤;</p><p class="ql-block">夷,戮也,物过盛而当杀。”余曰“嗟乎!</p><p class="ql-block">草木无情,有时飘零。</p><p class="ql-block">人为动物,惟物之灵;</p><p class="ql-block">百忧感其心,万事劳其形;</p><p class="ql-block">有动于中,必摇其精。</p><p class="ql-block">而况思其力之所不及,忧其智之所不能;</p><p class="ql-block">宜其渥然丹者为槁木,黟然黑者为星星。</p><p class="ql-block">奈何以非金石之质,欲与草木而争荣?</p><p class="ql-block">念谁为之戕贼,亦何恨乎秋声!”童子莫对,垂头而睡。</p><p class="ql-block">但闻四壁虫声唧唧,如助予之叹息。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">元朝大才子赵孟頫行书</p> <p class="ql-block">明代大书法家文征明行书</p> <p class="ql-block">现任中书协主席孙晓云行书</p> <p class="ql-block">俺(书法爱好者)也写一个</p>