<p>图文:网络</p><p>制作:周舫琪</p><p>音乐:《蒹葭》一一张卓</p> <p>(图片来源WZH.海之涂鸦老师)</p> <p><br></p><p><b style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor"></span>白露是我国二十四节气中的第十五个节气,也是进入秋季以来的第三个节气。</b></p> <p><b style="font-size: 20px;">《白露》</b></p><p><span style="font-size: 18px;">杜甫</span></p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">白露团甘子,清晨散马蹄。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">圃开连石树,船渡入江溪。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">凭几看鱼乐,回鞭急鸟栖。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">渐知秋实美,幽径恐多蹊。</b></p><p><br></p><p>凉风乍起,白露凝霜,北雁南飞,秋高气爽。耀眼的太阳已不复夏日模样,风轻轻吹过带来的都是凉爽,在逝去的岁月里,我们静静看树叶变黄。</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">《凉夜有怀》</b></p><p>白居易</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">清风吹枕席,白露湿衣裳。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">好是相亲夜,漏迟天气凉。</b></p><p><br></p><p>夏日难眠,秋日爽利。当第一滴露水凝结出现,预示着夜不能寐的时候终于过去。秋风秋日里最舒服的事莫过于跟自己的床来个亲密约会。</p> <p><b style="font-size: 20px;">《相和歌辞·玉阶怨》 </b></p><p>李白</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">玉阶生白露,夜久侵罗袜。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">却下水精帘,玲珑望秋月。</b></p><p><br></p><p>白露已到,中秋不远。月亮在天边又大又圆,我心上的人呀,你是否也跟我一样望着这轮秋月任思念泛滥。</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">《杂诗》</b></p><p>左思</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">秋风何冽冽,白露为朝霜。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">柔条旦夕劲,绿叶日夜黄。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">明月出云崖,皦皦流素光。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">披轩临前庭,嗷嗷晨雁翔。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">高志局四海,块然守空堂。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">壮齿不恒居,岁暮常慨慷。</b></p><p><br></p><p>秋天仿若人之暮年,脱去了浮躁与稚气,变得从容淡然。一粒粒露珠就像积攒的人生经验,小小的水珠看起来平淡,却能折射出大千世界。</p> <p><b style="font-size: 20px;">《情诗》</b></p><p>曹植</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">微阴翳阳景,清风飘我衣。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">游鱼潜渌水,翔鸟薄天飞。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">眇眇客行士,徭役不得归。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">始出严霜结,今来白露晞。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">游者叹黍离,处者歌式微。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">慷慨对嘉宾,凄怆内伤悲。</b></p><p><br></p><p>秋天在人们的记忆里是一个肃杀的季节,生离与死别似乎总发生在秋季,就连歌曲也总是将秋天与忧愁联系在一起。</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">《相和歌辞·乌栖曲》</b></p><p> 王建</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">章华宫人夜上楼,君王望月西山头。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">夜深宫殿门不锁,白露满山山叶堕。</b></p><p><br></p><p>美景是最公平的赏赐,它不会因人的身份地位而区别对待。但美景又是最不公平的,有的人在秋日里看到衰败,有些人却看到了生机。</p> <p><b style="font-size: 20px;">《悲秋》</b></p><p>卢殷</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">秋空雁度青天远,疏树蝉嘶白露寒。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">阶下败兰犹有气,手中团扇渐无端。</b></p><p><br></p><p>大雁是秋季晴空最生动的注脚,正如蝉鸣是夏日最动听的音符。一个季节有一个季节的节奏,一个季节有一个季节的色彩,秋天是什么颜色呢?我猜是蓝色的。</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">《秋夜长》</b></p><p>王勃</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">秋夜长,殊未央,月明白露澄清光,</b></p><p><b style="font-size: 20px;">层城绮阁遥相望。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">遥相望,川无梁,北风受节南雁翔,</b></p><p><b style="font-size: 20px;">崇兰委质时菊芳。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">鸣环曳履出长廊,为君秋夜捣衣裳。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">纤罗对凤凰,丹绮双鸳鸯,</b></p><p><b style="font-size: 20px;">调砧乱杵思自伤。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">思自伤,征夫万里戍他乡。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">鹤关音信断,龙门道路长。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">君在天一方,寒衣徒自香。</b></p><p><br></p><p>月光洒在地上好像一丈银河,百花在这关头拼出最后一丝气力。长裙摇曳,蒲扇轻摇,廊下的女子楞楞出神,疑是思念远在千里外的归人。</p> <p><b style="font-size: 20px;">《诗经·蒹葭》</b></p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">蒹葭苍苍,白露为霜。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">所谓伊人,在水一方。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">溯洄从之,道阻且长。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">溯游从之,宛在水中央。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">蒹葭萋萋,白露未晞。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">所谓伊人,在水之湄。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">溯洄从之,道阻且跻。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">溯游从之,宛在水中坻。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">蒹葭采采,白露未已。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">所谓伊人,在水之涘。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">溯洄从之,道阻且右。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">溯游从之,宛在水中沚。</b></p><p><br></p><p>白露就像美女,你不珍惜她就会消失。歌中说“女人如花”,其实女人更似露,需要你的爱护与体贴,才能越来越美丽。</p> <p><b style="font-size: 20px;">《白露为霜》</b></p><p>颜粲</p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">悲秋将岁晚,繁露已成霜。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">遍渚芦先白,沾篱菊自黄。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">应钟鸣远寺,拥雁度三湘。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">气逼襦衣薄,寒侵宵梦长。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">满庭添月色,拂水敛荷香。</b></p><p><b style="font-size: 20px;">独念蓬门下,穷年在一方。</b></p><p><br></p><p>远处的钟声飘来,望着满池的荷花好像还能嗅到荷香。一年转眼已过一大半,让人不自觉感叹“时间不等人”。</p> <p>2020.09.07完成</p>