《咏梅》俏也不争春,只把春来报.待到山花烂漫时,她在丛中笑——毛泽东 【卜算子.咏梅】

止语

<h3><b>中国人偏爱梅花,是因为红梅于中国人有相同的精神。有着“俏也不争春,只把春来报”的精神。那血色的梅花,开得那样娇艳。它敢与风雪争斗,感与风雨撕杀。她是春姑娘的使者,不怕冬姑娘的胁迫,傲然于天地间,飘撒春的芳香播种春的种子。</b></h3> <h3><b>在寒冷的冬季里是腊梅花开得最茂盛的时候。雪季里,腊梅花盛开了,娇嫩的花却不怕凛冽的北风,星星点点地散落在叶头,十分美丽。白雪覆盖着它,远远望去,好似朵朵白云嵌在树枝上,把冬天点缀的更加美丽——-其他季节里,腊梅花虽然没有露面,但腊梅树却依然矗立在山坡上。</b></h3> <h3><b>任凭天空冷冷,任凭飞雪漫天,任凭天寒地冻。梅花,依然骄傲地开放,依然娇嫩这叶片,娇嫩这花瓣,羞涩着,盛开着,饱蘸这浓浓的情,溢满这盛开。怀着一颗眷恋的心,怀着一颗痴心恋迷。尽管在冬季,依然不离不去,依然不弃不远。相守着,等待着,期许在这冬季。梅花,终于忍俊不住!</b></h3> <h3><b>就在这漫天遍野的雪中,就在这万物的哀叹声中,梅花出现了,就在这雪地中傲然挺立着。她那高而细的枝干,丝毫受不到风雪的影响。傲雪临霜。在风雪中怒放,充满了豪情,挺立着,挺立着,任凭风雪的吹打。</b></h3> <h3><b>若虹的相思在风疑中举袂,骚动的指尖,把月亮挥落的水弦弹乱,妩媚的流水,照亮我的月夜。思悠悠,怨也悠悠,我早已低头无语,任凭你在遥远中芳心暗渡,呼唤的声音,在零度的风雪中颤抖。</b></h3> <h3><b>我爱梅花,因为它具有坚韧不拔的品格。有句俗话说的好:“宝剑锋丛磨砺出,梅花香自苦寒来。”这句话说的一点也没错,是啊,梅花就是在逆境中生长的植物。每当寒风扑来时,它从不屈服,从不畏惧,依旧傲然挺立,生机勃勃。梅花从不与别的花比美,而是独在寒风刺骨的冬天不断的磨练自己。</b></h3> <h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308"><b>  《赠范晔》陆凯</b></font></h1><h3><b>折梅逢驿使,寄与陇头人。江南无所有,聊赠一枝春。</b></h3> <h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308"><b>《山园小梅》林和靖</b></font></h1><h3><b>众芳摇落独喧妍,占尽风情向小园。疏影横斜水清浅,暗香浮动月黄昏。</b></h3> <h1 style="text-align: center;"><b><font color="#ed2308">《梅》王安石</font></b></h1><h3>墙角数枝梅, 凌寒独自开。 遥知不足雪 ,为有暗香来。</h3> <h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308"><b>《与薛肇明弈棋赌梅花诗输一首》</b></font></h1><h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308"><b>王安石</b></font></h1><h3><b>华发寻春喜见梅, 一株临路雪倍堆。凤城南陌他年忆, 香杳难随驿使来。</b></h3> <h1 style="text-align: center;"><b><font color="#ed2308">《梅》</font></b></h1><h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308">温庭皓</font></h1><h3 style="text-align: center;"><b>一树寒林外,何人此地栽。</b></h3><h3 style="text-align: center;"><b>春光先自暖,阳艳暗相催。</b></h3><h3 style="text-align: center;"><b>晓觉霜添白,寒迷月借开。</b></h3><h3 style="text-align: center;"><b>馀香低惹袖,堕蕊逐流杯。</b></h3><h3 style="text-align: center;"><b>零落移新暖,飘飏上故台。</b></h3><h3 style="text-align: center;"><b>雪繁莺不识,风袅蝶空回。</b></h3><h3 style="text-align: center;"><b>羌吹应愁起,征徒异渴来。</b></h3><h3 style="text-align: center;"><b>莫贪题咏兴,商鼎待盐梅。</b></h3><h3><br></h3> <h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308"><b>《梅花》</b></font></h1><h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308">蒋维翰</font></h1><p style="text-align: center;"><b>白玉堂前一树梅,今朝忽见数花开。</b></h3><p style="text-align: center;"><b>几家门户重重闭,春色如何入得来?</b></h3><h3><br></h3> <h1 style="text-align: center;"><b><font color="#ed2308">《梅花引》</font></b></h1><h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308">向子諲</font></h1><p style="text-align: center;"><b>同杯勺。同斟酌。千愁一醉都推却。</b></h3><p style="text-align: center;"><b>花阴边。柳阴边。几回拟待、偷怜不成怜。</b></h3><p style="text-align: center;"><b>伤春玉瘦慵梳掠。抛掷琵琶闲处着。</b></h3><p style="text-align: center;"><b>莫猜疑。莫嫌迟。鸳鸯翡翠,终是一双飞。</b></h3> <h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308"><b>《梅花》</b></font></h1><h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308">崔道融</font></h1><p style="text-align: center;"><b>数萼初含雪,孤标画本难。</b></h3><p style="text-align: center;"><b>香中别有韵,清极不知寒。</b></h3><p style="text-align: center;"><b>横笛和愁听,斜技依病看。</b></h3><p style="text-align: center;"><b>逆风如解意,容易莫摧残。</b></h3><h3><br></h3> <h1 style="text-align: center;"><b><font color="#ed2308">《梅花》</font></b></h1><h1 style="text-align: center;"><font color="#ed2308">陈亮</font></h1><p style="text-align: center;"><b>疏枝横玉瘦,小萼点珠光。</b></h3><p style="text-align: center;"><b>一朵忽先变,百花皆后香。</b></h3><p style="text-align: center;"><b>欲传春信息,不怕雪埋藏。</b></h3><p style="text-align: center;"><b>玉笛休三弄,东君正主张。</b></h3>